ತೂಂತು

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   verb

   to fill (a space) beyond normal capacity by pressing or squeezing; to cram.

2. 2.
   noun

   the act of emitting or discharging forcefully (a liquid in continuous drops).

3. 3.
   noun

   a hollow place in a solid body or mass; a narrow excavation made in the ground; a cavity; a hole.

4. 4.
   noun

   a kind of fish .

5. 5.
   noun

   the act or an instance of blowing air in puffs from the mouth.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   n.

   (hole) hole

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   (fr. ತೂ/?/ 2). = ತೊನ್ತು 2. a hole (ಕುಹರ, ಸುಷಿರ, ವಿವರ, ಬಿಲ, ಛಿದ್ರ, ನಿರ್ವ್ಯನ್ಥನ, ರೋಕ, ರನ್ಧ್ರ, ಶ್ವಭ್ರ, ವಪೆ. ಶುಷಿ Si. 75; ಅನ್ತರ 453; My.; Te. ತೂಟು). ಮರ್ಮವಿಲ್ಲದ ಮಾತು ಒಡೆಮೊಗೆಯ ತೂತು (Dp. 54). ಎಲ್ಲರ ಮನೇಲಿ ದೋಸೆಗೆ ತೂತು, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕಾವಲಿಗೇ ತೂತು. — ಜಾತಿಗೆ ತಕ್ಕ ಮಾತು, ತೂತಿಗೆ ತಕ್ಕ ಬೆಣೆ (Prvs.). see Bp. 40, 70; Si. 116. 307; B. 3, 36. — ತೂತಪ್ಪಚ್ಚಿ. -ಅಪ್ಪಚ್ಚಿ. a cake with a hole in the middle (My.); the membrum muliebre (My.). — ತೂತಾಗು. -ಆಗು. to become holed, to get a hole or holes (My.). ತೂತಾದದ್ದು (ಶುಷಿರ G.). ಮಾತಿನಾಜ್ಞಾನವೇ ತೂತಾದ ಮಡಿಕೆಯೇ (Sp.). — ತೂತು ಕಡಪ್ಪು. to pierce a hole through (My.). ತೂತು ಕೆಡವ ತಕ್ಕದು (ಆವಿಧ G.). — ತೂತುಕೆಡಹು. = ತೂತು ಕೆಡವು. (My.; B. 4, 158). — ತೂತು ಕೊ/?/ to bore a hole (My.; Si. 381. 388. 399). — ತೂತು ತೆಗೆ. = ತೂತು ಕೊ/?/ (My.; B. 5, 181). ತೂತು ಬೀ/?/ to fall into holes: to become holed; to be spoiled (My.). ತೂತು ಬಿದ್ದದ್ದು (ವಿದ್ಧ G.). ಮಾತಬಲ್ಲಾತಂಗೆ ಮಾತೊನ್ದು ಮಾಣಿಕವು, ಮಾತುಗಳ/?/ಯದ ಅಧಮರಿಗೆ ಮಾಣಿಕವು ತೂತು ಬಿದ್ದನ್ತೆ (Sp.). ತೂತು ಬಿದ್ದದ್ದು ಮಾತಿನಿನ್ದ ಮುಚ್ಚೀತೇ? (Prv.). see B. 3, 62; 5, 154. — ತೂತು ಮಾಡು to make a hole (My.). ರತ್ನಗಳನ್ನುತೂತು ಮಾಡುವ ಶಸ್ತ್ರ (ಆಸ್ಫೋಟನಿ G.).

2. 2.
   1.

   (fr. ತೂ/?/ 2). to cause to enter (Cpr. 9, 125; Abh. P. 11, 70. 142; cf. ತುತ್ತು 1).

3. 3.
   2.

   = ತೂತು a hole. [ರತ್ನೋಜ್ವಳ ಗಿರಿಕುಳದಿಂತೂನ್ತನಿಟ್ಟನ್ತೆ ನೀಲಾಮ್ಭೋದಗಳ್ ಕೂಡೆ Ap. 14, 97]; (Cpr. 5, 69; Abh. P. 12, 96). [— ತೂನ್ತಿಡು. -ಇಡು. to make a hole. ಆತನಕೆಲದೊಳ್ ಬಾಳಬಟ್ಟಂ ತೂನ್ತಿಟ್ಟನ್ತೆ ಸನ್ದಣಿಸಿನಿನ್ದ ಗೋಪಕುಮಾರರಣಿಯನಡುವೆ ಪೊನ್ನರಥಮನೇ/?/ Pb. 10, 57 va.].

4. 4.
   3.

   = ತೂ 1, etc. act of spitting. — ತೂನ್ತಿ/?/. -ಇ/?/. to spit (V. 8, 50; 9, 56. 57. 59. 61. 62).

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   ತುಂಬು.

2. 2.

   1. ರಂಧ್ರ.
   2. ಹೊರಸೂಸುವಿಕೆ.
   3. ಊದುವಿಕೆ.

3. 3.

   1. ಕಂಡಿ.
   2. ಒಂದು ಬಗೆಯ ಮೀನು.