ಬೈಱೆ

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   (fr. ಬಿರು 1 or 2). to become (firm or) stiff, as from cold, wind, rain, death, etc. (My.; Bp. 15, 18; 20, 12; 32, 52; 46, 57; 58, 49). P. p. ಬೈರತು (J. 31. 63). ಬೈರತಿಹನ್ಥಾದು (ಅನತ, ಸ್ತಮ್ಭ, ಬಾಗದುದು Nn. 76). 2, to behave proudly or arrogantly, to be haughty or conceited [ಅವರಿವರೈನ್ನದೈ ಚರಣಕ್ಕೈರಗಲು ಅಯ್ಯತನವೇರಿ ಬೈಬ್ಬನೈ ಬೈರವೈ ನಾನು! ಕೈಚ್ಚು ಬೈಳೈಯಿತಯ್ಯಾ! Bv. 253. 396; Cv. 127. 683]; (ಅಹಂಕಾರಭಾವ Śmd. Dh.; Abh. P. 4, 41; Bp. 26, 13; 38, 16; 39, 43. 58; 42, 16; 59, 22; Rśv. 5, 127; J. 27, 37; see s. ಬಯಲುಗ). P. ps. ಬೈರೈದು, ಬೈರದು, ಬೈರತು (J. 23, 37; Abhā. 2, 54). ಪರಮಜಿನೇನ್ದ್ರವಾಣಿಯೈ ಸರಸ್ವತಿ ಬೇರದು, ಪೈಣ್ರೂಪಮಂ ಧರಿಯಿಸಿ ನಿನ್ದುದಲ್ತು! (Śmd. 109). ಬೈರತಿಪ್ಪುದು (ಹಮ್ಮು Ct. I, 44).