ಕಳ

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   a pleasing note or notes; a series of melodious sounds; sound that has musical quality.

2. 2.
   noun

   a person guilty of or likely to commit great crimes; an evil or wicked person; a scoundrel; a villain.

3. 3.
   noun

   a floor made for thrashing grains; a thrashing floor.

4. 4.
   noun

   a man unable to speak, usu. because of a congenital defect or deafness; a dumb man.

5. 5.
   adjective

   pleasing to hear; sounding sweet; melodious.

6. 6.
   noun

   (dial.) a pattern of squares often alternately coloured; chequer.

7. 7.
   noun

   a man who habitually steals or is guilty of theft; a thief.

8. 8.
   noun

   = ಕಳ್2.

9. 9.
   noun

   a wide area where a battle is fought; a battlefield.

10. 10.
    noun

    physical strength; bodily power.

11. 11.
    noun

    a man lacking the power of speech; a dumb man.

12. 12.
    noun

    a place where game or games are played; a play-ground.

13. 13.
    noun

    a bed made for planting plants (esp. seedlings).

14. 14.
    noun

    the palm tree Borassum flabellifer (=B. flabelliformis) of Arecaceae family; palmyra palm.

15. 15.
    noun

    the tree Shorea talura (= S. robusta,= Vatica robusta) of Dipterocarpaceae family; bastard sal.

16. 16.
    noun

    gold.

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ಕಳವು.
   2. ಕಳವು ಮಾಡುವವನು.
   3. ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಒಕ್ಕುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಸ್ಥಳ.
   4. ಕಾಳೆಗದ ಸ್ಥಳ.
   5. ಆಟದ ಮೈದಾನ.
   6. ಸಸಿ ನೆಡುವ ಮಡಿ.
   7. ಕೆಡುಕ.
   8. ಮೂಗ.

2. 2.

   ಮಧುರವಾದ.

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.
   1.

   an imitative sound accompanying weeping, etc. (cf. Sk. ಅಶ್ರು-, ಕಲ sobbing). ಕಳಕಳ rep. (ದುಃಖದ ಧ್ವನಿ G.). ಕಳಕಳನೆ ಆ+ to weep and sob. (ಸುತಂ) ಕಳಕಳನೆ ಅ+ತಿರಲು (Bp. 15, 13). ಕಳಕಳನೆ ಮೊಲೆವಾಲನ್ ಅರ್ಥಿಸಿ ಅ+ತಮಿಹ ಬಾಲಕಂ (24, 68). ಕಳಕಳಿಕೆ lamentation (Rām. 5, 8, 51. 67; 6, 40, 2). ಕಳಕಳವೆ+. -ಪೆ+ to break forth into lamentations. ಮದಗಜತತಿಯ ಬೃಂಹಿತನಾದದಲಿ ಕಳಕಳವೆತ್ತಿಹುದು ಅಗಳಾ ಪುರವು (Prll. 3, 5).

2. 2.
   2.

   a sound imitating the noise of rice when nearly boiled. (Te. ಕಳಪೆಳೆ the sound of boiling violently; Mhr. ಖಳಖಳ rippling of a brook; clinking; rattling; clashing). ಕಳಕಳ ಅನ್ನು to make the noise of kaḷakaḷa (S. Mhr., also ಕಳ್ ಕಳ್ ಅನ್ನು). ಕಳಕಳ ಕುದಿ to boil with the noise of kaḷakaḷa (S. Mhr.).

3. 3.
   3.

   a sound indicating agitation or commotion. (Mhr. ಖಳಖಳ clashing; trouble, toil; ಖಲಬಲ commotion of minds; ಖಳಬಳಾ agitation; ಕಳಕಳ concern, solicitude; the yearning of pity; ಕಳಕಳ the yearning of tenderness or compassion). ಕಳಕಳ. = ಕಳವಳ (Rām. 6, 13, 4). ಕಳಕಳಿಸು. = ಕಳವಳಿಸು [ಕಳಕಳಿಪಮರಿಯರಂ ಕಣ್ಣೊಳೆ ಬಗ್ಗಿಸುವಲ್ಲಿ Ap. 7, 15]. see Prvs. s. ನೆ+ಲು, ನೊಣ. -ಕಳವಳ agitation of the mind, commotion; distress; anxiety; confusion (Śmd. 40). (ಆಕುಲಕ, ಉತ್ಪಿಂಜಲ Mr. 433; ಕಾರಗೆ Ct. I, 53; ಚಿನ್ತೆ, ಮ+ಗೋಣ G.; My.; T. ಕಳವು, ಕಳನ್ confusion of mind). see Bp. 26, 31; 28, 56; 40, 26. 33; Dp. 30, 1. ಕಳವಳಗೊಳ್. -ಕೊಳ್. -ಳ್ಳು to begin to be agitated, to become anxious, etc. (C.; B. 1, 4; 4, 179; Si. 68. 71. 292). ಕಳವಳ ಪಡಿಸು to agitate, to distress, etc. (My.). ಕಳವಳ ಪಡು to be agitated, etc. (B. 5, 65; My.). ಕಳವಳಿಕೆ. = ಕಳವಳ (Rām. 5, 8, 49). ಕಳವಳಿಸು to be agitated; to grieve; to be perplexed or bewildered; etc. (ಮನೋವೈಕಲ್ಯ Śmd. Dh.; My.). ಕಳವಳಿಸುವವಂ (ವಿಹಸ್ತ, ವ್ಯಾಕುಲ Mr. 239). [Ap. 2, 14]; (Cpr. 8, 79 va.). see Grj. 4, 86; Bp. 9, 51; 20, 25; 24, 70; 27, 3; 37, 39; 40, 35; 43, 54; 44, 22; 48, 12; 51, 72; 54, 81; Bh. 2, 13, 28; 3, 13, 35; 8, 23, 41; J. 20, 22; Śśv. 4, 91; Dp. 30, 2. ಕಳವಳಿಸುಹ confusion, etc. (ಉತ್ಪಿಂಜಲ, ಅಕುಲಕ Hlā.).

4. 4.
   4.

   = ಕ+ 2. a term to indicate lustre (Śmd. p. 35, No. 117). (Tu. ಕಲಕಲ brightly). ಕಳಕಳಿಸು. = ಕ+ಕ+ಸು (Śmd. 1). to shine, to glitter, to be bright (J. 11, 31; 13, 51; 16, 8; 30, 3).

5. 5.
   5.

   = ಕುಳ 1, etc. a certain measure: a koḷaga. see ಇಕ್ಕಳ, ಒಕ್ಕಳ, ನಾಗಳ, ಮೂಗಳ.

6. 6.
   6.

   = ಕುಳಿ an affix for formation of nouns. see ಇ+ಕಳ s. ಇ+ 2.

7. 7.
   7.

   = ಕಳ್ಳ 1. a thief, a rogue (ಖಲ Nr.). see ಕನ್ನಗಳ it is considered to be a Tbh. of ಖಲ (Śmd. 388).

8. 8.
   8.

   = ಕಳವು theft. see ಕಳವಳಿಗ

9. 9.
   9.

   P. p. of ಕಳೆ 1. ಕಳ ಕಳೆ rep. = ಕಳದು ಕಳೆ (J. 15, 41). ಕಳ ಕೊಳ್. -ಕೊಳ್ಳು. = ಕಳದು ಕೊಳ್ q. v. to put off, to let drop, to cast. ಚರ್ಮದ ಚೀಲವಂ ಕಳಕೊಣ್ಡ ಹಾವು (Si. 77; C.). 2, to spend (C.). ದೊಡ್ಡಪ್ಪನು ಪಟಿಂಗರೊಳಗೆ ಸೇರಿ ಊರೊಳಗೆ ವ್ಯಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿ, ಕೆಯ್ಯೊಳಗಿನ ದುಡ್ಡು ಕಳಕೊಣ್ಡು, ಕಡೆಗೆ ಸೆ+ಮನೇ ಸೋಬತಿ ಆದನು (B. 2, 25; see also 5, 54). 3, to get rid of (C.). ಬೇಸ+ಕೆ ಕಳಕೊಣ್ಡ ಮೇಲೆ (5, 231). ಕೆರಕೊಣ್ಡು ತಿಣ್ಡೇ ಕಳಕೊಳ್ಳುವದು (ತಿಮಿರು G.). ದಣವು ಕಳಕೋ (C.; see G. 244). 4, to fail in, to break, as a word or promise. ಮಾತು ಕಳಕೊಣ್ಡನು (C.). 5, to give up, as a connexion or friendship. ಅವನ ಸ್ನೇಹವನ್ನು, ಬೇಕನ್ತ, ಕಳಕೊಣ್ಡೆನು (C.). 6, to let slip or pass, as an opportunity. ತಕ್ಕ ಸಮಯ ಕಳಕೊಣ್ಡನು (C.). 7, to lose; to suffer the loss of; to let drop unintentionally (C.). ಒಬ್ಬ ಸಾವಕಾ+ನು ವ್ಯಾಪಾರದೊಳಗೆ ಎಲ್ಲ ಹಣ ಕಳಕೊಣ್ಡು, ಬಡವನಾಗಿ (B. 2, 17). ಬುದ್ಧೀ ಕಳಕೊಣ್ಡು ಹುಡುಕ ಹತ್ತಿದರೆ ಆಗುವದೇನು (2, 47). ಕಡೆಗೆ ತಾನೇ ಮಾನಗೇಡಿಯಾಗಿ, ಕುದುರೆ ಕಳಕೊಣ್ಡು, ಮನೆಗೆ ಹೋದನು (3, 72). ದೀಪದ ಬೆಳಕಿಗೆ ಬರೆಯುತ್ತ ಕೂತು ಕಣ್ಣು ಕಳಕೋಬೇಕೇನು (4, 137). ಸೆಟ್ಟರೇ, ನೀವು ಒನ್ದು ಒಣ್ಟೆಯನ್ನು ಕಳಕೊಣ್ಡನ್ತೆ ತೋ+ತ್ತದೆ (4, 168). ಜೀವವನ್ನೇ ಕಳಕೊಣ್ಡ ಹಾಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ (4, 194). ಕೂಸು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹಣ ಕಳಕೊಣ್ಡಿತು (C.). see Prv. s. ಭರವಸ 8, to get loose. ಹಣ್ಣು ಮರದಿನ್ದ ಕಳಕೊಣ್ಡು ಬಿತ್ತು (My.).

10. 10.
    10.

    (fr. ಕಳೆ 1). = ಕಳೆ 2. the state of being taken away or removed from (as from a heap). 2, the state of being loose or slack. ಕಳಗೂ+. -ಕೂ+ a lump of boiled rice taken (from the mass, ಪುಲಾಕ, ಭಕ್ತಸಿಕ್ಥ Hlā.; see s. ಅಗುಳು). ಕಳಪಳೆ reit. = ಕಳ No. 2. (My.). ಕಳಪಿಳೆ. = ಕಳಪಳೆ (My.).

11. 11.
    11.

    = ಕಲ 3, etc. a sound in imitation of loud laughter. ಕಳಿಕಳಿಸಿ ನಗು. = ಕಲಕಲಿಸಿ ನಗು (J. 3, 39; 28, 60).

12. 12.
    1.

    = ಕಣ 2. Tbh. of ಖಲ (Śmd. 338). a threshing floor (Śmd. 256; ಖಲಧಾನ್ಯ, ಖಲ Hlā.; ಕಣ Mr. 372). 2, a field of battle [ದುರ್ಯೋಧನನಲ್ಲನೇ ಕಳದೊಳಂ ಕಾಣ್ಬನ್ತು ಕೌನ್ತೇಯರಂ Pb. 13. 24; 3, 81 va.; Bv. 178]; (J. 15, 14). 3, see K. ಕಳ 7. 4, ಕಲ No. 8. melodious. ಕಳಭಾಷಿಣಿ a woman who speaks sweetly (Cpr. 3, 62).

13. 13.
    2.

    = ಕಡ 1, ಕಲ 1. No. 1. dumb (ಮೂಗ Hlā.; ಜಡ, ಸನ್ದಮೂಗ Mr. 388).

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.

   (n.) 〈being〉loose or slack (Kitt.)

2. 2.
   mf.

   (crime) thief, rogue

3. 3.

   ಕಣ4 , ಕಣವು n. (agr.) 1 threshing floor 2 (sports) arena, ring of a wrestling match 3 (war) þfig.ß battlefield, battleground

4. 4.
   m.

   (bad) bad man, wicked man, scoundrel