ಬಿರುದು

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   an appellation given to a person or family as a sign of privilege or distinction; a title.

2. 2.
   noun

   a distinctive token, emblem, badge, worn to display one's title.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   n.

   (name) honorary title or name given by kings, heads of religious organisations, government or people ű ಕುವೆಂಪು ಅವರಿಗೆ ರಾಷ್ಟ್ರಕವಿ ಎಂಬ ಬಿರುದು. Kuvempu has got the title of ”national poet”.

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   = ಬಿರಿದು, etc. (My.; Te.; T., M. ವಿರುದು; ಪರಿವರ್ಹ Si. 466; see ಅಭಿಜನ). ಬಿರುದಿಂಗೈ (Śmd. 207). ಬಿರಳದಿನ ಬಳೈ (ಕಚ್ಚರಿ Śmd. II; Śm. 40). ಬಿರುದಿನ ಹಾಹೈ (ತೌಡರ್ Śm. 51). ಬಿರುದಿನ ತೌಡರ್ (Rśv. 6, 11 va.). see Bp. 37, 60; 46, 46; Rśv. 6, 11 va.; J. 2, 28; B. 4, 5. ಬಿರುದಿನ ಹಾಹೈ (Grj. 2, 106 va.). — ಬಿರುದ. = ಬಿರಿದ. (Bh. 6, 2, 4; T., M. ವಿರುದ). [ದೇವರನ್ನರಿವರೈನಿಪ ಬಿರುದರಿಂ ನೈರೈ ಸೌಗಯಿಪಾಯೇಕ ಚಕ್ರಮಂ Pb. 3, 22]. ಬಿರುದರ ಕರುಳಂ ಕೌರೈ ಕೌರೈದು (Śmd. 27). ಬಿರುದರ್ಗೈ ಬಿರುದರ್ ಸೈಣಸುವರ್ (159). — ಬಿರುದಂಕ. -ಆಂಕ. = ಬಿರುದು (Cpr. 7, 43). — ಬಿರುದಿನಂಕ. -ಇನ್. -ಅಂಕ. = ಬಿರುದಂಕ. ಇನೋಲಾಡಿದ ಬಿರುದಿನಂಕದನ್ತಿರೈ ಖಚರಂ Ap. 3, 64].