ಮಂಗ

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   any of several families of Old and New World primates usu. having a flat, hairless face and a long tail; a monkey.

2. 2.
   noun

   a boy or man as he is related to either or both of his parents; a son.

3. 3.
   noun

   the mast or rib of a ship.

4. 4.
   noun

   a term of endearment used by elders in addressing boys.

5. 5.
   noun

   a person who performs comical antics; a mimic.

6. 6.
   noun

   a mischievous person, esp. a child; a rascal, a scamp.

7. 7.
   noun

   (fig.) an ugly-looking man.

8. 8.
   noun

   a stupid fellow.

9. 9.
   noun

   ಮಂಗನ ಕೆಮ್ಮು mangana kemmu an acute infectious disease, usu. affecting children, caused by a bacillus (Bordetella pertussis) and characterised by a mucous discharge from the nose and later by repeated attacks of coughing that end in a forced intake of breath or whoop; the whoop; ಮಂಗನ ಪಾರುಪತ್ಯ ಹೊಂಗೆಮರದ ಮೇಲೆ mangana pārupatya honge marada mēle (prov.) every cock is proud on his own dunghill; ಮಂಗನ ಕೈ mangana kai a kitchen utensil, a flat spoon for serving or to take out cooked rice from a bigger vessel to a smaller one; ಮಂಗನ ಕೈಲಿ ಮಾಣಿಕ್ಯ ಕೊಟ್ಟ ಹಾಗೆ mangana kaili māṇikya koṭṭa hāge (proverbial simile) a fool can never know the value of a gem; you must not throw perls before a swine; ಮಂಗನ ಬಾವು mangana bāvu an acute communicable disease, usu. of childhood, caused by a virus and characterised by swelling of the salivary glands; mumps; ಮಂಗನ ಕಾಯಿಲೆ mangana kāyile a disease that originates from the bacteria from the the body of a dead monkey.

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ಕೋತಿ.
   2. ಹಡಗಿನ ಮೇಲುಭಾಗ.
   3. ಕುರೂಪಿ.

2. 2.

   ಪುತ್ರ.

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.
   1.

   a son (ಸೂನು, ಸನ್ತತಿ, ಆತ್ಮಜ, ತನುಜ, ಪುತ್ರ, etc. Hlā.; ಆತ್ಮಜ, ತನುಜ Nn. 48; ಅಂಗಜ, ಆತ್ಮಜ, 53; ಸುತ Si. 422; ದಾಯಾದ, ಸುತ 430; C.; M.; T. ಮಗ, ಮಂಜ, ಮದಲೈ Tu. ಮಗೈ Te. ಮಗೈ, ಮೌಗೈ see T. s. ಮಣಕ cf. ಮೌಗ 2); [ಅವಾರ್ಯ ವೀರ್ಯಂಗೈ ಬದ್ದೈಗಂ ಪಿರಿಯ ಮಗಂ Pb. 1, 23; Ap. 1, 73]. a male, a he (see ಆಳು-, ಒಕ್ಕಲು-). plural ಮಕ್ಕಳ್. ಬಾಣನ ಮಗಳ ಮಗನೈಂ (declension, Śmd. 3). ತೌತ್ತಿಮಗ (ದಾಸ, ದಾಸೇರಕ); ಕನ್ಯಕಿಯ ಮಗನು (ಕನ್ಯಾಪುತ್ರ, ಕಾನೀನ); ಕುಬೇರನ ಮಗ (ನಲಕೂಬರ); ಒಡಹುಟ್ಟಿದಳ ಮಗ (ಸ್ವಸ್ರೀಯ etc.); ಒಡಹುಟ್ಟಿದನ ಮಗ (ಭಾತೃವ್ಯ Hlā.). ಸವತಿದಾಯ ಮಗನು (ವೈಮಾತ್ರೇಯ); ತನ್ದೈಯ ಒಡ ಹುಟ್ಟಿದವಳ ಮಗನು (ಪೈತೃಷ್ವಸ್ರೀಯ Nr.). ಆಚಾರ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಪ್ಪಂಗೈ ಪುಟ್ಟದ ಮಗನು (ನಮಸ್ಯಾಯಣ Mr. 250). ಹೈತ್ತ ಮಗನು (ಆತ್ಮಜ, ತನಯ, ಸೂನು, etc. Si. 190). ಊರಿಗೈ ಅರಸನಾದರೂ ತಾಯಿಗೈ ಮಗ. -ಮಗನಿಗೈ ಮಾವ ಸತ್ತರೇನು? ಸೌಸೈಗೈ ಅಪ್ಪ ಸತ್ತರೇನು? -ಬಾಯಿ ಇದ್ದರೈ ಮಗ ಬದುಕ್ಯಾನು. -ಮಗ ಸೋತರೂ ಜೂಜಿನ ಒಳವು ಕಲಿತ-ನೌಗ ಇದ್ದರೈ ನೇಗಲು, ಮಗ ಇದ್ದರೈ ತನ್ದೈ. -ಮಗನ ಸಂಗಡ ಪಾಠ, ಅಳಿಯನ ಸಂಗಡ ಊಟ. - ಮಗ ಬದುಕಬೇಕು, ಸೊಸೆ ಮುಣ್ಡೆ ಆಗಬೇಕು. - ಪಿತನಿಲ್ಲದ ಮಗನ್ನ ಸಾಕಿದವನೇ ತನ್ದೆ. -ಬಕನ ಬಾರಿ, ಮಗನ ಮದಿವೆ(Prvs.). see Śmd. 68; Cpr. 3, 93; Bh. 1, 8, 65; J. 2, 25; 3, 25; 28, 57; 30, 25; 31, 27; Dp. 4; Si. 189. 190; ಮದ-, ಮುನ್ನೀರ್ಮಗ, ಮೌಮ್ಮಗ; Prvs. s. ದೂರ and ಮಗಳು-ಮಗನ ಮಗ a grandson (Bp. 27, 66; My.).

