ಲಲಿತಾ ಸಹಸ್ರನಾಮ ೨೮೧ - ೨೮೬

Unmeṣa-nimiṣotpanna-vipanna-bhuvānavalī ऊन्मेष-निमिषोत्पन्न-विपन्न-भुवानवली (281)

೨೮೧. ಉನ್ಮೇಷ-ನಿಮಿಷೋತ್ಪನ್ನ-ವಿಪನ್ನ-ಭುವಾನವಲೀ

ಉನ್ಮೇಷವೆಂದರೆ ಕಣ್ಣು ರೆಪ್ಪೆಗಳನ್ನು ತೆರೆಯುವುದು ಮತ್ತು ನಿಮಿಷ ಎಂದರೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು.

              ಈ ಪ್ರಪಂಚದ ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಲಯಗಳು ಅವಳು ಕಣ್ಣೆವೆಯಿಕ್ಕುವುದರೊಳಗೆ ಆಗುತ್ತವೆ. ಯಾವಾಗ ದೇವಿಯು ತನ್ನ ಕಣ್ಣನ್ನು ತೆರೆಯುತ್ತಾಳೆಯೋ ಆಗ ಈ ವಿಶ್ವದ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಯಾವಾಗ ಆಕೆಯು ಕಣ್ಣನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆಯೋ ಆಗ ಈ ವಿಶ್ವವು ಲಯವಾಗುತ್ತದೆ (ವಿಪನ್ನವಾಗುತ್ತದೆ). ದೇವಿಯು ಈ ಕ್ಲಿಷ್ಟವಾದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಅತೀ ಸುಲಭವಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ. ಪರಬ್ರಹ್ಮವು ಎಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ಈ ವಿಶ್ವದ ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಲಯಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಈ ನಾಮವು ಒತ್ತಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ.

              ಸೌಂದರ್ಯ ಲಹರಿಯ ೫೫ನೇ ಶ್ಲೋಕವು ಇದೇ ಬಾವಾರ್ಥವನ್ನು ಹೊರಹೊಮ್ಮಿಸುತ್ತದೆ. "ನೀನು ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಕಣ್ಣು ತೆರೆಯುವುದರೊಂದಿಗೆ ಈ ಪ್ರಪಂಚವು ಲಯಹೊಂದಿ ಮತ್ತೆ ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಋಷಿಗಳು ಸಾರಿದ್ದಾರೆ. ಬಹುಶಃ ನನಗನಿಸುತ್ತದೆ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮಿಟುಕಿಸುವುದರಿಂದ ವಿನಾಯಿತಿ ಪಡೆದಿವೆ ಎಂದು; ಈ ಸಮಸ್ತ ಪ್ರಪಂಚವು ಲಯಹೊಂದುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು ಮತ್ತದು ಉಂಟಾದದ್ದೇ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳ ತೆರಯುವಿಕೆಯಿಂದ".

              ಈ ನಾಮವು ಸೃಷ್ಟಿಕ್ರಿಯೆಯ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ಕಾಶ್ಮೀರ ಗ್ರಂಥಗಳು, ಉನ್ಮೇಷ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಇಚ್ಛಾ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಹಿರ್ಗತಗೊಳಿಸುವ ಸೃಷ್ಟಿಕ್ರಿಯೆಯ ಪ್ರಾರಂಭವೆಂದು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುತ್ತವೆ. ಉನ್ಮೇಷ ಎನ್ನುವುದು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಅನಾವರಣ ಎಂಬ ಅರ್ಥವನ್ನೂ ಕೊಡುತ್ತದೆ; ಇದನ್ನು ಆಂತರಿಕ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ಹೊಂದಬಹುದು.

Sahasra-śīrṣa-vadanā सहस्र-शीर्ष-वदना (282)

