ಗೋಪಿಯರು ಕೃಷ್ಣನ ವಿರಹಪ್ರಲಾಪದಿಂದ( ಉದಯರಾಗ )

ಗೋಪಿಯರು ಕೃಷ್ಣನ ವಿರಹಪ್ರಲಾಪದಿಂದ
ಮಥುರಾಪುರದ ಬಿಲ್ಲ ಹಬ್ಬವ ಜರೆದರು ||ಪ||

ಅಕ್ರೂರನೆಂಬ ಕಲಿಹೃದಯ ಬಂದು ನಮ್ಮನ-
ತಿಕ್ರಮಿಸಿ ಕೃಷ್ಣನ ಪುರಕೆ ನಡೆಸಿದ
ವಕ್ರನಾದನು ನಮ್ಮ ಕ್ರೀಡೆಗಳಿಗೆ ಅಕಟ
ಈ ಕ್ರೂರಗಕ್ರೂರ ಪೆಸರೇತಕೆನುತ ||

ರಥವ ನಿಲ್ಲಿಸದೆ ಮೋಸ ಹೋದೆವಲ್ಲ
ಮನೋರಥ ಸಿದ್ಧಿ ಕೊನೆಸಾಗಲಿಲ್ಲ
ರತಿಪತಿಯ ಪಿತನಗಲಿ ಕೆಟ್ಟೆವಲ್ಲ ಇನ್ನು
ಗತಿ ಯಾರು ನಮ್ಮ ಸಂತೈಪರಾರೆನುತ ||

ಈ ಪಳ್ಳಿಯೊಳು ನಮಗೆ ಬಂದಂಥ ಪ್ರಳಯದ
ಆಪತ್ತುಗಳನೆಲ್ಲ ಪರಿಹರಿಸುವ
ಗೋಪಾಲನಿಂದ ಬಂದ ಈ ಪ್ರಳಯ(ಪ್ರಣಯ?)
ತಾಪ ಹರಿಸಲಾಪರುಂಟೆ ಪೇಳಿರೇನುತ ||

ಯುಗವೊಂದು ನಿಮಿಷವಾಗಿದ್ದೆವಲ್ಲ ಅವನ
ನಗೆನೋಟ ಕೂಟಬೇಟಗಳಿಂದ
ಅಗಲಿ ಪೋದನು ಕೃಷ್ಣ ಇಂದು ನಮಗೆ ನಿಮಿಷ
ಯುಗವಾಗಿ ತೋರುತಿನ್ನೇನುಪಾಯವೆನುತ ||

ಯಾಕೆಮ್ಮ ಪುಟ್ಟಿಸಿದೆ ವಿಧಿಯೆ, ನಮಗಿನ್ನೇಕೇ
ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನಿಲ್ಲದ ಸಡಗರ, ಭ್ರಮರ
ಕೋಕಿಲಾರವದಿ ಕೋಳುಹೋದೆವಲ್ಲ
ಕಾಕು ಮಾಡಿತು ಕಂದರ್ಪನಸ್ತ್ರವು ಎನುತ ||

ಕಂಗಳ ಬಿಟ್ಟಗಲಿ ದೂರದಿ ನಮ್ಮ ಮ-
ನಂಗಳಲಿ ನೆಲೆಕೊಂಡು ಇರಲೇತಕೆ
ಭಂಗ ಪಡಿಸುವ ನಾನಾ ಪರಿಯಲಿ ಗೋವಳ
ಹೆಂಗೊಲೆಗೆಳೆವುದನು ನಾವರಿತುದಿಲ್ಲವೆನುತ ||

ಕೊಂಬು ಕೊಂಕುಳಲಿ ಶಲ್ಯಗಳ ಪಿಡಿದು ಹೆಗಲ
ಕಂಬಳಿಯ ಪೂದಳಿರಲತೆಯನುಟ್ಟು
ತುಂಬಿಗುರುಳಲಿ ಎಸೆವ ಕೆಂದೂಳಿ ನೀರ
ಜಾಂಬಕನ ಕಾಣದಿನ್ನೆಂತುಳಿಯುವೆವೆನುತ ||

