ಕಂಡಿ

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   an assurance that one will or will not undertake a certain action, behaviour, etc.; a promise.

2. 2.
   noun

   a kind of liquid food made with buttermilk, vegetables, spices, etc.; curds mixed with salt, chillies, mustard, etc. and some rice flour boiled and seasoned.

3. 3.
   noun

   the part of the human body below the ribs and above the hips, usu. of smaller circumference than these; the narrower middle part of the normal human figure; the waist.

4. 4.
   noun

   an old measure of weight (which was varying from place to place).

5. 5.
   verb

   to cut or puncture using the teeth; strike or bite (something) with a beak; to bite; to peck.

6. 6.
   noun

   a fold of skin over the navel.

7. 7.
   adjective

   (in comp.) sharp; acute; harsh; biting; sever.

8. 8.
   noun

   an oblong roll of cotton thread.

9. 9.
   noun

   a relatively thin, broad piece cut from an object having some bulk or volume or a whole; a bit; a slice; a fragment.

10. 10.
    noun

    an opening in or through anything; a break; a gap; a hole; an aperture.

11. 11.
    noun

    the end or corner of a thing.

12. 12.
    verb

    to divide; to cut; to severe; to fell.

13. 13.
    verb

    (an irritation in the skin) to be felt, (a desire to scratch it) to be caused.

14. 14.
    noun

    an extent of agricultural land that requires one kaṇḍi (ಕಂಡಿ2 -sense 1) for being sown.

15. 15.
    noun

    something unexplained, unknown or kept secret; mystery.

16. 16.
    verb

    to break up and remove or turn over soil, ground, etc., with a tool, one's hands; to dig.

17. 17.
    noun

    the coarse flour of a grain, corn etc.

18. 18.
    verb

    to be cut, severed, divided or felled.

19. 19.
    noun

    the usu. path wild animals use to cross over from one forest to another.

20. 20.
    noun

    an area (of land) equal to ten thousand squares of one hundred ft. each (totally 10,00,000 sq ft.).

21. 21.
    noun

    a path (usu. a secret one).

22. 22.
    verb

    (fig. often. sarc.) to ahieve something that is difficult or great.

23. 23.
    verb

    ಕಡಿದು ಕಟ್ಟೆಹಾಕು kaḍidu kaṭṭehāku (said sarcasticaly or in anger) to achieve something that is great or difficult; 'you have done a tremendous job' . ಕಡಿದಾಟ kaḍidāṭa (fig.) a mutual beating; ಕಡಿದಾಡು kaḍidāḍu (fig.) to beat mutually (as in a quarrel); ಕಡಿದವನ ಪಾಪ ಖಡ್ಗ ಮಾಡಿದವನಿಗುಂಟೆ? kaḍidavana pāpa khaḍga māḍidavaniguṇṭe? responsibility of not using a means for a vile purpose lies on the user rather than on the inventor of that means.

24. 24.
    noun

    ಕಂಡಿಮಾಡು kaṇḍimāḍu to make a hole in or into.

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ರಂಧ್ರ.
   2. ರಹಸ್ಯ.
   3. ಮೃಗಗಳು ಕಾಡಿನಿಂದ ಕಾಡಿಗೆ ಓಡಾಡುವ ಸ್ಥಳ.
   4. ಒಂದು ಬಗೆಯ ತೂಕ.
   5. ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಚದರ ತರಿಭೂಮಿ.

2. 2.

   1. ಕಚ್ಚು.
   2. ನವೆಯಾಗು.
   3. ಕತ್ತರಿಸು.
   4. ಅಗೆ.
   5. ತುಂಡಾಗು.
   6. ಮಾಡು.

3. 3.

   1. ಹೋಳು.
   2. ದಪ್ಪನುಚ್ಚು.

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.
   1.

   = ಕಡು 1, etc. hardness, intensity (T., M. ಕಡಿ Te. ಗಡಿ big, stout; ಕಡಿದಿ great, large, strong; extreme). ಕಡಿಕೋಪ. = ಕಡುಗೋಪ (My.). ಕಡಿಗಣ್ಣು. = ಕಗ್ಗಣ್ಣು, ಕಡುಗಣ್ಟು (My.). ಕಡಿಗಣ್ಣ extreme danger (My.). ಕಡಿನುಡಿ a harsh. cruel word (My.). ಕಡಿಯಂ. -ಅಂ 3. (Śmd. 184, o. r. ಕರಿಯಂ). a strong, etc., man (T.; a harsh, severe man). ಕಡಿಹುರಿ. = ಕಟ್ಟುಹುರಿ twain that curls upon much twisting s. ಕಟ್ಟು 1. (My.).

2. 2.
   2.

   = ಕಟ 1, etc. end, corner, etc. (S. Mhr.).

