ಇರಿಸು

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   verb

   to cause to place in such and such a position, state, etc.

2. 2.
   verb

   to maintain; to cause to or help survive.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   vt.

   ｟caus.｠1 (be) to cause to be or stay 2 (keep) to keep《a servant, concubine, domestic animal, etc.》 3 (keep) preserve 4 (keep) to save, to keep as stand-by for emergency ű ಅಪ್ಪ ತಂಗಿಯ ಮದುವೆಗೆ ಹಣವನ್ನು ಇರಿಸಿದರು. My father saved money for sister’s marriage.

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.
   1.

   to cause to be or to stay; to let remain; to place, to put, to deposit [ಆ ನೃಪತಿ ನಿಚ್ಚಲಯ್ನೂ/?/ನೆಯ ನವಗಾಹಮಿರಿಸುವಂ ಬೋದನದೊಳ್ Pb. 1, 17; Ap. 4, 47 va.]. (ಬಯ್ Ct. I, 39). ಇರಿಸಲ್ ಪಟ್ಟುದು (ನ್ಯಸ್ತ, ನಿಸೃಷ್ಟ); ನೆಲಹಿನಲ್ಲಿ ಇರಿಸಲ್ ಪಟ್ಟುದು (ಕಾಚಿತ, ಶಿಕ್ಯಿತ Nr.). ಕ್ಷಳನಂ ವಿಕಲ್ಪದಿನ್ ಇರಿಸಬಾರದು (Śmd. 13). ಇರಿಸಿಂ (270). ಇರಿಪಂ (275). [ಇರಿಪೆನ್-, ಬರಿಪೆನಮೋಘಮಿನ್ದು ಪವನಾನ್ತರದಲ್ಲಿಗೆ ನಲ್ಲನಂ ತಗುಳ್ದಿರಿಪೆನನಾರತಂ Kr. 2, 105. ಇರಿಪ್ಪೆನ್-ಆನಂಗ ಸುಖೋಚಿತಂಗಳಾನನುನಯದಿನ್ದಿರಿಪ್ಪೆನಿನಿತುಂ ಸುರಸತಾಸವಸೇವನಾ ಸನಾತನ ಸುಖದಿನ್ದಿರಿಪ್ಪೆನನುರಾಗದಿಂ Kr. 2, 106]. ಕೋಟಿಭಾಗ್ಯವು ಇದ್ದವನಾದರೂ ಕಡೆಗೆ ಕಾಡಿನಲ್ಲೇ ಇರಿಸುತ್ತಾರೆ (Prv.). ಹೆಡ್ಡನ್ ಆದವ ಬಹಳ ಗಡ್ಡವ ಇರಿಸಿದರೇನು ? (Dp. 148). see Bp. 2, 44; 13, 17; 20, 7; 29, 19; 42, 11; 46, 44; 50, 12; 51, 45; 59, 40; Rśv. 11, 7; J. 3, 26; 11, 7; 28, 24. 27. 33; 29, 48; 30, 50; 31, 27. ಇರಿಸಿರಿಸು. rep. (Bp. 6, 31).

2. 2.
   2.

   = ಈರಿಸು. (My.).

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   ಇಡು.