೨೮೨. ಸಹಸ್ರ-ಶೀರ್ಷ-ವದನಾ

              ಸಹಸ್ರ ಎಂದರೆ ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅನಂತ ಅಥವಾ ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲದಷ್ಟು ಎಂದು ಅರ್ಥೈಸಬೇಕು; ಅದರ ಶಬ್ದಶಃ ಅರ್ಥವು ಸಾವಿರ ಎನ್ನುವುದಾಗಿದೆ. ದೇವಿಗೆ ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲದಷ್ಟು ತಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಮುಖಗಳಿವೆ. ಮುಂದಿನ ಎರಡು ನಾಮಗಳೂ ಇದೇ ಅರ್ಥವನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ದೇವಿಯ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಮಾತುಗಳಿಂದ ವರ್ಣಿಸಲು ವಿಫಲರಾದ ವಾಕ್-ದೇವಿಯರುಗಳು ಅದನ್ನು ಕಲ್ಪನೆಗೆ ನಿಲುಕುವಂತೆ ಮಾಡಿ ದೇವಿಯ ಸರ್ವಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಮೆರೆಸಿದ್ದಾರೆ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಅದನ್ನು ಶಬ್ದಶಃ ಅರ್ಥದಲ್ಲೂ ನಿಜವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬಹುದು. ಏಕೆಂದರೆ ಪರಬ್ರಹ್ಮಕ್ಕೆ ಹಲವಾರು ಜಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಬಹಳಷ್ಟು ಕೆಲಸಗಳಿರುವುದರಿಂದ ಅದಕ್ಕೆ ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲದಷ್ಟು ತಲೆಗಳ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿದೆ.

              ಪರಬ್ರಹಕ್ಕೆ ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲದಷ್ಟು ತಲೆಗಳಿರುವುದನ್ನು ವೇದೋಪನಿಷತ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಬಣ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಭಗವದ್ಗೀತೆಯಲ್ಲಿ (೧೩.೧೩) ಹೀಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ, "ಅವನು ಸಕಲವನ್ನೂ ಆವರಿಸಿ ಈ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ನಿವಸಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ಕೈಕಾಲುಗಳು ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿದ್ದು, ಅವನ ಕಣ್ಣು ಮತ್ತು ಕಿವಿಗಳು, ಅವನ ಬಾಯಿ ಮತ್ತು ತಲೆಗಳು ಸಹ".

              ಬ್ರಹ್ಮಕ್ಕೆ ರೂಪವಿಲ್ಲ ಆದ್ದರಿಂದ ಅದಕ್ಕೆ ಗ್ರಹಣೇಂದ್ರಿಯಗಳಿಲ್ಲ. ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಎರಡು ವಿಧವಾಗಿ ವಿವರಿಸಬಹುದು ಒಂದು ಅಲ್ಲಗಳೆಯುವುದರ ಮೂಲಕ (ನಕಾರಾತ್ಮಕವಾಗಿ) ಮತ್ತೊಂದು ಸಕಾರಾತ್ಮವಾಗಿ ಅಥವಾ ದೃಢೀಕರಿಸುವ ಮೂಲಕ. ಈ ನಾಮಗಳು ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ದೃಢೀಕರಣದ ಮೂಲಕ ವಿವರಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ವಿವರಣೆಗಳು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಮೇಧಾವಿತನವೆಂದು (ಬುದ್ಧಿಯೆಂದು) ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿವೆಯಾದ್ದರಿಂದ ಇವು ಮಾನವನ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆಗೆ ನಿಲುಕಲಾರದವುಗಳಾಗಿವೆ.

              ಮಹಾನಾರಾಯಣ ಉಪನಿಷತ್ತು (೧.೧೩) ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ, "ಅವನು (ಪರಬ್ರಹ್ಮನು) ಈ ಸಮಸ್ತ ಪ್ರಪಂಚದ ಸರ್ವಜೀವಿಗಳ ಕಣ್ಣು, ಮುಖ, ಕೈಕಾಲುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದವನಾಗಿದ್ದಾನೆ (विश्वतश्चक्षुः विश्व्तोमुखः – ವಿಶ್ವತಶ್ಚಕ್ಷುಃ ವಿಶ್ವತೋಮುಖಃ)". ಹೀಗೆ ಆ ಉಪನಿಷತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮವು ಸಮಸ್ತ ಪ್ರಪಂಚದ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದೆಯೆಂದು ದೃಢೀಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಪುರುಷಸೂಕ್ತವೂ ಸಹ, ಪುರುಷನಿಗೆ (ಪರಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ) ಸಾವಿರಾರು ತಲೆಗಳು, ಸಾವಿರಾರು ಕಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತು ಸಾವಿರಾರು ಕಾಲುಗಳು ಇವೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಈ ಸಮಸ್ತ ಪ್ರಪಂಚದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಧಾತುವೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಾಗಿದೆ.

Sahasrākṣī सहस्राक्षी (283)

೨೮೩. ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷೀ

             ದೇವಿಗೆ ಸಹಸ್ರಾರು ಕಣ್ಣುಗಳಿವೆ. ವಿಷ್ಣು ಸಹಸ್ರನಾಮದ ೨೨೬ನೇ ನಾಮವಾದ ‘ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷಃ’ ಸಹ ಇದೇ ಅರ್ಥವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.

