ಮಣ್ಣು

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   the loose, granular, soft part of land; soil; earth.

2. 2.
   noun

   a farming region;land.

3. 3.
   noun

   ground considered as property; estate; land.

4. 4.
   noun

   powdery earth fine enough to be easily suspended in air; dust.

5. 5.
   noun

   (fig.) that which is worldly and not lasting; an short-lived thing.

6. 6.
   noun

   ಮಣ್ಣಿನ ವಾಸನೆ maṇṇina vāsane the characteristic odour of the soil, that is raised when a light rain falls on a dry area; 2. nature of being loyal to the local qualities, reflecting local problems, concerns, views, etc. in literature and art; ಮಣ್ಣು ತಿನ್ನಿಸು maṇṇu tinnisu = ಮಣ್ಣಿಗೆ ಮಣ್ಣು ತಿನ್ನಿಸು; ಮಣ್ಣು ತಿನ್ನುವ ಕೆಲಸ maṇṇu tinnuva kelasa (fig.) a despicable, shameful deed or act; ನಾಲ್ಕು ಹಿಡಿ ಮಣ್ಣು ಹಾಕು nālku hiḍi maṇṇu hāku = ಮಣ್ಣು ಮಾಡು - 1; ಮಣ್ಣಾಗು maṇṇāgu (dust, dirt) to be smirched on; 2. to be mixed with the earth or buried under the ground; 3. to be ruined or destroyed; ಮಣ್ಣಿಗೆ ಮಣ್ಣು ತಿನ್ನಿಸು maṇṇige maṇṇu tinnisu (fig.) to inflict distress on; 2. (fig.) to cause to be servile; to make to behave humbly or abjectly; ಮಣ್ಣಿಗೆ ಮಣ್ಣು ತಿನ್ನು maṇṇige maṇṇu tinnu (fig.) to be subject to distress; to be distressed; 2. (fig.) to behave humbly or abjectly; to be servile; ಮಣ್ಣಿನ ಮಕ್ಕಳು maṇṇina makkaḷu (pl.) natives of a state or region; 2. (pl.) people earning their living by farming; farmers; ಮಣ್ಣು ತಿನ್ನು maṇṇu tinnu = ಮಣ್ಣಿಗೆ ಮಣ್ಣು ತಿನ್ನು; ಮಣ್ಣು ಬೀಳು maṇṇu bīḷu (dust, soil,) to fall on or into; 2. (fig.) (loss, destruction, etc.) to happen; ಮಣ್ಣು ಮಸಿ maṇṇu masi a useless, worthless thing; ಮಣ್ಣು ಮುಕ್ಕಿಸು maṇṇu mukkisu = ಮಣ್ಣಿಗೆ ಮಣ್ಣು ತಿನ್ನಿಸು; ಮಣ್ಣು ಮುಕ್ಕು maṇṇu mukku = ಮಣ್ಣಿಗೆ ಮಣ್ಣು ತಿನ್ನು; ಮಣ್ಣು ಮಾಡು maṇṇu mādu to put (a dead body) into the earth; to bury; 2. to mar (a clothe, clean thing, etc.) with soil, muddy water, etc.; 3. to damage or injure in such a way as to make useless, valueless, etc.; to spoil; ಮಣ್ಣಿನ ಕಾಲು ನೀರಿಗೆ ಆಗದು, ಮರದ ಕಾಲು ಬೆಂಕಿಗೆ ಆಗದು maṇṇina kālu nīrigeāgau, marada kālu benkige āgadu (prov.) that which is good in one respect is not so in another respect; that which is good for the back is bad for the head; 2. each of the option or means has some defect or the other as to render it useless; ಮಣ್ಣು ಹೊರು maṇṇu horu (fig.) to toil; 2. (fig.) to go to a school (for learning).

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   n.

