ದಾರಿಹೋಕ...

ಗೌಡ್ರೇ, ನೀವು ಹೇಳಿದ ಗುರು ಬೇರೆಲ್ಲೋ ಯಾಕಿರಬೇಕು? ನಮ್ಮಲ್ಲೇ,ನಮ್ಮೊಳಗೇ ಇದ್ದರೆ ? ಹಾಗಂದುಕೊಂಡು ಬದುಕಿದರೆ ಬೇರೆಯವರ ಮೇಲೆ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಅವಲಂಬಿತರಾಗಿ ಕೊನೆಗೊಮ್ಮೆ ನೋಯುವುದು ಉಳಿಯಬಹುದು. ಅಲ್ಲವೇ?

ಚಾಮರಾಜ ಸವಡಿ ಯವರೇ, ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲಿ ನನಗೇ ಅಚ್ಚರಿಯಾಗುವಷ್ಟು ಕ್ವಾಂಟಿಟಿ (ಕ್ವಾಲಿಟಿಯಲ್ಲ) ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಅದಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಗಳೇ ಇಂಧನ. ಸಮೂಹತಾಣಕ್ಕೆ ಬರುವುದು ಸ್ವಲ್ಪ ಅಪರೂಪ. ಧನ್ಯವಾದಗಳು.ನಿಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆಗೆ. ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುತ್ತಿರಿ, ತಿದ್ದುತ್ತಿರಿ.

ಜ್ಞಾನದೇವ್, "ದಿ ಆಲ್ಕೆಮಿಸ್ಟ್" ಬರೆದ ಬ್ರೆಜಿಲಿನ "ಪೌಲೋ ಕೋಯೆಲೋ" ಎಂಬ ಲೇಖಕ ಕೂಡ " ನೀನು ಒಂದು ಕೆಲಸ ಮಾಡಬಲ್ಲೆ ಎಂದು ಗಾಢವಾಗಿ ನಂಬಿ ಶುರು ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡರೆ ಜಗತ್ತಿನ ಸಮಸ್ತವೂ ನಿನಗೆ ಸಪೋರ್ಟ್ ಮಾಡುತ್ತದೆ" ಅನ್ನುತ್ತಾರೆ. ನೀವು ಹೇಳಿದ ಐರಿಶ್ ಮಾತಿಗೆ ಬಹಳ ಹೋಲುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ದಾರಿಹೋಕನ ಥಿಯರಿ ಗುರಿಗೆ ಸಾಗುವ ದಾರಿಯನ್ನು ಸವಿಯುವುದೇ ಆಗಿದೆ. ಗುರಿ ತಲುಪಿದ ಮೇಲೆ ಸುಖ ಪಡೋಣ ಅಂದರೆ ಎಂದು ತಲುಪುವೆವೋ ಅರಿಯೆವು. ಅಲ್ವೆ? ನಿಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆಗೆ ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಸರ್‍