ಗಿಡ

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   a shrub, herb, creeper or young tree; gen. characterised by the ability to carry on photosynthesis in its cells which contain chloroplasts and have cellulose in the cell wall.

2. 2.
   noun

   a perennial plant with a woody self-supporting main stem or trunk when mature and usu. unbranched for some distance above the ground; a tree.

3. 3.
   noun

   a large uncultivated area covered chiefly with naturally grown trees and shrubs and other plants; a plant.

4. 4.
   noun

   ಗಿಡವಾಗಿ ಬಗ್ಗದ್ದು ಮರವಾಗಿ ಬಗ್ಗೀತೆ? giḍavāgi baggaddu maravāgi baggīte? (prov.) it is easy to mould a child than a grown-up person; 'you caṇt teach an old woman to dance'.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   n.

   (plant) 1 plants of middle size (small trees, and plants of chilli, brinjal, pulse, etc.) 2 tree in general 3 young plant

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   = ಗಡು, ಚೆಟ್ಟು 1, ಸಿಡುಮ್ಬು, ಸಿಡುಮ್ಬೆ a plant, as of chilli, of the brinjal, of pulse, etc., etc. (C.; Te. ಚೆಟ್ಟು); a small tree, a shrub (C.; Te. ಚೆಟ್ಟು T., M. ಚೆಡಿ T. ಚೆ/?/ to thrive, grow well, etc.; see s. ಕೆಯ್ 5; cf. Sk. ಝಟ); a tree in general (C.; Te. ಚೆಟ್ಟು). ಮರಗಳು, ಗಿಡಗಳು (ವೃಕ್ಷ, ಮಹೀರುಹ, ತರು, ಕುಟ, ದ್ರುಮ etc. Si. 119). ಗಿಡಗಳು (ನಗ, ಅಗ 409). ಗಿಡ (ಶಿಖರಿ 434; ಅದ್ರಿ 448). ಗಿಡ ವೃಕ್ಷಂಗಳಿಗೆ ಆರು ನೀರನೆ/?/ವರ್? (Sś. 42). ಗಿಡನಾಗಿ ಬೊಗ್ಗದ್ದು ಮರನಾದ ಮೇಲೆ ಬೊಗ್ಗೀತೇ? --ಗಿಡ ಸುಳ್ಳಾದರೆ ಬಂಗಿ ತಿನ್ದು ನೋಡು, ಜ್ಯೋತಿಷ ಸುಳ್ಳಾದರೆ ಗ್ರಹಣ ನೋಡು (Prvs.). see J. 28, 47; Rāghc. 17, 56; Si. 119. 120. 121. 126-134. 367. 405. 431. 446. 459. 497. 498; B. 1, 14; 2, 49; 4, 17. 18. — ಗಿಡ ಗಡ್ಡೆ dupl. (C.; B. 5, 25. 128). — ಗಿಡಗಣ್ಟಿ. -ಕಣ್ಟಿ. dupl. (C.; B. 2, 45; 3, 11. 27). — ಗಿಡಮಂಗನ ಆಟ. a play at which boys climb trees (S. Mhr.). — ಗಿಡ ಮುರಿಕೆ. = ಗಿಡ ಮೂಲಿಕೆ. (S. Mhr.). — ಗಿಡ ಮೂಲಿಕೆ. medicinal plants and roots; a herbal drug, medicine (C.; ಓಷಧಿ G.; B. 4, 123).

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ಸಣ್ಣ ಮರ.
   2. ಮರ.
   3. ಕಾಡು.
   4. ಮರದ ಎಳೆಯ ಅವಸ್ಥೆ.
   5. ಮೂಲಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ವಶೀಕರಣ.