ದೇವರಿಗೆ ನಾಮಗಳು ಹಲವು. ದೆವ್ವಗಳಿಗೂ ಸಹ. ಪಿಶಾಚಿ, ಮೋಹಿನಿ, ಗಾಳಿ, ಭೂತ, ಜಿನ್ ( ಕುಡಿಯುವ ಜಿನ್ ಅಲ್ಲ), ಸೈತಾನ್,  ghost, apparition....ಇನ್ನೂ ಏನೇನೋ. ನನಗಂತೂ ಅದರ ಅನುಭವ ನೇರವಾಗಿ ಆಗಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಆಗಾಗ ಯಾರೋ ಬಂದು ಹಿಂದೆ ನಿಂತ ಹಾಗೆ, ಅಥವಾ ದೂರದಲ್ಲಿ ನಡೆದಾಡುವ ಹಾಗೆ ತೋರುತ್ತದೆ. ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದ ನನ್ನ ತುಂಟಾಟಕ್ಕೆ ಕಡಿವಾಣ ಹಾಕಲು ಚಿಕ್ಕಮ್ಮಂದಿರು ಈ ದೆವ್ವದ ಭಯ ಕೂರಿಸಿ ಬದುಕಿನುದ್ದಕ್ಕೂ ನರಳುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ನನ್ನ ಭಯ ಒಂದು ರೀತಿಯ claustrophobic ( ಅಂದರೆ ಕೋಣೆಯಲ್ಲೋ, ಮನೆಯಲ್ಲೋ ಇದ್ದಾಗ ಮಾತ್ರ ತೋರುವ ಭಯ) ಎನ್ನಬಹುದು.  ಹೊರಹೋದರೆ, ರಾತ್ರಿ ಎಷ್ಟೇ ಹೊತ್ತಾದರೂ, ನನಗೇನೂ ಅನ್ನಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಮನೆಯೊಳಕ್ಕೆ ಹೊಕ್ಕ ಕೂಡಲೇ ಆವರಿಸುತ್ತದೆ "ಗಾಳಿ". ಅಥವಾ ಗಾಳಿಯ ಭಯ.

omme nanna ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಕರೆತರಲು ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಹೊರಟೆ. ತಮ್ಮನಿಗೆ ಏನೋ ಕೆಲಸವಿದ್ದುದರಿಂದ ನೀನೆ ಡ್ರೈವ್ ಮಾಡ್ ಕೊಂಡು ಹೋಗು ಎಂದು ಹೇಳಿದ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ನಾನು ಡ್ರೈವ್ ಮಾಡಿರೋದು ಕಡಿಮೆಯೇ. ಕುಡಿದೋ, ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯದಿಂದಲೋ ವಾಹನ ಚಲಾಯಿಸುವವರ ಗಾಡಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿ sandwich ಆಗೋದು ನನಗಷ್ಟು ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ. ಸರಿ ಸಂಜೆಗೆ ಹೊರಟೆ. ನಮ್ಮ ಮನೆಯಿಂದ ಸುಮಾರು ೧೦೦ ಕಿ. ಮೀ ಅತ್ತೆಯ ಮನೆ. ಘಾಟಿ ಸಹ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ರೆ ಬಹು ಸುಂದರವಾದ ದಾರಿ. ಮರಳು ನೋಡಿ ನೋಡಿ ಬೇಸತ್ತ ನನಗೆ ಸಿಗುವ ಪ್ರಕೃತಿಯ  ಸೊಬಗು. ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ಹೋದ ಕೂಡಲೇ ಸೂರ್ಯಾಸ್ತದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಸಮಯ ಆದ್ದರಿಂದ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಮಸೀದಿಗೆ ಹೋಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮುಗಿಸಿ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ಹೋಗುತ್ತಲೇ ಯಾರೋ ಮಾತಾಡುತ್ತಿರುವ ಶಬ್ದ. ಹಿಂದಿನ ಸೀಟಿನಿಂದ. ಅಮ್ಮಾ, ಅಯ್ಯೋ, ಗಂಟಲು ಒಣಗಿ ಹೃದಯ ಬಾಯಿಗೆ. ಎಲ್ಲಿಂದ ಹತ್ತಿರಬೇಕು ಮೋಹಿನಿ. ಹೌದು ಮಸೀದಿಯ ಹತ್ತಿರ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದೆನಲ್ಲ, ಅಲ್ಲೇ ಹತ್ತಿರಬೇಕು. ಆದರೆ ಮಸೀದಿಯ ಹತ್ತಿರ ಮೋಹಿನಿ ಇರೋಲ್ಲ. ಜಿನ್ ಗಳಿರುತ್ತವಂತೆ. ಚಿಕ್ಕಮ್ಮಂದಿರು ದೆವ್ವದ ಭಯದ ಜೊತೆ ಭಾಗ್ಯಕ್ಕೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ಮಂತ್ರಗಳನ್ನೂ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು. ಅವನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದಾಗ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಶಬ್ದ. ಈಗ ತಿಳಿಯಿತು ಈ ಸ್ವರಗಳ ಗುಟ್ಟು. FM radio ಆನ್ ಮಾಡಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲಿನದೋ ಸ್ಟೇಶನ್ ಆಗಾಗ ಈ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಬಿತ್ತರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಬದುಕಿದೆಯಾ ಬಡಜೀವವೇ ಎನ್ನುತ್ತಾ ವೇಗವಾಗಿ ಕಾರನ್ನು ಚಲಾಯಿಸಿ ನನ್ನ ಅತ್ತೆ ಮನೆ ಸೇರಿಕೊಂಡೆ.  

ಭೂತದ ವಿಷಯ ಬಂದಾಗ ಹಲವರು ವಿವಿಧ "ಭೂತಮಯ" ವರದಿಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಮಗು ಅಳುತ್ತಿರುವ ಸದ್ದು, ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ರೇಡಿಯೋ ಆನ್ ಆಗೋದು, ಹೊಳೆ ಸಾಲಿನಿಂದ ಬಿಳಿ ಸೀರೆ ಉಟ್ಟು, ಒದ್ದೆಯಾದ ಉದ್ದದ ಕೂದಲನ್ನು ಇಳಿಬಿಟ್ಟು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ವಿಷಯ, ಹೀಗೆ ಹತ್ತು ಹಲವು ಕುತೂಹಲಕರ ಸುದ್ದಿಗಳು ಕೇಳಲು ಸಿಗುತ್ತವೆ.