ಊರಗೌಡರ

ತೊಟ್ಟಿಮನೆಯಲಿ

ಇದ್ದ ಜನಗಳು ನೂರು|

ರಾಜಠೀವಿಯಲಿ
ಗೌಡರು ಹೊರಟರೆ
ನಡುಗುತ್ತಿತ್ತು ಸೂರು|


ಒಂದು ಹೊತ್ತಿಗೆ

ನೂರು ಜನಗಳ

ಊಟವು ಒಮ್ಮೆಲೆ ನಡೆದಿತ್ತು|

ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕುಣಿಯುತ

ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕಲಿಯುತ

ಆಟ ಪಾಠವು ನಡೆದಿತ್ತು||

ಕೆಲಸದ ಹಂಚಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು
ಮನೆಯಲಿ ಕಿಲಕಿಲ ನಗುವಿತ್ತು
ಗೌಡರ ಬಂಡಿಯು ಸಾಗಿತ್ತು|
ಅಜ್ಜಿಯ ತೊಡೆಯಲಿ
ಬೆಚ್ಛಗೆ ಮಕ್ಕಳು
ಮಲಗುತ ಕಾಲವು ಕಳೆದಿತ್ತು||

ಆಡುವ ಕಿಟ್ಟಿಯ

ನೋಡುತ ಗೌಡರು

ಗೌಡತಿ ಕಿವಿಯಲಿ ಕೇಳಿದರು|

ತುಂಟಾತದ ನಗುವಿನ

ಚಂದದ ಹುಡುಗ

ಯಾರ ಮನೆಯ ಮಗುವಮ್ಮಾ?||


ಗೌಡತಿ ಗೌಡರ

ದುರುಗುಟ್ಟುತ ನೋಡಿ

ಪಿಸುಗುಟ್ಟುತ ಗೌಡರ ಕಿವಿಯೊಳಗೆ|

ಮಗ ಗೋಪಾಲನ

ಮುದ್ದಿನ ಮೂರನೆ

ಮಗನೇ ಅಲ್ಲವೆ ಇವನೆಂದು||


ಸಂಜೆಯ ಸಮಯದಿ

ಜಗತಿಯ ಮೇಲೆ

ಶಿಶುವಿಹಾರವೇ ನಡೆದಿತ್ತು|

ಮಕ್ಕಳ ಕುಣಿತವ

ಹಿರಿಯರು ನೋಡುತ

ನೋಡುತ ದಿನವೇ ಕಳೆದಿತ್ತು||


ಕಾಲದ ಕಣ್ಣೇ ಬಿದ್ದಿತ್ತು

ಕಂಬ ಕಂಬವೇ ಕುಸಿದಿತ್ತು

ತೊಟ್ಟಿಯ ಮನೆಯು ಒಡೆದಿತ್ತು

ಗೌಡರ ಕಥೆಯು ಮುಗಿದಿತ್ತು||


ಇಂದು[೨೧.೧೨.೨೦೦೮] ಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಮನೆ ಮನೆ ಕವಿಗೋಷ್ಠಿಯ ೧೨ ನೇ ವಾರ್ಷಿಕೊತ್ಸವದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತುತ ಪಡಿಸಿದ ಕವನವಿದು. ಜನರ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಪಡೆಯಿತು. ಈಗ ನಿಮ್ಮ ಮುಂದಿದೆ. ನಿಮ್ಮ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯೇ ನನಗೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ.