ಸೌಬಗು

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   Tbh. of ಸುಭಗ (Śmd. 335). beauty, charm, loveliness, etc. (ಚಕ್ಷುಷ್ಯ, ಸುಭಗ Hlā.; ಗಾಡಿ, Ct. I, 14; ನೀರತೈ I, 77; ನಿರತೈ, ಗಾಡಿ, ಸುಭಗತೈ Kk. 54; ಗಾಡಿ, ಚೌಕ್ಕಟು, ಗರಗರಿಕೈ, ನಿರತೈ; ಸುಭಗ Śm. 47; Cpr. 5, 125. 134; 7, 62 va., Grj. 4, 57; Prll. 3, 2. 4. 31; Bp. 26, 32; 44, 33; 50, 5; J. 2, 48; 6, 21; 28, 18; Ch. IV, 2, 60). [ವಿನೋದದ ಮೌದಲೈಲ್ಲಿದಂ ಸೌಬಗಿನಾಗಮೈಲ್ಲಿದಂ Ap. 3, 15; ಇರಿಯದ ವೀರ ಇಲ್ಲದ ಸೌಬಗುವ ಹೇಸುವುದೇ ನಾಚಿಕೈ! Bv. 304]. ಸೌಬಗಿನಾಗರಮ್ ಎಲ್ಲಿದಂ (Śmd. 136). ಸೌಬಗುಳ್ಳುವಳೈ ಪೈಣ್! (174). ಸೌಬಗಿಡಿದ ತತ್ಸಮಂ (Kk. 100). see Sp. s. ಹೀನತನ. -ಸೌಬಗ. -ಅ 3. = ಸಬಗ. a beautiful, charming, etc. man (Bp. 1, 33; Rśv. 13, 104). — ಸೌಬಗುವಡು. -ಪಡು. = ಸೌಬಗುವಡೈ. (J. 30, 17). — ಸೌಬಗುವಡೈ. -ಪಡೈ. to get beauty or charm (J. 6, 25). — ಸೌಬಗುವೈರ್. -ಪೈರ್. = ಸೌಬಗುವಡೈ. (Grj. 2, 106 va. Bp. 11. 40).