ಹುೞುಕು

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   = ಉಳುಕು, ಪುಳುಕು, ಹುಳಕು. the state of being worm-eaten, decayed, etc.; baseness (Bh. 2, 13, 14; My.). ಹಣವಿದ್ದರೈ ಹುಳುಕು ಮುಚ್ಚುತ್ತದೈ (Prv.). — ಹುಳುಕುನೀತಿ. unsound, base precepts (My.). — ಹುಳುಕು ಮನಸ್ಸು, a corrupt, base mind (My.). — ಹುಳುಕುಮರ. a rotten tree (My.). — ಹುಳುಕುಮೋರೈ. a pock-marked face (Dp. 59, 1; My.). — ಹುಳುಕುಹಲ್ಲು. a carious tooth (My.).