ಕನ್ನಡದ ಉಳಿವು ಯಾರಿಂದ

ರೂಪಾ, ನಾನಂತೂ ಎಲ್ಲೇ ಹೋದರೂ ಯಾರೇ ಅಪರಿಚಿತರು ಸಿಕ್ಕರೂ ಕನ್ನಡದಲ್ಲೇ ಮಾತಾಡುವುದು ಮೊದಲು. ನಂತರ ಅವರಿಗೆ ಕನ್ನಡ ಬರೋಲ್ಲ ಅಂತಾದರೆ ಮಾತ್ರ ಇಂಗ್ಲೀಷು ಬಳಸೋದು. ಹಿಂದಿ ಅಂತೂ ಮಾತಾಡೋಲ್ಲ. ಕೋರಮಂಗಲವಾಗಲೀ, ಎಂ.ಜೀ.ರೋಡಾಗಲೀ ಎಲ್ಲಿಯೂ ನೀವು ಹೇಳಿದಂತ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇಲ್ಲವಲ್ಲ (ನಮ್ಮ ಆಫೀಸು ಫೋರಂ ಹತ್ತಿರವೇ ಇರುವುದು, ಹೋಗುತ್ತಾ ಇರ್ತೀನಿ) ! ಕನ್ನಡ ಮಾತಾಡಿದರೆ ಅರ್ಥ ಆಗದೇ ಇದ್ದೋರು ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಥಕವಾಗಿ ನೋಡ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಕನ್ನಡ ಬರಲ್ಲ ಅಂತ ಹೇಳ್ತಾರೆಯೇ ಹೊರತು ವಿಚಿತ್ರ ಪ್ರಾಣಿ ತರ ಯಾರೂ ಇದುವರೆಗೂ ನೋಡಿಲ್ಲ. ನಾವು ಸುಮ್ ಸುಮ್ನೆ ಹಾಗನ್ಕೋತೀವಷ್ಟೆ. ನಮ್ಮ ತಪ್ಪು ತಿಳುವಳಿಕೆ ಅಥವಾ ಕೀಳರಿಮೆ ಕಾರಣ ಇರಬಹುದು ಇದಕ್ಕೆ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಹಾಗೇನಾದ್ರೂ ಆದರೆ ನಾವೇ ಅವರನ್ನು ಕನ್ನಡ ಬರದ ವಿಚಿತ್ರ ಪ್ರಾಣಿ ತರ ನೋಡೋ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿಕೋಬೇಕಷ್ಟೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಕನ್ನಡ ಮಾತಾಡಿದರೆ ಎಲ್ಲ ಸರಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಸಡಿಲ ಬಿಟ್ಟರೆ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಸವಾರಿ ಮಾಡ್ತಾರೆ. ಇದು ನಾನು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಕಂಡುಕೊಂಡದ್ದು. ಏನೇ ಆದ್ರೂ ಇನ್ನೊಂದು ವಿಷ್ಯ ಹೇಳ್ತೀನಿ ಬೇಜಾರಾಗ್ಬೇಡಿ. ಈ ಬೆಂಗಳೂರು ಹುಡ್ಗೀರಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ವ್ಯಾಮೋಹ ಜಾಸ್ತಿ. ಅದ್ಯಾಕೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ ಅಂದ್ಕೊಂಡೆ ಮಾತಾಡ್ತಾರೆ.

