ಕೆಡಿಸು

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   the state of being ruined; a disaster; misfortune.

2. 2.
   verb

   to spoil - a) to damage or injure in such a way as to make useless, valueless, etc.; to destroy; b) to mar or impair the enjoyment, quality or functioning of; c) to overindulge so as to cause to demand or expect too much.

3. 3.
   verb

   to commit the crime of engaging in sexual acts, esp. involving penetration of the vagina or anus, usu. forcibly or deceitfully with a girl or woman, with a person who has not consented; to rape.

4. 4.
   verb

   to extinguish (a fire, burning lamp, etc.); to put off.

5. 5.
   verb

   to ward off; to prevent (evil things from happening, etc.).

6. 6.
   verb

   to have taken from one by negligence; to suffer the loss of; to be deprived of.

7. 7.
   verb

   to make ceremonially unclean or to spoil morally.

8. 8.
   verb

   ಕೆಡಿಸಿ ಕೂಡಿಸು keḍisi kūḍisu (coll.) to spoil or render something completely useless.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   vt.

   1 (destroy) to ruin, to destroy 2 (bad) to spoil, to pollute 3 (crime) to rape, seduce《a woman》

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   = ಕಿಡಿಸು (Tu. ಕೆಡಗು). to destroy; to ruin; to make bad, to spoil; to deflower; to remove, as a disease (Bp. 50, 29), or as darkness (J. 22, 5); to extinguish, as a lamp (C.). ಕೆಡಿಸಿದಂ (ಅ/?/ದಂ Śmd. I). ಕೆಡಿಪುದು (= ಕೆಡಿಸುವುದು 75). ಕೆಡಿಕ್ಕುಂ (wrongly = ಕೆಡಿಸುಗುಂ 269). ಕೆಡಿಸದೆ (195). ತನ್ನ ಕೆಡಿಸಿದಂಗೆ ಕೇಡ ಮಾಡುಹ (ಕ್ಷಯ); ಲೋಗರ ಕೊನ್ದಿಹೆ ಕೆಡಿಸಿಹೆನ್ ಎಮ್ಬ ವಿಚಾರಂ (ವ್ಯಾಪಾದ, ದ್ರೋಹಚಿನ್ತನ Nr.). ಅತಿದ್ರವ್ಯಮಂ ಕೆಡಿಸಿ (Sś. 94). ತೀರ್ಥಗಳಲೇ ಮುಗಿ ನೀರನು ಕೆಡಿಸಿದರು (Jñs. 22, 30). ಹೆಂಗಸನ್ನು ಕೆಡಿಸು (C.). see Śmd. 75; Bp. 3, 5; 9, 13; 17, 4; 40, 39; 49, 45; 50, 49; 51, 49. 67; 58, 25; Rām. 6, 9, 21; Bh. 1, 8, 57; J. 1, 7; 9, 18; 22, 5; 29, 38; ಅನ್ದಗೆಡಿಸು, ಎಡೆ-, ಕಣ್-, ಕಾಲ್-, ಗತಿ-, ನಡೆ-, ನಾಣ್-.

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ಹಾಳು ಮಾಡು.
   2. ನಂದಿಸು.
   3. ಶೀಲಭಂಗ ಮಾಡು.
   4. ಹೋಗಲಾಡಿಸು.