ಅಲುಂಗು

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   verb

   to shake - a) to move or be moved quickly and irregularly up and down, back and forth or from side to side; vibrate; b) to tremble, quake or quiver, as from cold or fear; c) to become unsteady; totter.

2. 2.
   noun

   = ಅಲುಗಾಟ.

3. 3.
   verb

   = ಅಲುಗಾಡು.

4. 4.
   verb

   = ಅಲುಗಾಡಿಸು.

5. 5.
   verb

   to give way (to); yield; submit; to succumb; to budge.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   vt.

   (move) to shake, to wobble, to quake (as the earth, furniture, etc.)

2. 2.
   n.

   (sharp) edge of the sword, blade, etc. [Ka. D237] = ಸಾಣಿ (sāṇi) (NK)

3. 3.
   vi.

   (move) to shake, to wobble, to quake (as the earth, furniture, etc.) vt. (move) ｟vt.｠to shake n. shaking, wobbling, tremble, motion, vibration

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.
   1.

   = ಅಲಕು etc. (ಎಲುಗು). to be agitated or unsteady, to move about, to shake; to be shaky or loose (ಸಂಚಲನ Śmd. Dh.; M. ಅನಙ್ಙು to shake, see ಅದಟು 2; T. ಅಲಂಗು, ಅಲುಂಗು to be in motion; to be weary; cf. ಅಲೆ 1). [ಪರೆದ ಕುರುಳಲುಗೆ ಘಟ್ಟಿಯನರೆಯುತ್ತುಂ Pb. 8, 65; Ap. 2, 42 va.]. ಅಲುಗುವುದು (ಚಲನ, ಲೋಲ, ತರಲ etc. Nr.). see Abh. P. 9, 149: Bp. 5, 28; 11, 12; 20, 13; 49, 20. ರುಜೆಯನ್, ಅಲುಗುವ ರದನವನು...ಉ/?/ಹುವನ್ ಎಗ್ಗಂ (Bh. 1, 8, 39). ಅರಸು ಅನ್ದರೆ ಊರು ನಡುಗುತ್ತದೆ, ಮುದುಕ ಅನ್ದರೆ ಗಡ್ಡ ಅಲುಗುತ್ತದೆ (Prv.). 2, to cause to move, to shake. ಅಲುಗಲು ಪಟ್ಟುದು (ವೇಲ್ಲಿತ, ಧೂತ, ಚಲಿತ Nr.). see Bp. 31, 13; 32, 16; 38, 17; 47, 25; Rśv. 9, 24. 29; Bh. 8, 26, 18. 21. ಅಲುಗಾಡಿಸು. -ಆಡಿಸು to cause to move about (Bp. 59, 5). ಅಲುಗಾಡು. -ಆಡು to shake, to tremble (Bp. 2, 15).

2. 2.
   2.

   = ಅಲಗು 2. (Te.; R.).

3. 3.

   = ಅಲುಗು 1. ಅಂಗಮ್ ಅಲುಂಗೆ (Rśv. 13, 82).