ನನ್ನದೊಂದು ಸಲಹೆ. ಯಾರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದಾಗಲೂ ಮೊದಲು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ. ಅವರೇನಾದರೂ ನನಗೆ ಕನ್ನಡ ಬರೋಲ್ಲ ಅಂತ ಸಂಕೋಚದಿಂದ ಖೇದ ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸಿದರೆ ನೀವು ಎಷ್ಟು ವರ್ಷದಿಂದ ಇಲ್ಲಿದ್ದೀರಿ ಅಂತ ಕೇಳಿ. ಬಹಳ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಇಲ್ಲೇ ಇದ್ದವರಾಗಿ ನಾಚಿಕೆ, ಮಾನ ಇದ್ದವರಿಗೆ ತಾನೆ ತಿಳಿಯುತ್ತೆ ನಿಮ್ಮ ಇಂಗಿತ. ಸ್ಥಳೀಯ ಭಾಷೆ ಕಲಿಯೋದು ಒಳ್ಳೇದಲ್ವೇ? ಅಂತ ನಯವಾಗಿ ಹೇಳಿತಿಳಿಸಿ. ಅವರೇನಾದರೂ ಬಹಳ ವರ್ಷದಿಂದ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿದ್ದೂ ಕನ್ನಡ “ತೆರಿಯಾದು”, ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಕಲಿಯಬೇಕಿಲ್ಲ ಅಂತ ಉಧ್ಧಟತನದಿಂದ ಉತ್ತರಿಸಿದರೆ, ನಿಮಗೆ ಇಲ್ಲಿಯ ಭಾಷೆ ಕಲಿಯದಿರಲು ನಾಚಿಕೆಯಾಗೋಲ್ವೆ ಅಂತ ಹೀಯಾಳಿಸಿ ಮುಂದೆ ನಡೆಯಿರಿ. ಹೆಚ್ಚು ಕನ್ನಡಿಗರು ಈ ರೀತಿ ವ್ಯವಹರಿಸಲು ಕಲಿತರೆ ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಪ್ರಯೋಜನವಾಗುತ್ತೇನೋ! - ನವರತ್ನ ಸುಧೀರ್

ನಾನಿರುವುದು ಮುಂಬಯಿಯಲ್ಲಿ. ಇಲ್ಲಿ ಮರಾಠಿ ಕಿವಿಗೆ ಬೀಳುವುದು ಎಲ್ಲೋ ಕೆಲವು ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರಾ. ಬಾಕಿ ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆ ಹಿಂದಿ, ಅದು ಬಿಟ್ಟರೆ ಇಂಗ್ಲೀಷಿನದೇ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ. ಮರಾಠಿಯ ಪಾಡು ನಾಯಿಪಾಡು !! ರಾಜ್ ಠಾಕರೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳು ಉತ್ರರಭಾರತೀಯರ ಮೇಲೆ ಹಲ್ಲೆ ಮಾಡಲಿಕ್ಕೆ ಇದೂ ಒಂದು ಪ್ರೇರಣೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಇಂಥಾ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬರಲಿಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಳ್ಳೋಣ. ಕಳೆದ ತಿಂಗಳು ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ (ಎಮ್.ಜಿ.ರಸ್ತೆ, ಸೆಯಿಂಟ್ ಮಾರ್‍ಕ್ಸ್ ರಸ್ತೆ - ಈ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ) ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆಯೂ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿಯೇ ಮಾತನಾಡಿದೆ. ಎಲ್ಲೂ ಯಾರೂ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ನೋಡಲಿಲ್ಲ. (ನೋಡಿದರೂ ನಾನೇನು ಕೇರು ಮಾಡುವವನಲ್ಲ ಬಿಡಿ. ). ತಮಾಷೆ ಅಂದರೆ , ಒಬ್ಬ ರಿಕ್ಷಾದವನು ಹೋಗುತ್ತಾ, ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ , ನಾನು ಮುಂಬಯಿಯಲ್ಲಿರುವುದು ಎಂದು ತಿಳಿದ ತಕ್ಷಣ ಹಿಂದಿ / ಉರ್ದುಗೆ ಬದಲಾಯಿಸಿದ ( ಮುಸಲ್ಮಾನರವನು) . ನಾನೂ ಬಿಡಲಿಲ್ಲ ಅನ್ನಿ. ಬರೀ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿಯೇ ಉತ್ತರ ಕೊಟ್ಟೆ. ಪ್ರಶ್ನೆ ಇದು. ಯಾರೋ ನಮ್ಮನ್ನು ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾರೆ ಅಂತ ನಮ್ಮ ಊರಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುವುದನ್ನು ಯಾಕೆ ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕು? ನಾವೆಲ್ಲಾ ದಪ್ಪ ಚರ್ಮ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮುಖ್ಯ. ನೋಡಿ, ನೀವು ಬರೆದ ಆ ಹೆಂಗಸಿಗೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ತಮಿಳು ಮಾತನಾಡಲಿಕ್ಕೆ ಏನೂ ವಿಚಿತ್ರ ಅನ್ನಿಸಲಿಲ್ಲವಲ್ಲ. ನಮಗೇಕೆ ಕನ್ನಡದ ಬಗ್ಯೆ ಅನ್ನಿಸಬೇಕು? ಅಲ್ಲವೇ??