ಉಪದೇಶಿಸು

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   verb

   to teach the fundamentals of some subject to; to instruct; to educate.

2. 2.
   verb

   to offer one's opinion regarding handling a situation; to counsel; to advise.

3. 3.
   verb

   to initiate or communicate in a formal or ritualistic way a mystic hymn or formula.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   vt.

   (edu.) 1 to preach《a sermon》 2 to teach or preach good things 3 to initiate (a person: dat.) with《a mantra》 ű ಸಮರ್ಥ ರಾಮದಾಸರು ಶಿವಾಜಿಗೆ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದರು. Samartha Ramadasa initiated Shivaji with a mantra.

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   to instruct; to teach (Ch. v. 240; Bp. 18, 4; Śśv. 1, 39); to advise. ಅ/?/ವನ್ ಉಪದೇಶಿಪಡೆ ನೀವು ಗುರುಗಳಲ್ಲವೆ (J. 10, 21). ಅವನಿಗೆ ಉಪದೇಶಿಸು (My.), ಅವನನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸು (S. Mhr.).