3. 3.
   3.

   to bite; to bite off, as a piece of bread; to sting, as a bee or scorpion; to bite, as a snake; to itch, as the body; to pain, as the stomach; to gnash, as the teeth; to chew (ದನ್ತದಿಂ ಕಡಿ, ಕರ್ಚು Śm. 86; ಚರ್ವಣ 92; C.; T., M.; Tu. ಕಡೆ, ಕಜೆ Te. ಕ/?/ಚು, ಕ/?/ಚು T. also ಕ/?/). [ಕಡಿವ ಕಟ್ಟಿ/?/ಮ್ಬೆಗಳುಮದಾವೆಡೆಯನುರಿಸುವುದೊ Ap. 5, 13]. P. ps. ಕಡ, ಕಡದು, ಕಡಿದು. ಜೇನ ನೊಣಗಳು ಮೆಯ್ಗೆ ಎಲ್ಲಾದರೂ ಕಡಿದವೇನು (B. 1, 9). ಹೊಟ್ಟೆ ಕಡಿಯುವಾಗ ಔಷಧವೆನ್ದು ಕ/?/ಕೆಯನ್ನು ತಿನ್ದು (3, 40). ಹಲ್ಲು ಕಡಿ (ಪಲ್ಗಡಿ G.). ಇನಿತಿನಿತಾಗಲು ಇಕ್ಷುವ ಕಡಿದಡೆ ಅಗ್ಗದ ಮಧುರಮ್ ಆಗದೆ (Bp. 22, 66). see Prv. s. ಮೆಟ್ಟು 1.

4. 4.
   4.

   to cut; to hack; to chop; to cut down, to fell; to cut off; to dig, as a well, a ditch, etc.; to beat or pull, as the strings of a guitar (ಖಣ್ಡನ Śmd. Dh.; Śm. 92; C.; ಹಳಚು G.; Tu. ಕಡ್‌ಪು). [ಶರಪರಿಣತಿಯಂ ತಾಂತೋರ್ಪನೆನಗೆನುತ್ತಿರದನ್ತನಿತುಮನೊಡನೆ ಕಡಿದನೆಡೆಯೊಳೆ ಚಿತ್ರಂ Pb. 12, 63; Ap. 6, 76 va.]. P. ps. ಕಡ, ಕಡದು, ಕಡಿ, ಕಡಿದು (Śmd. 224). ಪ/?/ವಂ ಕಡಿದಂ (156). ಕೊಡಲಿಯಿಂ ಕಡಿದಂ (157). ಕಡಿವ ಕತ್ತಿಗೆ (ಕೃಪಾಣಿ, ಲೂನಕರ್ತರಿ Hlā.). ಕಡಿಯಲ್ ಪಟ್ಟುದು (ಛಿನ್ನ, ಛಾತ, ಲೂನ, ಕೃತ್ತ, ದಾತ, ದಿತ, ಛಿತ, ವೃಕ್ಷ್ಣ Nr.; ದಾರಿತ, ಭಿನ್ನ etc. Si. 382). ಕಡಿವುದು (ವರ್ಧನ, ಛೇದನ Nr.). ಮರವನ್ನು ಕಡಿಯುವ ಉಳಿ (ವೃಕ್ಷಾದನ, etc.), ಕಲ್ಲು ಕಡಿಯುವ ಉಳಿ (ಟಂಕ etc. Si. 345). ಕಡಿದ ಮರ (ಛಿನ್ನಕುಜಾತ Nn. 12). ಕಡವುತ (Bp. 13, 2). ಆಡೆನ್ದರೆ ಆಡದು ಅದು; ಆಡ ಮರನ್ ಏ/?/ವದು, ಕೂಡದೆ ಕೊಂಕಿ ನಡೆಯುವದು; ಕಡಿದರೆ ಅದು ಬಾಡದು (a guitar-string, Sp.). ಪೊಡವಿ ಕಡಿಯದೆ ಬೆಳೆಯ ನೆಡುವುದೇನೋ (Dp. 148). ಕಬ್ಬುಗಳ ಸೋಗೇ ಕಡಿದು (B. 3, 45). ಕನ್ದಕವನ್ನು ಕಡಿದು (5, 105). ಮನೆಗೆ ಬೆಂಕಿ ಹತ್ತಿದಾಗ ಬಾವೀ ಕಡಿಯಲಿಕ್ಕೆ ಹೋದರು. -ಕಡಿದವನ ಪಾಪ ಖಡ್ಗಾ ಮಾಡಿದವನಿಗೆ ಉಣ್ಟೇ (Prv.). see Bp. 20, 14; 34, 33; 52, 35; 53, 56; 55, 16; 60, 50. 57; Bh. 1, 8, 31; J. 4, 23. 44; 10, 36; ತಡೆಗಡಿ, ತಲೆಗಡಿ. -ಕಡದಾಟ. -ಆಟ mutual cutting or slaying; frequently: altercation, wrangling (C.). ಕಡದಾಡು. -ಆಡು to cut, or cut down, mutually; to fight, to wrangle (C.; B. 5, 32). ಕಡಿದಾಡು. = ಕಡದಾಡು (My.; G. 110).

