ಸೈಣಸು

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.
   1.

   = ಸಣಸು, ಸೈಳಸು 2. to be envious or jealous, to be filled with envious feelings (ಈರ್ಷೈ Śmd. Dh.; Cpr. 6, 106 va.; Abh. P. 5, 53; Grj. 4, 22; Bp. 42, 14; Śśv. 4, 122. 134; J. 4, 32; 7, 59; 14, 3; Abhā. 2, 51); to envy (with accusative, Abh. P. 1, 95; 17, 2). [ಮದನನ ಮಣಿದರ್ಪಣಕಂ ಮದನ ನದೀರತ್ನ ಶುಕ್ತಿಗಂ ಸೈಣಸುವುದಂ Ap. 4, 45]. ಬಿರುದರ್ಗೈ ಬಿರುದರ್ ಸೈಣಸುವರ್ (Śmd. 159). ಕಡುಗಲಿ! ಸೈಣಸುವ ಭಟರ್ ಆರ್ (177). see s. ಮಲೈ 3. cf. ಕೈಣಕು? -ಸೈಣಸಾಟ. -ಆಟ. unwillingness to be excelled. ಹುಲೀ ಕೂಡೈ ನರಿಗೈ ಸೈಣಸಾಟವೇ? (Prv.).

2. 2.
   2.

   anger, wrath (ಕೋಪ, etc. Kk. 43; ಮುಳಿಸು, ಕಿಸುಗಣ್ಚು, ಒರಸೌರಸು, ಕಾಯ್ಪು, ಕಿನಿಸು, ಕನಲ್, ಮುನಿಸು, ಸೀತರ್, ಕೋಪ Śm. 39; ದಣ್ಡಿ Bhn. 27; Cpr. 1, 57; Abh. P. 13, 24; Śśv. 4, 121; J. 10, 42; Bh. 1, 8, 1; T. ಚಿನ, ಚಿರುಕ್ಕು, to be angry; ಚಿನ, anger, wrath; cf. ಕಿನಿಸು 1 & 2; ಸಿಟ್ಟು?). [ಸೈಣಸುಳ್ಳು ದ್ವೃತ್ತರಂ ತಳ್ತಿರಿಯದೈ Pb. 4, 11].