ಅವನ ಲಾವಣ್ಯ ಮೂರುತಿ ನೋಡಿ ಕಂಗಳು
ಅವನ ಜಾಣುವೆ ನುಡಿಗೇಳಿ ಕಿವಿಯು
ಅವನ ಅಧರಾಮೃತವ ಸವಿ ಸವಿದು ಜಿಹ್ವೆ
ದಿವಸಗಳ ಕಳೆಯಲಿನ್ನೆಂತುಪಾಯವೆನುತ ||

ಕೊಳಲ ಧ್ವನಿಯ ಕೇಳಿ ದೂರದಿಂದ ಕೈಯ
ಕೆಲಸಗಳನು ಬಿಟ್ಟು ಬರುವೆವಲ್ಲ
ಕೊಳಲೂದಿ ಸೋಲಿಸುವರಿನ್ನಾರು, ಮನದ
ಅಳವರಿತು ನಮ್ಮ ಸಂತವಿಪರಾರೆನುತ ||

ಮೌನ ಗೌರಿಯ ನೋನೆ ಯಮುನೆಯೊಳಗೆ ನಮ್ಮ
ಮಾನಗಳ ಬಯಲು ಮಾಡಿದ ಮೂರ್ತಿಯ
ಧ್ಯಾನಿಸಲು ಕಣ್ಣ ಮುಂದಿದ್ದಂತಿರೆ
ನಾವಿನ್ನೇನ ನೆನೆದು ಹಂಬಲಿಸುವೆವೆನುತ ||

ಕಾರಮುಗಿಲೊಳು ಹೊಳೆವ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಮುಕುಟ
ಹಾರ ಹೀರಾವಳಿಯ ಪದಕೊಪ್ಪುವ
ವಾರಿಗೆ ಗೋಪಾಲರೊಡನಾಡೊ ನಂದಕು-
ಮಾರನ ಕಾಣದಿನ್ನೆಂತುಳಿವೆವೆನುತ ||

ಜ್ಯೋತಿಲ್ಲದಿರುಳಿನ ಗೃಹದಂತಿರೆ ಪರಂ-
ಜ್ಯೋತಿಯನಗಲಿದ ಈ ತನುಗಳ
ಯಾತಕ್ಕೆ ಸುಡಲೆನುತ ಕಡುನೊಂದು ಲಕ್ಷ್ಮೀ-
ನಾಥ ನಮ್ಮಯ ಮನಕೆ ಗೋಚರಿಸು ಎನುತ ||

ಹಿಮಕರನ ಕಿರಣ ಒಸರುತಿವೆಯೇಕೊ ಅವನ
ಕಮನೀಯ ಪೇರುರವನಾಲಿಂಗಿಸಿ
ಯಮುನೆ ಮಳಲತಟದೊಳೊಪ್ಪುವ ಕೃಷ್ಣನ
ರಮಿಸುವಾನಂದ ಸುಖವೆಂತಪ್ಪುದೆನುತ ||

ಮಧುರೆಯಲಿ ಬಿಲ್ಲ ಹಬ್ಬ ಪುಟ್ಟಿಸಿ ಕುಟಿ-
ಲದಲಿಯೆಮ್ಮ ಪ್ರಾಣಪತಿಯ ಕರೆಸಿದ
ಸುದತಿಯರ ಮನದಳಲು ತಟ್ಟದಿಹುದೆ ನಮ್ಮ
ಎದೆಗಿಚ್ಚು ಕಂಸನ ತಲೆಗೆ ಮೂಡಲಿ ಎನುತ ||

ಈ ಪರಿ ಹಂಬಲಿಸುವ ನಮ್ಮನತಿ ದ-
ಯಾಪರಮೂರ್ತಿ ಉದ್ಧವನ ಕಳುಹಿಸಿ
ರೂಪಿಸಿದ ಕುರುಹಿಂದಲೆಮ್ಮ ಪೊರೆವಭಿನವ
ಪುರಂದರವಿಠಲನೆಂದಿಗು ಬಿಡನೆನುತ ||