Sahasrapād सहस्रपात् (284)

೨೮೪. ಸಹಸ್ರಪಾತ್

              ದೇವಿಯು ಸಾವಿರಾರು ಪಾದಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾಳೆ. ವಿಷ್ಣು ಸಹಸ್ರನಾಮದ ೨೨೭ನೇ ನಾಮ ’ಸಹಸ್ರಪಾತ್‌’ ಸಹ ಇದೇ ಅರ್ಥವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಪುರುಷ ಸೂಕ್ತವು,  “सहस्र-शीर्षा पुरुषः । सहस्राक्षः सहस्रपात् ॥ - “ಸಹಸ್ರ-ಶೀರ್ಷಾ ಪುರುಷಃ | ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷಃ ಸಹಸ್ರಪಾತ್||" ಎನ್ನುವುದರೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತವೆ.

              ಪಂಚದಶೀ ಮಂತ್ರದ ಮೊದಲನೆಯ ಕೂಟವು ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ೨೭೮ ರಿಂದ ೨೮೪ನೇ ನಾಮಗಳಲ್ಲಿ ಬಹಿರಂಗವಾಯಿತು. ಎರಡನೇ ಹಾಗು ಮೂರನೇ ಕೂಟಗಳು (ह स क ह ल ह्रीं। स क ल ह्रीं॥ - ಹ ಸ ಕ ಹ ಲ ಹ್ರೀಂ| ಸ ಕ ಲ ಹ್ರೀಂ|| ) ಇವುಗಳು ೨೮೧ರಿಂದ ೨೮೪ನೇ ನಾಮಗಳಲ್ಲಿ ಬಹಿರಂಗವಾಗಿವೆ.

Ābrahma-kīṭa-jananī आब्रह्म-कीट-जननी (285)

೨೮೫. ಆಬ್ರಹ್ಮ-ಕೀಟ-ಜನನೀ

             ದೇವಿಯು ಸರ್ವಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತೆ. ಆಕೆಯು ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಹಿಡಿದು ಸಣ್ಣ ಕೀಟದವರೆಗೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಬ್ರಹ್ಮ ಎಂದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರು, ಏಕೆಂದರೆ ಮಾನವ ರೂಪವು ದೇವರ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆನಿಸಿದೆ. ಈ ನಾಮಗಳ ಇರಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿ. ಪರಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ೨೮೧ರಿಂದ ೨೮೪ನೇ ನಾಮದವರೆಗೆ ವಿವರಿಸಿದ ನಂತರ ಈ ನಾಮದಲ್ಲಿ ಅದರ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ಘನೀಕರಿಸಿ (ಒಟ್ಟಾಗಿಸಿ/ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸಿ) ಪರಬ್ರಹ್ಮದ ಸೃಷ್ಟಿಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ. ಮೊದಲು ಬ್ರಹ್ಮಕ್ಕೆ ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲದಷ್ಟು ತಲೆಗಳು, ಕಿವಿಗಳು ಕಾಲುಗಳಿವೆ ಎಂದು ವರ್ಣಿಸುವುದರ ಉದ್ದೇಶ, ದೇವಿಯು ಈ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಎಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ಕೈಗೊಳ್ಳಲ್ಲಬಲ್ಲಳು ಎನ್ನುವುದರ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಬಿಡಿಸಿ ಹೇಳುವುದಾಗಿದೆ.

Varṇāśrama-vidhāyinī वर्णाश्रम-विधायिनी (286)

