(1994 ಜನವರಿಯಲ್ಲಿ ರಚಿಸಿದ ಕವನ)

ಪುರುಷ-ಪ್ರಕೃತಿ

ಚಿರ ನೂತನಳೇ; ಚಿರ ಚೇತನಳೇ;
ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸೊಬಗಿನ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯೇ...!
ನಿನ್ನ ಹಸಿ ಹಸಿರು; ನನ್ನ ಬಿಸಿಯುಸಿರು
ತರ್ಕಕೆ ನಿಲುಕದೆ ನಿಟ್ಟುಸಿರು..!?

ನಾ ಮರವಂತೆ; ನೀ ಲತೆಯಂತೆ...!
ಈ ಜಗದೊಳು ನಮ್ಮಯ ಸಮರುಂಟೆ!?
ಬಾ ಏರುತ ಬೆಳೆಯುವ ಬಾನಲ್ಲಿ;
ಬೇರಿಳಿಸುವ ಭೂಮಿಯ ಒಡಲಲ್ಲಿ

ಜೀವಕೆ ರಾಗವು ನೀನಾಗಿ;
ಎಂದೆಂದಿಗು ತಾಳವೆ ನಾನಾಗಿ;
ಹೃದಯದ ವೀಣೆಯ ಸುಸ್ವರ ಮೀಟಿ;
ಹಾಡುವ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಹೊಸ ಧಾಟಿ!

ನೀ ಕಡಲಾಗಿ; ನಾ ಅಲೆಯಾಗಿ
ಎಂದಿಗು ಬಾಳುವ ಜೊತೆಯಾಗಿ
ಜೀವ ಜಾಲಕೆ ಮೂಲವೆ ಆಗಿ;
`ಸಂಧ್ಯಾ' ಸಮಯದಿ ನಿಗೂಢವಾಗಿ...!?