(ರಾಗ ಆರಭಿ. ತ್ರಿಪುಟ ತಾಳ )

ನರವರ್ಯ ಭೀಮಸೇನ ನಾರಿಗೆ ಕುಸುಮ
ತರುವೆನೆನುತ ಬೇಗ ತೆರಳಿದನು
ಕರಿರಾಜನಂತೆ ದೊಡ್ಡ ಕಾನನ ಮಧ್ಯ
ಗಿರಿವರನೇರಿದನ ಗುರು ಪುಂಗವ ||೧||

ಕನಕದ ವೃಕ್ಷವ ಕರದಲಿ ಪಿಡಿದನು
ಧನುಸು ಬಾಣಂಗಳ ಧರಿಸಿಕೊಂಡು
ಮನೋವೇಗದಿಂದ ಬಂದು ಮಹಾಬಲಸಿಂಧು
ಹನುಮನೆಂಬವನ ಕಂಡ ಹರುಷದಿಂದ ||೨||

ಕದಳಿಯ ಬನದಲಿ ಕಂಡನೆ ಹನುಮನ
ಎದುರಿಲ್ಲದೆ ಕುಳಿತು ನಿದ್ರೆಗೆಯ್ಯುವನ
ಮುದಿದಿಂದ ನುಡಿಸೆ ಬೆದರಿಸಿ ನುಡಿದನು
ಎದುರಾಗಿದ್ದ ಕಪಿ ಏಳೆಂದು ಭೀಮ ||೩||

ಭೀಮನ ಮಾತ ಕೇಳಿ ಭೀತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಹನುಮ
ಸಾಮದಿ ನುಡಿದನು ಸೋಮವಂಶಜನ
ಈ ಮೃಗಗಳ ತಂದೆ ಯಾರ ಕಂದನೊ ನೀನು
ಪ್ರೇಮದಿಂದಲಿ ಎನಗೆ ಪೇಳೆಂದನಾಗ ||೪||

ಗುರುರಾಯ ವಂಶದಿ ಕುಂತಿಯ ಜಠರದಿ
ಮರುತರಾಯರಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಭೀಮನು
ದುರುಳ ಹಿಡಿಂಬಕ ದುಷ್ಟ ಕಿರ್ಮೀರನ
ಕರುಳುಗಳ ಬಗಿದು ಬಂದವ ನಾನು ||೫||

ಹನುಮ ಕಾಣೆಲೊ ನಾನು ಹರಿ ರೂಪ ರಾಘವರ
ಮನವನರಿತು ಸೇವೆ ಮಾಡಿದ ದೂತನು
ವನಧಿಯ ದಾಟಿ ಬಂದೆ, ವನಜಾಕ್ಷಿಗುಂಗುರವಿತ್ತೆ
ವನವ ಕಿತ್ತೆ ಲಂಕೆ ಉರಿ ಮಾಡಿದೆ ||೬||

ರಾಮರ ದಯದಿಂದ ರಾಕ್ಷಸರನು ಗೆದ್ದೆ
ಭೂಮಿ ದಾರ್‍ಇ ಹಿಡಿದೆಜ್ಞಶಾಲೆಯ
ಆದರೇನಾಯಿತು ಹಾಟಕಾದ್ರಿ ಸರಿಯಾದ
ಭಾಗವತ ತೋರಿಸಿದ ಗುರುಮುಖ್ಯಗೆ ||೭||

ಕಂಡೆನೇನಯ್ಯ ನಿನ್ನ ರೂಪ ಕಾಣದ ಮನುಜಗೆ
ದಂಡಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿ ದಾರಿತೋರಿದ
ಪಾಂಡವನೆನಿಸಿ ದೊಡ್ಡ ಪರ್ವತದ ಮಧ್ಯದಲಿ
ಚಂಡದೈತ್ಯರ ಸುತ್ತಿ ಚೆಂಡನಾಡಿದ ||೮||

ಶೀತಳ ಸರೋವರ ಶೀಘ್ರದಿಂದಲಿ ದಾಟಿ
ನೂತನ ಕುಸುಮಂಗಳ ನೂರಾರು ತಂದು
ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಲಿ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯಳಿಗಿತ್ತನು
ಭ್ರಾತೃಗಳ ಪಡೆದ ಭಾಗ್ಯವೇನೆಂದ ||೯||

ಒಬ್ಬನೆ ಸಕಲ ಓದಿದ ಮನುಜಗೆ
ಇಬ್ಬರ ಭಾಗವ ತೋರಿ ಈ ರೀತಿಯಿಂದ
ಸಬ್ರಹ್ಮಪದವಿತ್ತ ಪುರಂದರವಿಠಲ
ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯ ವೇದಾಂತನಿಧಿಗೆ ||೧೦||