ತಿನ್

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   verb

   = ತಿನ್ನು.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   vt.

   (food) ｟past ತಿನ್ದ್-｠to eat《esp., things which must be bitten, as flesh, bread, cakes, fruits, grass》

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.
   1.

   = ತಿನು, ತಿನ್ನು, ತಿಮ್ಬು 1. to eat, especially such things in the eating of which the teeth have to be used for biting, as flesh (Bp. 48, 13; Si. 358. 416. 461; Rśv. 5, 119; Abh. P. 13, 66; C. as ತಿನ್ನು), bread, cakes (C. as ತಿನ್ನು Jñs. 22, 30), fruits (C. as ತಿನ್ನು), grass (Si. 165; C. as ತಿನ್ನು), etc., and occasionally, in abusing, also rice (Bh. 1, 10, 30 and Prv. s. ತಿರಿಕೆ; ಖಾದನ Śmd. Dh.; Tu.; T.; M. ತಿನ್ನು Te. ತಿನು). P. p. ತಿನ್ದು (C. of ತಿನ್ನು); [Ap. 3, 34va.]. part. neg. ತಿನ್ನದೆ (Śmd. 87); present or future relative participle ತಿಮ್ಬ (27. 275). ತಿನಲ್ ಕೊನ್ದಂ (86, o. r. ಕೊಣ್ಡಂ). ನೀನುಮ್ ಆನುಂ ತಿಮ್ಬಂ (275). ಮಾಂಸವ ತಿಮ್ಬವ (ಆಮಿಷಾಶಿ Nr.). ಅಡಗು ದಿಮ್ಬನು (ಶೌಷ್ಕಲ Hlā.). ಇಲಿಯ ತಿನಲ್ ಅನುಗೆಯ್ವ ಬೆಕ್ಕು (ಮಣ್ಡಲಿ, ಜಾಹಕ Mr. 164). ಹೆ/?/ರ್ ಆರಿಕ್ಕಿದುದಂ ತಿಮ್ಬವಂ (ಪರಾನ್ನ etc.); ಅಡಗನ್ ಓರನ್ತೆ ತಿಮ್ಬವಂ (ಶೌಷ್ಕಲ Mr. 231); ಎಲ್ಲವಂ ತಿಮ್ಬವಂ (ಸರ್ವ ಭಕ್ಷಕ 234). ಮಾಂಸವ ತಿಮ್ಬವನು (ಮಾಂಸಜೀವಿ Nn. 92). ನಮ್ಬಿಸಿಯೆ ತಿಮ್ಬವಂ (ಬೊನ್ದುಕ etc. Kk. 36; Śm. 46). 2, to suffer or undergo, as blows, etc. (C. as ತಿನ್ನು Te.; see ಪೆಟ್ಟು ತಿನ್ನು). 3, to take, to receive, as bribes (C. as ತಿನ್ನು).

2. 2.
   2.

   = ತಿನಸು 2, etc. ತಿಂಗೆ (Cpr. 5, 64 va.).

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ಸೇವಿಸು.
   2. ಕೊಲ್ಲು.
   3. ಕಚ್ಚು.
   4. ಅಪವ್ಯಯ ಮಾಡು.
   5. ಅನುಭವಿಸು.
   6. ನವೆಯಾಗು.
   7. ತೆಗೆದು ಕೊಳ್ಳು.