ಇದೊಂದು ಮುಗಿಯದ ಜಿಜ್ಞಾಶೆ

ಭಾವನೆಯ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯೆ ?

ಹೃದಯದ ಭಾಷೆಯೆ

ಇಲ್ಲ ಬರಿ ಬೌದ್ಧಿಕ ಕಸರತ್ತೆ?

ಅಕ್ಷರ ರೂಪ ಪಡೆವುದು

ಮಾತ್ರ ಕಾವ್ಯವೆ? ಚಿತ್ರ ಶಿಲ್ಪಕಲೆ

ಕ್ಷಣ ಕ್ಷಣಕೂ ಬದಲಾಗುವ ಪ್ರಕೃತಿ

ಇವು ಸುಂದರ

ಜೀವಂತ ಕಾವ್ಯ ಪ್ರತೀಕಗಳಲ್ಲವೆ?

 

ಜನ ಸಮುದಾಯ

ಹೃದಯವಂತರಾಗುತ್ತ ಇಲ್ಲವೆ

ಹೃದಯಶೂನ್ಯವಾಗುತ್ತ ಹೋದಂತೆ

ಪಡೆವ ಭಾವನೆಗಳ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಕ್ರಮ

ಬದುಕು ಬದಲಾಗುತ್ತ ಹೋದಂತೆ

ಮನದ ಭಾವ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದಂತೆ

ಪಡೆವ ಸಂವೇದನೆಯ

ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಕವಿತೆಯಲ್ಲವೆ? ನಿಜದಲಿ

ಅದುವೆ ಕವನ ಶಿಲ್ಪ

 

ಭಾಷೆ ಮೂಲತಃ ರೂಕ್ಷ

ಅದಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆ ಬರುವುದು

ಭಾವಗಳ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಕ್ರಮದಿಂದ

ರೂಪಕತೆ ಪ್ರತಿಮಾತ್ಮಕತೆಗಳಿಂದ

ಭಾಷೆಯ ಸೊಗಸಷ್ಟೆ ಕಾವ್ಯವಲ್ಲ

ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ

ನಿಜ ಕಾವ್ಯ !

 

ಕಾವ್ಯ ವಾಚನ ಬಂಗಾರಕ್ಕೆ

ಕುಂದಣವಿಟ್ಟಂತಾಗುವುದು ಯಾವಾಗ?

ಅದಕೆ ವಾಚಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಗುಣವಿದ್ದಾಗ

ಕಾವ್ಯ ರಸಿಕ ಹುಡುಕಿ ಬರುತ್ತಾನೆ ಕಾವ್ಯವೂ

ತನ್ನ ಓದುಗನ್ನು ತಾನೆ ಹುಡುಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ

ಇವು ಕಾವ್ಯ ಕಾವ್ಯಾರಾಧಕನ

ಅವಿನಾಭಾವ ಸಂಬಂಧಗಳು

 

ಕಾವ್ಯ ರಚನೆ ಅಂದು ಕೊಂಡಷ್ಟು

ಸುಲಭವಲ್ಲ ಆದರೆ ಅಷ್ಟು

ಕಷ್ಟಕರವೂ ಅಲ್ಲ! ಕವನದ ಮೂಲಕ

ಏನನ್ನೋ ಹೇಳ ಹೊರಟರೆ

ಅದು ನೀರಸ! ಅದುವೆ

ಏನನ್ನೋ ಹೇ:ಳುವಂತಾದರೆ ಅದೊಂದು

ಸುಂದರ ಲೋಕದ ಅನಾವರಣ

ರಾಮಾಯಣ ಮಹಾಭಾರತಗಳ ಮೂಲಕ

ವಾಲ್ಮಿಕಿ ವ್ಯಾಸರು ಹೇಳಿದ್ದು ಅದನ್ನೆ !

 

           *

ಚಿತ್ರ ಅಂತರ್ ಜಾಲದಿಂದ