2. 2.
   2.

   smell, fragrance (T., M. ಮಣ; Te. ವಲಪು). — ಮಗಗಣಗಿಲ ಮರ. -ಕಣಗಿಲ-. a tree with very thick branches and white flowers, cultivated in gardens, Plumeria acutifolia Poir. (Z). — ಮಗಮಗಿಸು. 1. to smell, to be fragrant [ಅದೇಂ ಮಗಮಗಿಸಿತ್ತೌ ಕತ್ತುರಿಯ ಕಪ್ಪುರದೌನ್ದು ಕದಮ್ಬದಮ್ಬುಲಂ Pb. 4, 107; Ap. 5, 36]; (Abh. P. 3, 75 va.; 12, 9; Grj. 7, 11 va.; Rām. 1, 13, 9; Bh. 7, 5, 68; J. 16, 4; Te. ಮಲಚು). ಮಸಮಸಗಿತು (ಸೌವಡು, ನರು, ಸವುಸವೈ, ನಾನ್ತ, ವಾಸನೈ Kk. 55). — -ಮಗಮಗಿಸು. 2. smell, fragrance (ಕಮ್ಪು, ಕಮ್ಮಿತ್ತು, ನರು, ಪರಿಮಳ Śm. 23).

3. 3.
   1.

   (Tbh. of ಮರ್ಕ). a monkey (ಕಪಿ, ಪ್ಲವಗ, ಮರ್ಕಟ G.; ಕಪಿ, ಪ್ಲವಂಗ Si. 441; ಕಪಿ, ಹರಿ 450; C.; Tu. ಮಂಗೈ M. ಮೌಙ್ಙೈ). ಮಂಗನ ಕೈಯ್ಯಲಿ ಮಾಣಿಕ ಕೌಟ್ಟ ಹಾಗೈ-ಮಂಗ ಬೈಣ್ಣೈ ತಿನ್ದು, ಆಡಿನ ಬಾಯಿಗೈ ಒರಸಿತು-ಮಂಗನ ಕೌನ್ದರೈ ಮೈಯ್ಗೈಲ್ಲ ಹೇಲು-ಮಂಗನ ಪಾರುಪತ್ಯ ಹೌಂಗೇ ಮರದ ಮೇಲೈ-ಮಂಗನನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ನೋಡು, ಜಾಡನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನೋಡು-ಮಂಗಳಗಾನ ಮಂಗಕ್ಕೈ ಆದೀತೇ? -ಅಂಗಿ ಕೌಟ್ಟು, ಬಂಗಿ ಸೇದಿ, ಮಂಗನಾದ (Prvs.). see Prv. s. ಮಂಗಳಾರ್ತಿ 2, N. = ಮಂಗರಾಜ see ಅಭಿನವ-, ಕವಿ- Mr. 1. 2. — ಮಂಗಚೇಷ್ಟೈ apish grimaces: an apish trick. apish behaviour (My.). — ಮಂಗನ ಬಾವುರೋಗ a disease by which the neck and cheeks begin to swell (S. Mhr.). — ಮಂಗನಾಟ- ಆಟ apish play or behaviour (My.). — ಮಂಗರಾಜ N. of the author of a nighaṇṭu. see ಅಭಿನವ-. -ಮಂಗಾಟ. -ಆಟ. = ಮಂಗನಾಟ (My.).

4. 4.
   2.

   the head of a boat; the side (or sides) of a ship. see ಪುಲಿಂಗ

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   n.

   (mammal) 1 monkey, ape 2 þabus.ß an abusive term for a mischievous man used without meaning any hostility

2. 2.
   m.

   (kin) son