ಕಳೆದ ವಾರದ ಕಡೆಯಲ್ಲೊಂದು ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಕರೆ, ಅಷ್ಟೆ ಅಪ್ಯಾಯಮಾನವಾಗಿತ್ತು. ಕವಿ ನಾಗರಾಜರು ನನಗೆ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಏಪ್ರಿಲ್ ಮೊದಲವಾರದಲ್ಲಿರುವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಬನ್ನಿ ಅಂತ ಕರೆದರು. ಅವರು ಮಾತನಾಡುತ್ತ ಇದ್ದದ್ದು ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ. ಅವರನ್ನೊಮ್ಮೆ ಬೇಟಿಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಜಾಗೃತವಾಯಿತು. ಆದರೆ ಅವರ ಸಮಯದ ಅರಿವು ನನಗಿಲ್ಲ. ಜೆಪಿನಗರದ ಮಗಳ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಅವರು ಶನಿವಾರ ಸಂಜೆ ಶ್ರೀ ಸುದರ್ಶನ ಚತುರ್ವೇದಿಗಳ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಬರುವದಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದರು. ಸರಿ ಅಲ್ಲಿಯೆ ಹೋಗಿ ಅವರನ್ನು ಬೇಟಿಮಾಡುವುದು ಎಂದು ಕೊಂಡೆ.
 
ಆದರೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ನನಗೆ ಕೋಪ. ಅಪರೂಪದ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ನಾನೆ ಬಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾರದ ಕೆಲಸಗಳಿಂದ ಎಂತದೊ ಬೇಸರ. ಹಾಗಾಗಿ ಶನಿವಾರ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಪೋನ್ ಮಾಡಿ ಕೇಳಿಕೊಂಡೆ, ಸಂಜೆಯ ಬದಲು ಮದ್ಯಾನದ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸಿಗಲು ಸಾದ್ಯವೆ ಎಂದು. ಹಾಗೆ ಅವರ ಜೊತೆ ಕುಳಿತು ಮಾತನಾಡುತ್ತ ಊಟ ಮಾಡುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಗುವ ಆಸೆ. ಸರಿ ಬರುವೆ ಎಂದು ಒಪ್ಪಿದರು. 
 
ಮದ್ಯಾನ ಒಂದು ಗಂಟೆಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿದೆ, ಜೆಪಿನಗರದ ಅರ್ ವಿ ಡೆಂಟಲ್ ಕಾಲೇಜಿನ ಸಮೀಪ ಬರುವದಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದರು. ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆಗ ಹೊಳೆದಿತ್ತು ನಾನು ಅವರನ್ನು ಎಂದು ಎದುರಿಗೆ ನೋಡಿಯೆ ಇಲ್ಲ ಬರಿ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ. ಗುರುತು ಸಿಗುವುದೆ ಎನ್ನುವ ಅನುಮಾನ. ಗಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಮತ್ತೆ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿದೆ. ರಸ್ತೆಯ ಮತ್ತೊಂದು ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ನಾಗರಾಜರು ಪೋನ್ ತೆಗೆದು ಮಾತನಾಡಿದ್ದು ಕಾಣಿಸಿತು. ಗುರುತು ಹಿಡಿಯುವದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಗೊಂದಲವು ಇಲ್ಲ ಆದರೆ ನಾನು ರಸ್ತೆಯ ಆ ಬದಿಗೆ ಹೋಗಲು ಮೂರು ನಾಲಕ್ಕು ನಿಮಿಶ ಕಾಯಬೇಕಾಯಿತು. ಅಷ್ತೊಂದು ವಾಹನಗಳು. 
 
ಅವರನ್ನು ನೋಡಿದ ಖುಷಿ ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ನಿಂತು ಮಾತನಾಡುವಂತಿಲ್ಲ, ವಾಹನ ಪೂರ್ಣ ರಸ್ತೆ. ಅವರ ಜೊತೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟು, ಜನವಿರಳ ಪ್ರದೇಶದ ಹೋಟೆಲ್ ಒಂದಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದೆ, ಅವರು ಕುಳಿತಿರುವ ಖುಷಿಯೊ ಅಥವ ಗಾಭರಿಯೊ, ಗೊತ್ತಿರುವ ರಸ್ತೆಯನ್ನು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿ, ಸ್ವಲ್ಪ ಸುತ್ತಿಸಿದೆ ಅನ್ನಿ.
 