5. 5.
   5.

   = ಕಡಿದು P. p. of ಕಡಿ 4. ಕಡಿ ಕಡಿದು (= ಕಡಿದು ಕಡಿದು Bp. 30, 4. 21; 39, 34; 45, 28; J. 12, 38). [ಶರಮನಿದಂ ಕಡಿಕಡಿದುಡಿದೆರಡೆರಡಪ್ಪನ್ತು ತ/?/ದು Ap. 12, 102].

6. 6.
   6.

   = ಕಡೆ 3, q. v. to churn (S. Mhr.).

7. 7.
   7.

   = ಕಡ 5. cutting; a cut, a portion severed or cut off; a chip, a piece; a bit; a potsherd (ಶಕಲ Śmd. Dh.; Śm. 92; Bh. 8, 23, 42; Cpr. 5, 39 va.). ಕಡಿಕಡಿ rep. cuts and fragments. ಕಡಿಕಡಿ ಆಗು (Bp. 24, 83; 52, 34; 53, 69). ಕಡಿಕಡಿ ಮಾಡು (Bp. 39, 33). ಕಡಿಕಣ್ಡ cuts and pieces (Abh. P. 3, 60; 13, 45. 78. 96. 108; Rām. 3, 6, 16). ಕಡಿ ಕಣ್ಡ ಮಾಡು (Bp. 58, 25). [ಕಡಿಕೆಯ್ to cut into piece. ವರೂಥ ತುರಂಗಮಂಗಳಂ ತುರಿಪದೆ ತಾನೆ ಚೋದಿಸುತುಮಾರ್ದಿಸುತುಂ ಕಡಿಕೆಯ್ದು ಕಾದೆ Pb. 12, 206]. ಕಡಿಕೊಮ್ಬು a cut branch (Abh. P. 13, 108). ಕಡಿಗಡಿ. -ಕಡಿ a cut-off piece. ಕಡಿಗಡಿಯ. -ಅ 3. one who is a cut-off piece (Abh. P. 15, 60). ಕಡಿಗೆಯ್ to cut in two (J. 22, 32). ಕಡಿಗೊಮ್ಬುಗೊಳ್. -ಕೊಮ್ಬು. -ಕೊಳ್ to lay hold of cut-off pieces of branches (Cpr. 5, 64 va.). ಕಡಿಮೆಟ್ಟು the impression of a horse's hoof (My.). ಕಡಿಯಕ್ಕಿ. -ಅಕ್ಕಿ rice broken from brittleness (My.). see Prv. s. ಪಡಿ 4. ಕಡಿವಡೆ. -ಪಡೆ to receive a cut; to be cut off. ಕಡಿವಡೆದ ತೋಳ್ಗಳ್ (Rśv. 5, 120 va.). ಕಡಿವಡೆದ ಎಳೆವಳ್ಳಿ (13, 104 va.). see Bp. 11, 51; 19, 30; 49, 21; 54, 6; J. 12, 44; 22, 33; V. 14, 46. ಕಡಿವಾಗ. -ಬಾಗ portions cut off (Bh. 3, 17, 38). ಕಡಿವೆ/?/. -ಪೆ/?/ cutting to generate; to be cut (Rśv. 9, 22). ಕಡಿವೋಗು. -ಪೋಗು to be cut off (Abh. P. 13, 69. 89; Rśv. 5, 119).

8. 8.
   8.

   curds mixed with salt, chillies, mustard, etc., and some rice-flour, boiled and seasoned (My.).

9. 9.
   9.

   an oblong roll of cotton thread (S. Mhr.; Mhr. ಕಡೀ T. ಕ/?/ a hank).

10. 10.

    a fold of skin over the navel (S. Mhr.; ವಲಿ G.; Mhr. ಖಡೀ an eminence, a little hill).

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   n.

   (hollow) chink, hole, opening [Ka. D1176] = ಕಿಂಡಿ (kiṃḍi)

2. 2.
   vt.

   (bio.) to bite, to sting vi. (bio.) to itch

3. 3.
   vt.

   1 (cut) to cut, to chop《tree, firewood and any hard substance》 2 (dig) to dig 《as a well, etc.》 n. Ĺ 1 cutting 2 fragments of broken stone ű ರಸ್ತೆಗೆ ಟಾರುಹಾಕುವ ಮುಂಚೆ ಕಡಿ ಹಾಕಬೇಕು. One must spread gravel before asphalting the road. = ಜಲ್ಲಿ (jalli)