೨೮೬. ವರ್ಣಾಶ್ರಮ-ವಿಧಾಯಿನೀ

              ವರ್ಣಾಶ್ರಮ ಎಂದರೆ ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿರುವ ಜೀವನ ಪದ್ಧತಿ. ವೇದಗಳು ಜನರನ್ನು ಅವರ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳಿಗನುಗುಣವಾಗಿ ವರ್ಗೀಕರಿಸುತ್ತವೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಸೈನಿಕರು ದೇಶದ ಗಡಿಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಅವಶ್ಯಕವಾಗಿದ್ದರೆ, ವ್ಯವಾಸಾಯಗಾರರು ಜೀವನಾವಶ್ಯಕವಾದ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತಾರೆ, ವರ್ತಕರು ಸರಕು-ಸರಂಜಾಮುಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಲು ಅವಶ್ಯಕವಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಮತ್ತು ಪುರೋಹಿತರು ಯಜ್ಞ-ಯಾಗದಿಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಲು ಅವಶ್ಯರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ವೇದಗಳು ಈ ವರ್ಗೀಕರಣವು ಹುಟ್ಟಿನಿಂದಲ್ಲದೆ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬನು ಕೆಲವೊಂದು ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಬಲ್ಲ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಮೇಲೆ ಅದು ಅವಲಂಭಿಸಿದೆ ಎನ್ನುತ್ತವೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಾಪಾರಿಯು ದೇಶದ ಗಡಿಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆಂದು ಆಶಿಸುವುದು ತರ್ಕಬದ್ಧವಾಗಿರಲಾರದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಒಬ್ಬನ ಪ್ರವೃತ್ತಿ, ಸಾಮರ್ಥ್ಯ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಅನುಭವ ಇವುಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ವರ್ಗೀಕರಿಸಬಹುದು. ಈ ವಿಧವಾದ ವರ್ಗೀಕರಣವು ಕೇವಲ ಮಾನವ ಸಂತತಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಅನ್ವಯವಾಗುತ್ತದೆ. ದೇವಿಯು ವೇದಗಳಿಗಿಂತ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿಲ್ಲದವಳಾದ್ದರಿಂದ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ವೇದಗಳು ಅವಳಿಂದಲೇ ಉದ್ಭವವಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಸ್ವಯಂ ದೇವಿಯೇ ಈ ವಿಧವಾದ ವರ್ಗೀಕರಣವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದಾಳೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

             ಈ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ನಂತರ ಅದನ್ನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಪರಿಪಾಲಿಸಲು ದೇವಿಯು ವೇದಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದಳು. ವೇದಗಳು ಮಾನವನು ತನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅನುಸರಿಸಬೇಕಾದ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಿಸುತ್ತವೆ. ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಧರ್ಮ ಅಥವಾ ಸರಿಯಾದ ಮಾರ್ಗವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಒಬ್ಬನು ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ನಿರುಕ್ತಗೊಳಿಸಿದ ಧರ್ಮಮಾರ್ಗದಿಂದ ವಿಚಲಿತನಾದರೆ ಅವನು ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಬಾಧೆಗೊಳಗಾಗಿ ಹಲವಾರು ಜನ್ಮಗಳನ್ನು ಹೊಂದಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

             ಇದನ್ನೇ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಭಗವದ್ಗೀತೆಯಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ. “ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ಅವನಲ್ಲಿ ಉಗಮವಾದ ಸಹಜ ಗುಣಗಳಿಗನುಗುಣವಾಗಿ ನಿರ್ದೇಶಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ (ಅಧ್ಯಾಯ ೧೮.೪೧). ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನೂ ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯನ್ನು ತೋರಿದರೆ ಅವನು ಅತ್ಯುನ್ನತವಾದ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಒಬ್ಬನು ತನ್ನ ಹುಟ್ಟು ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಬಂದ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಎಷ್ಟು ಸಮರ್ಪಣಾ ಭಾವದಿಂದ ಮಾಡುತ್ತಾನೆಯೋ ಅಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ (ಅಧ್ಯಾಯ ೧೮.೪೫). ಒಂದು ವೇಳೆ ನಾನು ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಸಮಚಿತ್ತದಿಂದ ಮಾಡದೇ ಹೋದರೆ, ಕರ್ತವ್ಯಗಳ ಅಸಮರ್ಪಕ ಮಿಶ್ರಣವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ನಾನು ಕಾರಣವಾಗುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತು ಈ ಪ್ರಪಂಚವು ವಿನಾಶಹೊಂದುತ್ತದೆ (ಅಧ್ಯಾಯ ೩.೨೪).”

******

            ವಿ.ಸೂ.:  ಈ ಲೇಖನವು ಶ್ರೀಯುತ ವಿ. ರವಿಯವರಿಂದ ರಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟ LALITHA SAHASRANAMAM 281-286 http://www.manblunde... ಎನ್ನುವ ಆಂಗ್ಲ ಲೇಖನದ ಅನುವಾದದ ಭಾಗವಾಗಿದೆ. ಈ ಮಾಲಿಕೆಯನ್ನು ಅವರ ಒಪ್ಪಿಗೆಯನ್ನು ಪಡೆದು ಪ್ರಕಟಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ.