ಕೆಯ್ದು

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   a hand-held instrument or device of any kind used to injure or kill, as in fighting or hunting; a hand-weapon.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   n.

   (weapon) weapon

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   = ಕೈದು a weapon (ಹೇತಿ, ಶಸ್ತ್ರ, ಪ್ರಹರಣ, ಆಯುಧ, ಅಸ್ತ್ರ Hlā.; ಶಸ್ತ್ರ Nr.; Te.; T., M. ಕರುವಿ). ಕೆಯ್ದು ಮುಕ್ತಾಮುಕ್ತ ಅಮುಕ್ತ ಕರಮುಕ್ತ ಯನ್ತ್ರಮುಕ್ತ ಎಮ್ಬುದು ನಾಲ್ಕು ತೆ/?/ನ್ ಅಕ್ಕು (Hlā.). ಕೆಯ್ದುವ ಮಾ/?/ವವನು (ಶಸ್ತ್ರಾಜೀವ etc.); ಕೆಯ್ದುವ ಹಿಡಿದು ಬದುಕುವಂ (ಆಯಾದೀಯ, ಶಸ್ತ್ರಾಜೀವ); ಶಸ್ತ್ರ?ಧರರಹ ಅರಸುಗಳಿಗೆ ಪರಿಹಾರ ಕೆಯ್ದುಗಳ ನಿವಾಳಿಸುಹಂ (ಲೋಹಾಭಿಸಾರ Nr.). ಕೆಯ್ದುವಿನ ಒ/?/ (ಕೋಶ, ಶಸ್ತ್ರಪಿಧಾನ Nn. 52). ಕೆಯ್ದುವಿನಲ್ಲಿ (Nr.). [Ap. 3, 15; ಕಲಿಯ ಕೈಯ ಕೆಯ್ದುವಿನನ್ತಿರಬೇಕು ಅಯ್ಯಾ Bv. 763; Cv. 680]. see Mr. 293; Bp. 32, 35; 51, 71; 61, 25. 28; Rśv. 6, 11 va.; 13, 77va.; J. 4, 33; 22, 6. 7; ಬಟ್ಟುಗೆಯ್ದು, ಮುಮ್ಮೊನೆ-. - ಕೆಯ್ದು ಕೆಯ್ to use a weapon: to fight (Abh. P. 10, 218; 14, 149 va.); [ಕೆಯ್ದುಗೆಯ್. = ಕೆಯ್ದುಕೆಯ್. ನಿಲ್ಲದೆ ತೊಲಗಿದಿರಿನ್ದನ್ತಲ್ಲದೊಡೆ/?/ರ್ದು ಕೆಯ್ದುಗೆಯ್ ನೀನೀಗಳ್ Kr. 3, 200]. ಕೆಯ್ದುಗೊಳ್. -ಕೊಳ್. = ಕೆಯ್ದುವಿಡಿ [ಏರ್ವೆಸನಂ ಮಾಣದೆ ಕೆಯ್ದುಗೊಳ್ Pb. 1, 78]; (Grj. 6, 56). ಕೆಯ್ದುವಿಡಿ. -ಪಿಡಿ to seize a weapon. ಕೆಯ್ದುವಿಡಿದವ (ಸಹಸ್ತ, ಶಿಕ್ಷಿತಾಯುಧ, ಶಸ್ತ್ರಾಜೀವ, ಕಾಣ್ಡಸ್ಪೃಷ್ಟ Hlā.). ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೊಳು ಕೆಯ್ದುವಿಡಿವಂ (ಶಸ್ತ್ರಾಜೀವಿ Mr. 254). ಬಿಡುವನ್ತೆ ಕೆಯ್ದುವಿಡಿವಂ (Śmd. 260 Mḍb). ಕೆಯ್ದುವೊ/?/. -ಪೊ/?/ to carry a weapon. ಕೆಯ್ದುವೊತ್ತರ ದೇವಂಗೆ ಆರ್ ಎ/?/ಗರ್, ನೃಪತುಂಗಂಗೆ (Śmd. 93. 171).

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   ಆಯುಧ.