ಇಮ್ಬು

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.
   1.

   = ಇಮ್ಪು (Te.). [ಶೇಷಾಕ್ಷತೌಘದ್ರವಮೆ ತವುಗಮಿತ್ತತ್ತಿಮ್ಬನೆಮ್ಬನ್ನೆಗಂ Pb. 4, 16; 4, 17 va.]. ಇಮ್ಬಿನ ಪದ್ಮಮುಖೀ (Ch. v. 184). ಇಮ್ಬಿನಿಂ ಕಲ್ಲಾಯ್ತನ್ ಎನ್ದು ವಿದ್ಯಾಶಿಕ್ಷಕಂ; ಇಳೆಗೆ ಇಮ್ಬಾದ ಪರಿಚಾರಕರ್ಗೆ ಅಚ್ಚುಳಾಯ್ತರ್ (Kk. 36; also 9). see Sp. s. ಮಾಳಿಗೆ J. 9, 28; Ch. v. 53; Rśv. 2, 49; Abh. P. 5, 10. ಇಮ್ಬ/?/. -ಅ/?/ to know or observe a pleasing manner (V. 9, 9). ಇಮ್ಬುಗಿಡು. -ಕಿಡು beauty to be lost: to lose beauty (Cpr. 9, 5). ಇಮ್ಬುವೆ/?/. -ಪೆ/?/ to become pleasant or beautiful (Rśv. 3, 29).

2. 2.
   2.

   = ಇಮ್ಬ a halting or resting place; a home; a place; space, room (ನೆಲೆ, ಇಕ್ಕೆ, ಹಕ್ಕೆ ತಾಣ, ಬೀಡು etc., ಆಶ್ರಯ Śm. 58; Kk. 64; Te. ಇಮ್ಮು). [ದಾಡೆಗಳ ನ/?/ಯೊಳಿಮ್ಬಿಂ ತೀಡುತ್ತುಂ ತೀವ್ರಮಾಗೆ ಖಣ್ಡಿಯ ಬರವಂ ನೋಡುತ್ತಿರ್ದಾ Pb. 3, 28; 12, 2]. ಕಣ್ಗಳ ಇಮ್ಬಿಗೆ (J. 3, 17). see Prv. s. ಬಮ್ಬು Grj. 10, 77 va. ಇಮ್ಬಾಗು. -ಆಗು to become a resting place or shelter [ಸಮ್ಭೋಧನೆ ದೀರ್ಘೋಕ್ತಿಯೊಳಿಮ್ಬಾಗಿರೆ ಬರ್ಕುಂ Kr. 2, 23; Pb. 2, 15]; (Bp. 8, 18; 57, 54); to be or become a place (54, 10). 2, to appear (or to become extensive Rśv. 11, 67; 13, 75; or is ಇಮ್ಬು 1 meant?). 3, to go aside, to give room (C). ಇಮ್ಬಿಡು. -ಇಡು to deposit (Grj. 4, 104; J. 18, 63). ಇಮ್ಬು ಕೆಯ್ to seize a place [ಎರೆವ ಮರಲ್ವ ಲಲ್ಲಯಿಪ ಕಾಲ್ವಿಡಿವೆಮ್ಬುಕೆಯ್ವುಳಂಕರಣವಿಳಾಸಮಂ ಮೆರೆವ Ap. 3, 43]. (ಸ್ಥಾನಸಂಗ್ರಹ Śmd. Dh.). ಇಮ್ಬು ಕೊಡು. = ಇಮ್ಬುಗೊಡು No. 1. (C.). ನಡೆಯಲ್ ಇಮ್ಬಂ ಕೊಡದ ಜರಿಗಳ್ (Rāghc. 17, 56). ಇಮ್ಬುಗೆಯ್ಸು to put (Śśv. 1, 79 va.). ಇಮ್ಬುಗೊಡು. -ಕೊಡು to give place, to make room (Bp. 4, 4). 2, to afford room or shelter (Grj. 2, 106 va.). 3, to deliver, to commit (J. 13, 59). ಇಮ್ಬುಗೊಳ್. -ಕೊಳ್ to lay hold of place or room. 2, to lay hold of, to seize (Bp. 26, 22). 3, to be extended (59, 17); to be extensive (Rśv. 8, 2). 4, to betake oneself to, to have recourse to, to occupy (J. 8, 20; 11, 9; 26, 11). ಇಮ್ಬುಗೊಳಿಸು. -ಕೊಳಿಸು to place (Grj. 10, 61 va.). ಇಮ್ಬುವಡೆ. -ಪಡೆ to be extended, to become great [ಒಡ್ಡಿದ ಪೆರ್ಮೊಲೆ ತೆಳ್ವಸಿ/?/ ಕರಂ ನೆ/?/ದ ನಿತಮ್ಬವಿಮ್ಬುವಡೆದೊಳ್ದೊಡೆ Pb. 1, 108]; (Grj. 6, 56 va.; Rśv. 6, 11). 2, to appear (Grj. 10. 77 va.; Rśv. 2, 8 va.; 13, 71 va.). 3, to settle or be in a place (Rśv. 2, 8 va.).

3. 3.
   3.

   = ಎಮ್ಬು 2. a saying, a word. ಇಮ್ಬುಕೆಯ್. = ಎಮ್ಬು ಕೆಯ್ to do what was said, to assent. ಇಮ್ಬು ಕೆಯ್ದನ್ ಎನ್ದು, ಎನ್ದುದಂ ಮಾಡಿದಂ (Śmd. II; Kk. 87; Abh. P. 14, 193; Te. ಇಯ್ಯೆಕೊನು to consent; see T. s. ಇಡಿ 1).

4. 4.
   4.

   a favourable situation. ಸಮ್ಬೊಳಿ ಸಮ್ಬೋಳಿ ಎನ್ನುತ ಇಮ್ಬಿನಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ Bv. 933.