ಬರಹದ ಶೈಲಿ ಬರಹಗಾರನ ಮನೋಭಾವನೆ ತಿಳಿಸುವ ಕನ್ನಡಿಯೇ

ಗುಱುಱಾಜ www.kannadaguru.blogspot.com ನಿಮಗೆ ಹಾಗನಿಸಿದೆಯೇ ರೂಪಾ.ಹಾಗಾದರೆ ಸ೦ಪದಿಗರು ಯಾರ್ಯಾರು ಹೇಗಿರಬಹುದು ಹೇಳಿ ನೊಡೊಣ

ಬರವಣಿಗೆಯಿಂದ ಬರಹಗಾರರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗಾದರೂ ಅರಿಯಬಹುದು. ನಾವು ಮಾತನಾಡಿದಾಗ , ಹಸ್ತಾಕ್ಷರವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದಾಗ ಕೂಡ ಮನುಷ್ಯರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅರಿಯಬಹುದು. ನನಗಾದ ಒಂದು ಅನುಭವವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಒಂದು ವಿಷಯ ಬಂತು , " ಅಣ್ಣ ,ತಮ್ಮ ಒಂದೇ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ , ಆದ್ರು ಅವ್ರು ಒಟ್ಟೀಗೆ ಊಟ ಮಾಡೋಲ್ಲ, ಮಾತು ಕೂಡ ಅಷ್ಟಕಷ್ಟೆ " , ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರು ಒಂದೊಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಂಡರು. ೧) ಅವ್ರು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡ್ತಿರಬಹುದು , ಅದಕ್ಕೆ ಅವರವರ ಕೆಲೆಸಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ಯುಸಿ ಆಗಿರಬಹುದು ೨) ಅವ್ರ ಮಧ್ಯ ಸಂಬಂಧ ಚೆನ್ನಾಗಿಲ್ವೇನೋ ೩)ಒಬ್ರ ಏಳಿಗೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೆ ಸಹಿಸಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲವೇನೋ ೪) ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು ಹೇಳಿದಳು(ಇದರಲ್ಲಿ ನಾನು ಒಂದು ಅಕ್ಷರವನ್ನು ಉದ್ಗಾರ ಮಾಡಿಲ್ಲ) "ಅವರಿಬ್ಬರು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ , ನಾವು ಹೊರಗಡೆ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದಂತಿರಬೇಕು, ಆಗ ಬೇರೆ ಟೀಂ ಮೆಂಬರ್ಸ್ನ ಮೆಂಟಾಲಿಟಿ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತೆ, ಅದ್ರ ಜೊತೆಗೆ ಯಾರ್ಯಾರು ನಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಏನಂತ ತಿಳ್ಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಅಂತನೂ ಕಂಡುಹಿಡಿಯಬಹುದು ಮತ್ತೆ ರಾತ್ರಿ ಅವರಿಬ್ಬರು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚ ಇಟ್ಟ್ಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ" (ಈ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ ನನಗೆ ಒಮ್ಮೆಲೆ ಗಾಬರಿ, ನಗು ಬರತೊಡಗಿತು). ಒಂದೇ ವಿಷಯವನ್ನು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರು ಒಂದೊಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅರಿತುಕೊಂಡು ಅವರವರ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತೋಚಿದ ಹಾಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ ,ಹೀಗೆಯೇ ಲೇಖನಗಳು ಕೂಡ ನಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು, ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಬರವಣಿಗೆಯ ಮೂಲಕ ತೋರಿಸುತ್ತವೆ ಅಂತ ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. ಕವಿಗಳು ತಮ್ಮ ನಿತ್ಯ ಜೀವನದ ಕಷ್ಟ,ನೋವು ಇವುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಕಲ್ಪನಾಜೀವನವನ್ನು ಕವಿತೆಗಳ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅದೂ ಕೂಡ ಅವರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಬರೆಯುವಾಗ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಯೊಚನೆಗಳನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಹೊರಹಾಕುವುದು ಅನುಕೂಲ. ಅದರಲ್ಲೂ ಆನ್ಲೈನ್ ಮಾತುಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಮುಖಕ್ಕೆ ಮುಖ ಕೊಟ್ಟು ಮಾತಾಡುವುದು, ಲಿಂಗ, ವಯಸ್ಸು ಮುಂತಾದ ಭೇದ ಭಾವ ಇರುವುದು (ಇದ್ದರೂ ಗಮನಿಸುವುದು) ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆ. ಇದರಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವಾಗ ಒರಟಾಗಿ (ನಮ್ಮಲ್ಲೆ ಕತ್ತೆ ಒದ್ದಂತೆ ಅನ್ನುತ್ತಾರೆ) ಬರೆವುದು ಸಹಜ. ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದರೆ, ಅಲೋಚನೆ ಯಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ಇದ್ದರೆ , "ನನಗನ್ನಿಸಿದ್ದು ಹೀಗೆ" ಅಂತ ನೇರವಾಗಿ ಹೇಳಲು ಬಹಳ ಅನುಕೂಲ. ಅದೇ ಜನರನ್ನು ನೀವು ನೇರವಾಗಿ ಹೋಗಿ ಮಾತಾಡಿಸಿದರೆ ಅವರು ಬಹಳ ಮೆದುವಾಗಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆನ್ಲೈನ್ ಪ್ರಪಂಚ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಡೆಮಾಕ್ರಸಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾದ ಲೋಕ :) ಸಿರಿಗನ್ನಡಂ ಗೆಲ್ಗೆ, ಸಿರಿಗನ್ನಡಂ ಬಾಳ್ಗೆ

ಗುಱುಱಾಜ www.kannadaguru.blogspot.com ಸರಿಯಾಗಿರಬಹುದು,ತಪ್ಪು ಕೂಡಾ ಅಗಿರಬಹುದು. ಸಸ್ಪೆನ್ಚ್.....;-೦

ಸಾಧಾರಣವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಮಾತು, ಉಡಿಗೆ ತೊಡಿಗೆ, ತಿದ್ದಿದ ರೂಪ ಮತ್ತು ಬರವಣಿಗೆ ಕೂಡಾ ಮಾತಿನ ಒಂದಾನೊಂದು ರೂಪಾಂತರವಾಗಿರುತ್ತ ಎಲ್ಲವೂ ಹೊರಜಗತ್ತಿಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು present (ಪ್ರದರ್ಶನ) ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ವಿಧಾನಗಳಷ್ಟೇ. ಅವುಗಳೇ original ನಾವು ಆಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಹತ್ತನೆಯ ತರಗತಿಯಿಂದ ದಿನವೂ ಡಾಯರಿ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ನಾನು ನನ್ನದೇ ಭಾಷೆಯ ಮೋಹದಿಂದ ನನಗೆ ಅನಿಸಿದ್ದನ್ನು, ನಾನು ಓದಿದ ಇನ್ಯಾರಿಗೋ ಅನಿಸಿದ್ದನ್ನು, ನನಗೆ ಅನಿಸಿದ್ದರೆ ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ನನಗನಿಸಿದ್ದನ್ನು ಎಲ್ಲ ಸೇರಿಸಿ ಅದೆಲ್ಲ ನಾನೇ ಎನ್ನುವ ಹಾಗೆ ಬರೆದಿದ್ದನ್ನು ಕಂಡು ಮುಂದೆ ಎಷ್ಟೋ ಕಾಲದ ನಂತರ ಬೆಚ್ಚಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದೂ ಇದೆ! ತೀರ ವೈಯಕ್ತಿಕವಾದ ಡಾಯರಿಯಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಇಂಥ ಆತ್ಮವಂಚನೆ ಸಾಧ್ಯ ಎನ್ನುವಾಗ ಇನ್ನೇನಿದೆ ಹೇಳಿ! ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ನಮ್ಮ ಒಳ್ಳೆಯತನ ಬಿಂಬಿಸುವ ನಮ್ಮ ಮಾತುಗಳು ನಮ್ಮ ಒಳ್ಳೆಯವರಾಗಿರುವ ಆಸೆಯನ್ನಷ್ಟೇ ತೋರಿಸುತ್ತವೆಯೇ ಹೊರತು ನಾವು ಈಗಾಗಲೇ ಏನು ಆಗಿದ್ದೇವೋ ಅದನ್ನಲ್ಲ. ಹಾಗಿದ್ದರೆ original ನಾನು ಎಲ್ಲಿ ಸಿಗಬಹುದು ಎನ್ನುವುದು ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಆದರೆ ಇದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರವಿಲ್ಲ. ತೀರ ಆಳದಲ್ಲಾದರೂ ನಮಗೆ ನಾವು ಯಾರು ಏನು ಎನ್ನುವುದು ಗೊತ್ತಿರುತ್ತದೆಯೇ ಎನ್ನುವುದು ಅನುಮಾನವೇ! ಒಂದು ಕ್ಷಣದ ಹೊಳಹು ಅದು, ತೀರ ಮೌನದಲ್ಲಿ, ತೀರ ಆಳದಲ್ಲಿ, ಹೌದೋ ಅಲ್ಲವೋ ಎಂಬಂತೆ ಹೊಳೆಯಬಹುದಾದ ಸತ್ಯ, ಅದು ನನಗೆ ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ, ಎಲ್ಲ ಮನುಷ್ಯರಿಗೂ apply ಆಗುವಂತಿರುತ್ತದೆ. ಏನೋ absurd ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಅನಿಸ್ತಿದೆಯಾ? ಸರಳವಾಗಿ ನಾವು ಮನುಷ್ಯರು. ಮನುಷ್ಯ ಎನ್ನುವುದು ಅಪಾರ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳಿರುವ, ಪರಮ ನೀಚನೂ ಪುರುಷೋತ್ತಮನೂ (ಮಹಿಳೆಗೂ ಸೇರಿಸಿ) ಆಗಬಲ್ಲ ಒಂದು possibility ಅಷ್ಟೇ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು. ಯಾಕೆಂದರೆ, ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ನಾಳೆ ನಾವು ಸಂಕೀರ್ಣ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ವರ್ತಿಸಬಹುದು ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಯಾರಾದರೂ ಇವತ್ತೇ ಕೊಡುವ ಗ್ಯಾರೆಂಟಿಗೆ ಏನಾದರೂ ಗ್ಯಾರೆಂಟಿ ಇದೆಯ?! ಇನ್ನೊಂದು ಕುತೂಹಲದ ಸಂಗತಿ ಗಮನಿಸಿದೆ. ನಿಮ್ಮ ಲೇಖನ, ಬರಹ ಓದಿ ನಿಮ್ಮ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಬಲ್ಲೆ ಎಂದು ಯಾರಾದರೂ ರೈಲು ಹತ್ತಿಸಲು ತಯಾರಾದರೆ ಹೇಳಿ ಹೇಳಿ ನಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿ ಎಂದು ಕುತೂಹಲಗೊಳ್ಳುವ ಮಂದಿ ನೋಡಿ! ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ನಾನು ಕೈಬರಹ ನೋಡಿ ಇದನ್ನು ಮಾಡಬಲ್ಲೆ ಎಂದಿದ್ದೇ ನನ್ನ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳೆಲ್ಲ ನನ್ನ ಸುತ್ತ ಸೇರಿಕೊಂಡು ತಗುಲಿಕೊಂಡಿದ್ದು, ಮನೆಯಿಂದ ಗಂಡನ, ಮಕ್ಕಳ ಕೈಬರಹ ಎಲ್ಲ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಬರತೊಡಗಿದ್ದು, ನಾನು ಇವರಿಗೆಲ್ಲ ಹೌದು ಹೌದು ಅನಿಸುವ ಹಾಗೆ `ಮಂಗ' ಮಾಡಿದ್ದು (ನಿಜಕ್ಕೂ ಮಂಗ ಮಾಡಿದೆನಾ ಇಲ್ಲವಾ ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಕುತೂಹಲ ಕೂಡಾ!) ನೆನಪಾಗಿ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುವ ಮನುಷ್ಯ ಸಹಜ ಆಸೆಯ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಯೋಚಿಸುತ್ತ ಕೂತೆ...