ನಾಚಿಕೈ

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   = ನಾಚಿಗೈ, ನಾಂಚಿಕೈ, ನಾಣ್ 2. bashfulness, sense of shame, shame, modesty, decorum (Tu.; C.; ಮನ್ದಾಕ್ಷ, ಹ್ರೀ, ತ್ರಪೈ, ವ್ರೀಡೈ, ಲಜ್ಜೈ Si. 68; ವ್ಯಲೀಕ 406); inherent excellence, grace. ಪೈರರ ದೈಸೈಯಿನ್ದ ಉಣ್ಟಾದ ನಾಚಿಕೈ (ಅಪತ್ರಪೈ 68). ನಾಚಿಕೈ ಪಡೋ ಸ್ವಭಾವವುಳ್ಳವನು (ಲಜ್ಜಾಶೀಲ 360). ಕೈಯ್ಲಿ ಆಗದೈ ನಾಚಿಕೈ ಪಟ್ಟು ಅಳುವಿಕೈ (ಆರ್ತನ, etc. 398). ನಾಚಿಕೈಯಿಲ್ಲದವರ ಕಣ್ಡರೈ ಆಚೈಗೈ ಹೋಗ ಬೇಕು. -ನಗ್ನದವನ ನಾಚಿಕೈ ಭಗ್ನವಾಗುವದು (Prvs.). ನಿನಗೈ ನಾಚಿಕೈ ಬರುದಿಲ್ಲವೋ? (B, 3, 71). ನನಗೈ ನಾಚಿಕೈ ಬರುವದು (3, 19). see Bp. 22, 38; 28, 18; 37, 9; 40, 49. 73; 55, 3; 61, 19. — ನಾಚಿಕೈಗಿಡ a prickly shrub, the humble plant, Mimosa pudica L, (St. & Pl.) — ನಾಚಿಕೈಗೈಡು. -ಕೈಡು. shame or modesty (or grace) to be destroyed or lost (My.). — ನಾಚಿಕೈಗೈಲಸ. -ಕೈಲಸ. a work or an act of which one is to be ashamed (My.). — ನಾಚಿಕೈಗೇಡಿ. - ಕೇಡಿ. a shameless person. — ನಾಚಿಕೈಗೇಡಿತನ. -ಕೇಡಿತನ. shamelessness (Cb. 90). — ನಾಚಿಕೈಗೇಡು. -ಕೇಡು. shamelessness, impudence, want of modesty; disgrace (ಬಣ್ಡು G.; My.). see Prv. s. ನೀಚ. -ನಾಚಿಕೈಗೌಳ್. -ಕೌಳ್. ನಾಚಿಕೈಗೌಳ್ಳು. to get a sense of shame, to feel ashamed or disgraced (My.). — ನಾಚಿಕೈಯ ಬಿಡಿಸು. to cause to relinquish or give up shame, etc. (Rām. 5, 8, 22, ನಾಣ್ಗೈಡಿಸು G.; My.).

2. 2.

   nāñcike. = ನಾಚಿಕೈ, etc. bashfulness, etc. (Bp. 43, 11).