(ರಾಗ ಶಾಮಕಲ್ಯಾಣಿ ಛಾಪುತಾಳ)

ಕಾಲಿಗೆ ಬಿದ್ದೆನೊ ಕೈಯ ಬಿಡೊ
ಬಾಳು ಬದುಕು ಮುತ್ತೈದಾಗಿ ||ಪ||

ಅಧರ ಚುಂಬಿಸದಿರೊ ರಂಗಯ್ಯ
ಅಧರ ಸವಿಯೆಂದು ಸವಿದೆನೆ ||

ಎದೆಯ ಮುಟ್ಟದಿರೊ ಎಲೊ ರಂಗ
ಅದು ಮರದ ಮೊಗ್ಗೆಂದು ಪಿಡಿದೆನೆ ||

ಅತ್ತೆ ಕಂಡರೆ ರಚ್ಚೆನಿಕ್ಕೋಳು , ಅವ-
ಳಿತ್ತ ಬಂದರೆ ಮರುಳಾಗುವಳೆ ||

ಗಂಡ ಕಂಡರೆ ಎನ್ನ ಕೊಂದಾನು , ಎದೆ
ಗುಂಡಿಗೆಷ್ಟು ಇಲ್ಲಿ ಬರಲಿಕ್ಕೆ ||

ನಾದಿನಿ ಎನ್ನಯ ಸೇರಳು , ಅತಿ
ಮೋದವಾಗಿ ಇಬ್ಬರಾಳುವೆ ||

ಮನವೆ ಕೊಂಬವರೆಲ್ಲದೆರಗಳು , ಎನ್ನ
ಪುರಂದರವಿಠಲನೆಂದರಿಯೇನೆ ||