ಹಾಯು

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ನೆಗೆ.
   2. ಹೊರ ಸೂಸು.
   3. ದಾಟಿ ಹೋಗು.
   4. ಅಪ್ಪಳಿಸು.
   5. ಮೇಲೆಬೀಳು.
   6. ಮುಂದೆ ನುಗ್ಗು.
   7. ಬಳಿಸಾರು.
   8. ಗುಮ್ಮು.
   9. ಆವರಿಸು.
   10. ಉಂಟಾಗು.
   11. ಗೋಚರಿಸು.

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   verb

   to jump over; to step over.

2. 2.
   verb

   to throw oneself down; to jump down.

3. 3.
   verb

   to beat rapidly or flutter (as the heart).

4. 4.
   verb

   to discharge; to emit.

5. 5.
   verb

   to cross over (a stream, river, etc.).

6. 6.
   verb

   to collide or dash against.

7. 7.
   verb

   to strike out at with physical or military force; to assault; to attack.

8. 8.
   verb

   to encircle, envelop; to surround.

9. 9.
   verb

   to keep control over another's mind, thought, behaviour, etc.; to possess (said of evil spirits).

10. 10.
    verb

    to rush forward or toward.

11. 11.
    verb

    to wander; to go to and fro.

12. 12.
    verb

    to pierce (as with the horns) or to give a heavy push with the head.

13. 13.
    verb

    to disperse, diffuse onself all over; to spread oneself over a wide area.

14. 14.
    verb

    to creep in.

15. 15.
    verb

    to stretch one's hand.

16. 16.
    verb

    to run away; to escape.

17. 17.
    verb

    to come out from within.

18. 18.
    verb

    to happen; to occur.

19. 19.
    verb

    to come, move or pass swiftly and suddenly; to be seen or realised instantly.

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   = ಹಾಯ್ 1, etc. P. p. ಹಾದು (C.). ಅಲ್ಲದಹುದೆಮ್ಬ ಅಜಾಣನೊಡನಾಟ ಕಲ್ಲು ಹಾದನ್ತೆ (Sp.). ಎಲೋ, ಹುಡುಗಾ! ನಿನ್ನ ಕೆಯ್ಯೊಳಗಿನ್ದ ನೆತ್ತರ ಹಾಯುತ್ತದೆ (B. 2, 47). ಆಡುಗಳು ಸಿಟ್ಟಿಗೆದ್ದು, ಅವರನ್ನು ಹಾಯುತ್ತವೆ (5, 24). ಹೋತಿನ ಕೋಡುಗಳು ಮೇಲ್ಗಡೆಗೆ ಹಾದಿರುತ್ತವೆ (3, 9). ಅವರಿಬ್ಬರು....ಒನ್ದು ತೋಟಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಅಲ್ಲಿಯ ಮಾವಿನ ತೋಪಿನೊಳಗಿನ್ದ ಹಾದು ಬರುತ್ತಿದ್ದರು (3, 37). ನಮ್ಮ ಬಾಗಿಲ ಮುನ್ದೆ ಹಾದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು (3, 38). ಮೋರೆ ಸೀರ, ಉದ್ದಕ್ಕೆ ಹಾದಿರುತ್ತದೆ (3, 74). ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹಾದ ಹೊಕ್ಕುಳ (ಗಣ್ಡೂಷೆ); ವಾತದಿನ್ದ ಯಾವನ ಹೊಕ್ಕುಳ ಹಾದಿರುತ್ತದೋ, ಅವನು ತುಣ್ಡಿಲ (G.).ತಲೆ ಗಟ್ಟಿಯೆನ್ದು, ಕಲ್ಲು ಹಾಯ ಬಾರದು (Prv.). see Prv. s. ನಮ್ಬು. -ಹಾದಾಟ. -ಆಟ. mutual butting (My.); fording (My.). — ಹಾದಾಡು. -ಆಡು. to butt with horns (My.); to pass over, to cross (My.; B. 1, 16).