ಬೈಳಿಸು

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   = ಬೈಳಸು 1, etc. to cause to increase, etc., (C.). ಬಿಸಿಲನು ಬೈಳಿಸಿದನು ಗ್ರೀಷ್ಮರ್ತು (Bhāgavata 10, 18, 2). ಉಪಜೀವನದ ಸಲುವಾಗಿ ಜಡೈಗಳನ್ನು ಬೈಳಿಸಿ ಕೌಣ್ಡು ಸೋಗ ಮಾಡುವವ (ಧರ್ಮಧ್ವಜ G.). ಅವನು ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೈ ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಬಹಳ ಬೈಳಸಿದನು (B. 4, 81). ಅಂಗಡಿಕಾರರು ಹದಿನಯ್ದು ಹರದಾರಿಯೌಳಗೈ ತೈಂಗಿನ ಕಾಯಿಯ ಬೈಳೈಯನ್ನು ಮೂರು ಪಾಲು ಬೈಳಿಸಿದರು (4, 179). ಅವನ ಆಪ್ತನಾದ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ಅವನ ಸಲಹಿ ಬೈಳಿಸಿದನು (B. 5, 229).