ಸೀದ ಸಾದ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ನಾಗರಾಜರದು,  ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಬೇಟಿ ಮಾಡಿದ್ದರು ಸಹ ಎಷ್ಟೊ ವರ್ಷಗಳ ಪರಿಚಿರರಂತೆ ಇಬ್ಬರ ನಡುವಿನ ಮಾತು ಮನಸಿಗೆ ಶಾಂತತೆ ಕೊಟ್ಟಿತು. ಬಿಸಿಲಿನ ಬೇಗೆ ಬೇರೆ.  ಹೋಟೆಲ್ ನಲ್ಲಿ ಜನರು ಕಡಿಮೆ ಇದ್ದರು ಹಾಗಾಗಿ ಗಲಬೆಇಲ್ಲದ ಹಿತಕರ ವಾತವಾರಣ. ಅವರ ಮಾತು ಕೇಳಲು ಎಂತದೊ ಖುಷಿ. 
 
ಕೆಳಗೆ ಇಳಿದು ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಅವರನ್ನು ಬಿಡಲು ಹೊರಟೆ. ಅಲ್ಲಿಯೆ ಹತ್ತಿರವಿದ್ದ ಅವರ ಮಗಳ ಮನೆಯ ಹತ್ತಿರ ಇಳಿಸಿದಾಗ, ಒಳಗೆ ಬನ್ನಿ ಎಂದರು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಮನೆಯವರು, ಮೊಮ್ಮಗಳು ಇದ್ದರು. ಆಗಿನ್ನು ಊಟ ಆಯಿತು ಅಂದರೆ ಕೇಳದೆ ಕಾಫಿ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟರು. ಮತ್ತೆ ಅವರ ಜೊತೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ಮಾತು. ನಡುವೆ ಅವರ ಮೊಮ್ಮಗಳು ಬಂದಳು.
 
ನಾಗರಾಜರು ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವಾಗ ಇವರು ಕತೆಗಾರರು ಎಂದು ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು (ಒಳಗೆ ಸಂಕೋಚ). ಆ ಪುಟ್ಟ ಮಗು ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಎನೆಂದು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿತೊ. ಹಾಗದರೆ ಇವರು ನನಗೆ ಎರಡು ಕತೆ ಬರೆದುಕೊಡಬೇಕು ಎನ್ನುತ್ತ ಕೇಳಿತು. ಆಕೆ ಎರಡು ಎಂದೆ ಬೆರಳು ತೋರಿಸುತ್ತ ಕೇಳುವಾಗ ನನಗೆ ಖುಷಿ . ಆದರೆ ದೊಡ್ಡವರನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಸಿದಂತಲ್ಲ ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಸುವುದು. ಅವಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ತತ್ವಗಳೆಲ್ಲ ಬೇಕಿಲ್ಲ, ಮನಸಿಗೆ ತಟ್ಟುವ ಸತ್ಯಗಳು, ನಿಜಗಳು ಬೇಕು. ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲು ಖುಷಿ ಇರಬೇಕು. 
 
ಹಾಗಿರುವಾಗ ಈ ಮಗು ಕೇಳುವ ಯಾವ ಕತೆ ನಾನು ಹೇಳಲು ಸಾದ್ಯ ?
 
ಚಿಕ್ಕ ವಯಸಿನಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ್ದ / ಓದಿದ್ದ ಕತೆಯೊಂದನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ನೆನಪಿನಿಂದ ಹಾಕಿದ್ದೇನೆ.  
"ಗಂಟೆಯ ದೆವ್ವ" . ಮತ್ತೊಂದು ಕತೆ ಹುಡುಕುತ್ತಿರುವೆ 
 
ನಾಗರಾಜ ದಂಪತಿಗಳಿಗೆ ಮೊಮ್ಮಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿ ಹೊರಡುವಾಗ ಎಂತದೊ ಸಂತಸ. ಅತ್ಯಂತ ಸರಳ ಸಜ್ಜನಿಕೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಅವರದು.