ಕೊಯ್

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   verb

   to penetrate or wound with a sharp-edged instrument.

2. 2.
   verb

   to divide with a knife etc. and make into pieces.

3. 3.
   verb

   to pull out (as flowers, fruits, etc. from a plant); to pluck.

4. 4.
   verb

   (sarc.) to perform on or practice a violin.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   vt.

   ｟past ಕೊಯ್ದ್-, ಕೋದ್｠1 (cut) corn-bin to cut with sickle, to chop with a knife, ಕೊಮ್ಮೆ sword, etc. 2 (agr.) to crop, to reap《wheat, paddy. , to pluck 《as fruit》 3 (cut) to mow

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.
   1.

   = ಕುಯ್ etc., ಕೊಯಿ 1, ಕೊಯು, ಕೊಯ್ಯು to cut; to saw; to crop; to reap; to pluck, as fruit, etc. (Śmd. 58). [Tu.]. (ಲವನ Śmd. Dh.; C.). P. ps. ಕೊಯ್ದು, ಕೋದು. ಕೊಯಲುಂ or ಕೊಯ್ಯಲುಂ (Śmd. 86). [ಅಶೋಕವಲ್ಲರಿಯ ಪಲ್ಲವವೊನ್ದನೆ ಕೊಯ್ದು Pb. 5, 82; Ap. 7, 68]. ಪೊಲ ಗದ್ದೆಗಳ ಕೊಯ್ವುದು (ಲವ, ಅಭಿಲಾವ, ಲವನ Nr.). ಕರಗಸದ ನಡು ಬಡಮಾದರೆಯು ಕೊಯ್ದು ಇಕ್ಕದೇ (Bh. 1, 8, 28). ಮ/?/ಸಿ ಕೊರಲನು ಕೊಯ್ವನರರ ಮ/?/, ಮನವೆ (Dp. 172). ಕೊಯ್ದ ಕಾಲನ್ನು ನಾಯಿ ತಿನ್ದರೇನು? ನರಿ ತಿನ್ದರೇನು (Prv.). see Bp. 9, 7; 22, 9; 46, 6; 48, 11; 54, 52; 61, 90; J. 4, 44; 8, 18. 21; 28, 33; ಪೂಗೊಯ್.

2. 2.
   2.

   = ಕೊಯಿ 2, ಕೊಯ್ದು P. p. of ಕೊಯ್ 1. ಕೊಯ್ತರ್. = ಕೊಯ್ದು ಕೊಣ್ಡು ಬರ್ (Bp. 18, 30; 22, 25).

3. 3.
   3.

   = ಕೊಯ್ಯಿ cutting, etc. see ಕೊಯ್ಗಾ/?/-ಕೊಯ್ಕೊರಳು a throat that has been cut (Bh. 7, 7, 45).

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ಕತ್ತರಿಸು.
   2. ಗಿಡದಿಂದ ಹಣ್ಣು ಮೊದಲಾದುವುಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸು.