ಅಂಸು

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   the state or condition which distinguishes animate beings from dead ones and from inorganic matter; the soul; the life-force.

2. 2.
   noun

   that (money, valuables, etc.) extorted by threat, force or misuse of authority; an exacted thing.

3. 3.
   noun

   a flat stone on which spices are ground.

4. 4.
   noun

   an acting or responding quickly; swiftness; quickness.

5. 5.
   noun

   the margin of earth bordering a pond, lake or running along a river on either side; a bank.

6. 6.
   noun

   the mind - a) that which thinks, perceives, feels, wills, etc.; seat or subject of consciousness b) the thinking and perceiving part of consciousness; intellect or intelligence.

7. 7.
   noun

   ಅಸುವಱೆಯಾಗು asuvaṛeyāgu to lose (one's) strength; to become weak or wane; to become dead-like; ಅಸುವೊಱೆಯಾಗು asuvoṛeyāgu to cease to exist; to lose life; to depart the current life; to die.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   n.

   (speed) speed, quickness (Šmd.II (There is another reading))

2. 2.
   n.

   1 (life) life, spiritual life 2 (mind) mind, heart

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.
   1.

   = ಅಸ 4. quickness, haste (ಶೀಘ್ರ Śmd. II; Kk. 88; T. ಅಜುಪ್ಪು cf. Sk. ಅಶು?).

2. 2.
   2.

   = -ಇಸು 4. e. g. in ಅನಸು (= ಅನಿಸು), ಕೂಡಸು, ಜಪಸು, ಹಾಕಸು (C.).

3. 3.
   life.

   2, the five vital breaths or airs of the body. — ಅಸು ಈ to give or restore life (Bp. 48 sum.). [— ಅಸುಕುನ್ದು to become very weak]. — ಅಸು ಕೊಡು. = ಅಸು ಈ (Bp. 48, 16). — ಅಸುಗಳೆ. -ಕಳೆ to kill (Bp. 34, 36). 2, to die (Bp. 37, 16; 42, 30; 46, 43; 47, 6; 50, 59; 57, 15). — ಅಸುಗಾವಲು. -ಕಾವಲು preservation of life (R.). — ಅಸುಗುಡಿ. -ಕುಡಿ to drink (another's) life (J. 4, 23). — ಅಸುಗೊಳ್. -ಕೊಳ್ (Śmd. 200). — ಅಸುಂಗೊಳ್. /?/ ಕೊಳ್ (Śmd. 200). to kill (ಪ್ರಾಣಾಪಹರಣ Śmd. Dh.; Abh. P. 10, 217). ನಿನ್ನಸುಂಗೊಣ್ಡಡೆ ದೋಷಮ್ ಆದುದೆ (Śmd. 200); [Ap. 2, 43]; (Cpr. 10, 80). — ಅಸುಂಗೊಳಿಸು. /?/ ಕೊಳಿಸು to cause to kill. [ಅಸುಂಗೊಳಿಸೆಮನಂಗೊಳಿಸೆ ಭಯಂಗೊಳಿಸೆ ಸಭಾಸದರನು /?/ದೆ ಕರ್ಣಂ ಬನ್ದಂ Pb. 2, 78]. ಅಸುಂಗೊಳಿಸುವರ್ (Śmd. 200). — ಅಸುದೊ/?/. -ತೊ/?/. = ಅಸು ಬಿಡು (J. 23, 11; 31, 47). [--ಅಸುನೀಗು. = ಅಸುಬಿಡು]. --ಅಸು ಬಿಡು to give up one's life, to die (Bp. 48, 9; 58, 56). — ಅಸುವಡಗು. -ಅಡಗು life to disappear or be extinguished (J. 21, 7). — ಅಸುವ/?/. -ಅ/?/ to die (Dp. 1, 2). — ಅಸುವಿಡಿ. -ಪಿಡಿ to keep up one's life (J. 23, 59).

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ಸ್ವಾಧೀನಪಡಿಸಿಕೊಂಡುದು.
   2. ಪ್ರಾಣ.