ನಿರ್ವಿಕಾರ

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   he who is immutable; the Supreme Being.

2. 2.
   adjective

   never changing or varying; immutable.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.

   (n.), mn. (change) ｟ f. ನಿರ್ವಿಕಾರಳು｠1 unchanged, unchangeable, immutable 〈person〉 2 impassive, poker-faced, unperturbed, undisturbed (as mind or person) ű ನಮ್ಮ ಮೆನೇಜರ್ ಆಟಗಾರರು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದರೂ ನಿರ್ವಿಕಾರವಾಗಿ ಕೂತುಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. Our manager sits unperturbed even when players make mistakes.

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   unchanged; unchangeable, immutable (Bp. 38, 27; 61, 43; My.).

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ಯಾವ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನೂ ಹೊಂದದಿರುವಿಕೆ.
   2. ಯಾವ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನೂ ಹೊಂದದಿರುವವನು.
   3. ಪರಮಾತ್ಮ.

2. 2.

   ಬದಲಾವಣೆ ಹೊಂದದ.