ಉವಮ್

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.
   1.

   = ಉಮಂ a form that has arisen from a final ಉ being treated as fixed or radical (see s. ಉ 4) and ಅಂ 5 in ಎನ್ದುವಂ.

2. 2.
   2.

   ಉವ್ (i. e. ಉಂ 1) ಅಂ 4 in ಎನುವಂ, ಒನ್ದುವಂ q. v. it is of a doubtful character in ಎನ್ನುವಂ, ಎಮ್ಮುವಂ (ಕನಸುವಂ Bp. 18, 6; 36, 35), ತನ್ನುವಂ, ತಮ್ಮುವಂ, ನಿನ್ನುವಂ, ನಿಮ್ಮುವಂ q. v., in which it may be either ಉವಂ 1, or ಎನ್ನು (ಎನ್), ಎಮ್ಮು (ಎಮ್) etc., with a fixed or radical ಉ and ಅಂ 4.