ಹಲ್

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   = ಪಲ್, ಹಲು 1, ಹಲ್ಲು. a tooth (ದಶನ, ದ್ವಿಜ, ದನ್ತ, ರದ, ರದನ Hlā, Mr. 318; ದನ್ತ, ದ್ವಿಜ Nr.; ದ್ವಿಜ, ದನ್ತ Nn. 36; ದನ್ತ, ದಶನ Nn. 81; Bp. 54, 52). ಆರು ಹಲ್ಲ ಹೋರಿ (ಷೋಡತ್, ಷಡ್ಡಶನ Hlā.). ಕಪ್ಪರದಲುಮ್ಬರು, ಒಪ್ಪರದಿ ನಡೈವರು, ತಪ್ಪಿದರೈ ಹಲ್ಲ ಕಳೈವರು; ಮಹಾತ್ಮರ ಒಪ್ಪವಂ ನೋಡು! (Sp.). — ಹಲ್ಕಡಿ. to grind or gnash the teeth (from anger or fear, My.). — ಹಲ್ಕುರು. a gum-boil (My.).

2. 2.

   a consonant. (My.). 2, the small oblique stroke at the root of a consonant, denoting that it has not the inherent short ಆ or that it is but a half-letter (Mhr.). — ಹಲನ್ತ. -ಅನ್ತ. ending in a consonant (My.). — ಹಲ್ಸನ್ಧಿ. the junction of consonants (in grammar, My.).