ಬೈಳಸು

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.
   1.

   = ಬೈಳಯಿಸು, ಬೈಳಿಸು, ಬೈಳೈಯಿಸು, ಬೈಳೈಸು. to cause to grow; to increase (v. t.); to grow (v. t.), to raise, as a crop; to bring up to maturity, to rear, to foster (Bp. 25, 7; 40, 40; My.); to use more words than are necessary (My.). ಬೈಳಸುವವ ಬಳಸಿದರೈ ಬಳ್ಳಕಾಳು ಇಲ್ಲವೇ? (Prv.).

2. 2.
   2.

   growth, increase (ಪರಿಣಾಮ Hlā.); that which has grown and stands in a field: a crop of corn, etc. growing, standing corn, etc. (of five colours, Abh. P. 1, 64; My.). [ವಿಯೋಗಿ ಜನಕ್ಕೈ ಬೇಟಮಂ ಬಳೈವುದು ನಾಡಕಾಡ ಬೈಳಸಿಂ Pb. 1, 54; Cv. 138. 603]. ಬೈಳಸುಂ ಕುನ್ದದು ಪಾಳಿನೌಳ್ ಎನ್ದುಂ (Śmd. 256). see Bp. 30, 12; 35, 37; 40, 58; 57, 14; J. 25, 5; ಅಯ್ಜಡೈವೈಳಸು, ಮೂವೈಳಸು.