ಹೆಸರೊಂದಿಟ್ಟರೆನಗೆ

ನಾಗರಾಜರೆ ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ! 

ಎನಿತು ಪುಣ್ಯವೋ ಮನುಜನಾಗಿಹೆ,ಮತಿಯ ಬಿಟ್ಟರೆ ಜಾರಿಹೋಗುವೆ,ಅರಿಗೆ ಗುರಿಯಾಗಿರುವ ನರಗೆ ಹೆಸರೊಂದಿಟ್ಟರೆನಗೆ ||  ಸರಳ ಹಾಗೂ ಸುಂದರ ಕವನ ..

ನಾಗರಾಜರೆ ನಿಮಗೆ ಹೆಸರಿನ ಚಿಂತೆಯ ಅಗತ್ಯವೆ ಇಲ್ಲ ಬಿಡಿ , 'ಕವಿ' ಯೆನ್ನುವ ಹೆಸರೆ ಅನ್ವರ್ಥಕವಾಗಿ ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಹೊಂದುತ್ತದೆ :-) ಸೊಗಸಾದ ಕವನ - ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು

ಕವಿಗಳೇ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮದ ಸಾರವನ್ನು ಹದವಾಗಿ ಭಟ್ಟಿಯಿಳಿಸಿದ್ದೀರ ನಿಮ್ಮ ಈ ಸರಳ ಸುಂದರ ಕವನದಲ್ಲಿ. ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಹೆಸರಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿದೆಯಾ ಎಂದು ಆಲೋಚನೆಗೆ ಹಚ್ಚುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಈ ನಿಮ್ಮ ಕವನ ಓದಿದ ಮೇಲೆ. ಇದೇ ರೀತಿಯ ಆಲೋಚನೆಯನ್ನು ಹಿಂದೆ ಪಾರ್ಥಸಾರಥಿಗಳು ತಮ್ಮ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಿದ್ದರು, ಅದರ ಕೊಂಡಿ - ಕಥೆ : ಇಲ್ಲವಾಗುತ್ತಲೆ ಎಲ್ಲವಾಗುವ http://sampada.net/b...  ಅದರಲ್ಲಿನ ಕೆಲವು ಸಾಲುಗಳು ಹೀಗಿವೆ:  "ಮಗು ಅದೆ ನೋಡು ಆಶ್ಚರ್ಯ, ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೊಂದು ಜೀವಿಗಳುಂಟು, ಯಾವುದು ಹೆಸರಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ಹೋಗಲ್ಲ, ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ವಿಧದ ಮರ ಗಿಡ ಪ್ರಭೇದಗಳುಂಟು ಯಾವುದು ತನಗೆ ಹೆಸರಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲ್ಲ. ಆದರೆ ಈ ಮನುಷ್ಯಜಾತಿ ಮಾತ್ರ ನೋಡು , ಹುಟ್ಟುವಾಗ ಯಾವ ಹೆಸರು ಇರಲ್ಲ, ಆದರೆ ಇವನು ತನಗೆ ಮಾತ್ರ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಒಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟು ಗುರ್ತಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ, ಅಷ್ಟೆ ಅಲ್ಲ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲ ಪಶು ಪ್ರಾಣಿ, ಗಿಡ ಮರಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಒಂದು ಜಾತಿ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಗುರ್ತಿಸಿ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾನೆ. ಈಗ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ನೋಡು , ಯಾವುದೆ ಹೆಸರಿಲ್ಲದೆ ಒಂದನೊಂದು ಗುರ್ತಿಸುತ್ತವೆ, ಮರಗಿಡಗಳಲ್ಲು ಆ ಗುರ್ತಿಸುವಿಕೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಯಾವುದೆ ಹೆಸರಿಲ್ಲದೆ, ಈ ಮನುಷ್ಯನಾದರೆ ಮಾತ್ರ ವಿಚಿತ್ರ, ತನಗೊಂದು ಹೆಸರು,  ತನ್ನ ಊರಿಗೊಂದು ಹೆಸರು"  ಅಂತ  ಮತ್ತೆ ಜೋರಾದ ಅವರ ನಗು ನನಗೆ ಕಸಿವಿಸಿ ಮೂಡಿಸಿತು.  ವಂದನೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಶ್ರೀಧರ್ ಬಂಡ್ರಿ