ತರಿಸು

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   verb

   to go or extend from one side of a river etc. to the other; to cross over.

2. 2.
   verb

   to cause to bring (a person or thing) to or towards.

3. 3.
   verb

   to ask, command a person to come to, towards or near; to summon.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   vt.

   (move) 1 to cause to be brought, to cause《someone》to bring《a person》 with him/her 2 to summon, to send for

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   = ತರಸು 1. to cause to lead or conduct near; to cause to bring [ವಾರಾಂಗನೆಯರ್ ಜಾತ್ಯಶ್ವವೃನ್ದಂ ಸಮ ದ ಕರಿಕುಳಂ ತಾರಹಾರಂಗಳೆನ್ತಿನಿತಾನುಂ ವಸ್ತುವಂ ತಾಂ ತರಿಸಿದನಧಿಕ ಪ್ರೀತಿಯಿಂ ವಜ್ರದನ್ತಂ Ap. 4, 54]; (C.; Bp. 16, 8; 28, 15; 39, 46; 40, 43; 51, 56; 57, 16, 59, 26; 60, 4; Bh. 2, 13, 11; J. 16, 18; 31, 35; B. 3, 58; 5, 191). ತರಿಸಿಂ (Śmd. 270). ತರಿಪಂ (275). [ತರಿಪೆನ್ Kr. 2, 105; Pb. 8, 64; ತರಿಪ್ಪೆನ್ Kr. 2, 106]. ಬೇ/?/ರಿದಿರೊಳ್ ಚಕ್ರಾದಿಚಿಹ್ನಂ ಗಳಂ ತರಿಸಿಟ್ಟಂ (282 Mḍb.). see Prv. s. ರೋಗಿ.

2. 2.

   = ತರಿಯಿಸು to pass across or over, to cross over (My.); to float, to swim. see ಅವ-, ಉತ್ತರಿಸು 2.

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ತರುವಂತೆ ಮಾಡು.
   2. ಕರೆಸು.
   3. ದಾಟು.