ಗೋಳ್

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   the part of the body of an animal or human being that connects the head and the trunk; the neck.

2. 2.
   noun

   = ಗೋಳು2.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   n.

   (body) neck = ಗೋಳ್ (gōḷ)

2. 2.
   n.

   (sound) sound of howling, crying and weeping

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   = ಗೋ/?/ 1. the sound of howling, lamenting, wailing, or roaring. (Tu. ಗೋಲು, ಗೋಳು Te. ಗೋಡು cf. ಗೊಳೋ). ಗೋಳಾಟ. -ಆಟ lamentation, wail (C.; B. 4, 182). ಗೋಳಾಡು. -ಆಡು to lament, to wail, etc. (C.; B. 4, 144; 5, 86. 154). ಗೋಳಿಡು. -ಇಡು. = ಗೋ/?/ಡು (Śmd. I), q. v. see Bp. 37, 37; 46, 36; 47, 46; 48, 9; J. 8, 27. 40; 13, 60; 28, 39; 31, 66. ಗೊಳೆನ್. -ಎನ್ to lament, etc. (Bh. 3, 19, 50).

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ಕುತ್ತಿಗೆ.
   2. ಗೋಳು.