   (geo.) 1 earth, clay, mud 2 soil, ground

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   = ಮಣ್ earth, etc. (C.). [ಹರ ವೃಷಭದ ಕೋಡ ಮಣ್ಣುಮಂ Pb. 14, 17 va.]. ಒಳ್ಳಿಹ ಮಣ್ಣು (ಮೃತ್ಸೈ, ಮೃತ್ಸ್ನೈ Hlā.). ಹೈಬ್ಬಾಗಿಲ ಇಕ್ಕೈಲದಲುಮ್ ಒಳಗಣ ಮೈಯ್ಯೌಳಂ ಸೋಪಾನಂ ಬೈರಸಿ ಮಾಡಿದ ಮಣ್ಣ ರಾಶಿ (ಹಸ್ತಿನಖ Nr.). ಮಣ್ಣಿನ ದಿಣ್ಣೈ (Si. 112). ಶೋಧಿಸಿ ಕರಗಿಸಿದ ಮಣ್ಣು (ಕ್ಷಾರ, ಕಾಚ 332). ಕಣ್ಣಿನಷ್ಟು ಪ್ರಕಾಶವಿಲ್ಲ, ಮಣ್ಣಿನಷ್ಟು ಆಧಾರವಿಲ್ಲ. - ಮಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟು ಮಡಿಕೈಯಿಲ್ಲ, ತನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ದೇವರಿಲ್ಲ. - ಮಣ್ಣಿನ ಬೈಕ್ಕಾದರೇನು? ಇಲಿ ಹಿಡಿದರೈ ಸಹಿ. -ಮಕ್ಕಳ ಬಾಯಿಗೈ ಮಣ್ಣು ಸವಿ. -ಮಣ್ಣು ಹೌಯಿದು ಅಮ್ಬಲಿ ಕಾಸಿದರೈ ಉಮ್ಬೋಕಾದೀತೇ? -ಮಣ್ಣಿನ ಕಾಲು ನೀರಿಗೈ ಆಗದು, ಮರದ ಕಾಲು ಬೈಂಕಿಗೈ ಆಗದು. -ಮಣ್ಣಿನಿನ್ದ ಕೌರವ ಕೈಟ್ಟ, ಹೈಣ್ಣಿನಿಂದ ರಾವಣ ಕೈಟ್ಟ. -ಮಣ್ಣು ಹೌರುವವನು ತಲೈಗೈ ಬೈಣ್ಣೈ ಹಚ್ಚಿ ಕೂಣ್ಡನ್ತೈ (Prvs.). see Prv. s. ರೌಕ್ಕ. -ಮಣ್ಣಂಚು. -ಅಂಚು. a cloth-border of which the threads are coloured with the unlasting colour of any clay (My.). — ಮಣ್ಣಡಿಕೈಮರ. -ಅಡಿಕೈ-. the Sepistan plum-tree, Cordia myxa L. (St. & Pl.). — ಮಣ್ಣ ಮುಕ್ಕಹಾವು. ಮಣ್ಣ ಮುಕ್ಕು ಹಾವು. = ಮಣ್-. (ಒಳ್ಳೈ My.; ರಾಜಿಲ G.). — ಮಣ್ಣಾಗು. -ಆಗು. to become earth, to be ruined, as any buried article (My.). 2, to be soiled by mud or dust (see Prv. s. ಮಿಸೈ). — ಮಣ್ಣಾಸೈ. -ಆಸೈ desire after landed property (My.). — ಮಣ್ಣು ಕಾಲು. a foot of mud. ಮಣ್ಣುಕಾಲು ನೀರಿಗಾಗದು, ಮರದ ಕಾಲು ಬೈಂಕಿಗಾಗದು (Prv.). — ಮಣ್ಣುಕುಣ್ಡೈ earthen buttocks. see Prv. s. ನಮ್ಬು. -ಮಣ್ಣು ಕೂಡಿಸು. to join earth: to bury (My.). ಕಾಳಗದೌಳಗೈ ಸಂಗರಾಜನು ಪರರಾಜನ ಸೇನೈಯನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡಿ, ಮಣ್ಣು ಕೂಡಿಸಿ ಬಿಟ್ಟನು (B. 5, 53). see Prv. s. Tbh. ಸನ್ದು. -ಮಣ್ಣುಕೈಲಸ. any work connected with earth, mud, etc. (My.). ಟೌಣ್ಣೈಯಾದರೈ ಮಣ್ಣು ಕೈಲಸಾ ಮಾಡ್ಯಾಳು (Prv.). see Prv. s. ಸಣ್ಣವ. -ಮಣ್ಣುಕೌಡು to give earth: to bury (C.; B. 5, 211. 304). — ಮಣ್ಣುಗಡ್ಡೈ a clod of earth (ಲೋಷ್ಟ, ಲೋಷ್ಟು Si. 302). — ಮಣ್ಣುಗೋಡೈ. a mud wall (My.). — ಮಣ್ಣುದೇವ. a mud idol. ಮಣ್ಣು ದೇವರಿಗೈ ಮಜ್ಜನವೇ ಸಾಕ್ಷಿ (Prv.). — ಮಣ್ಣುಪಾತ್ರೈ. an earthen vessel (C.; B. 4, 159). — ಮಣ್ಣುಪಾಲು earth's portion: destruction, death (My.). ಎಣ್ಣೈ ಬೈಣ್ಣೈಯ ರಿಣವು, ಅನ್ನ ವಸ್ತ್ರದ ರಿಣವು, ಹೌನ್ನ ಮಣ್ಣ ರಿಣವು ತೀರಿದಾ ಕ್ಷಣದಿ ಮಣ್ಣುಪಾಲ್! (Sp.). — ಮಣ್ಣು ಬಿಡಿಸು. to cause to let loose earth. see Prv. s. ಮಕ್ಕಳು. -ಮಣ್ಣು ಬೀಳು. earth to fall (into a person's mouth, etc., an expression to indicate utter disappointment or destitution). ಅವನ ಬಾಯಿಗೈ ಮಣ್ಣು ಬಿತ್ತು (My.). ಹಣ್ಣಿಗೈ ಹಾರಿ, ಕಣ್ಣಿಗೈ ಮಣ್ಣು ಬಿತ್ತು (Prv.). — ಮಣ್ಣು ಮಾಡಿಸು. to cause to bury (My.). — -ಮಣ್ಣು ಮಾಡು. to bury (My.). — ಮಣ್ಣು ಹಾಕು. to put earth (into a person's mouth; i. e. to deceive and ruin him). ಅವನ ಬಾಯಿಗೈ ಮಣ್ಣು ಹಾಕಿದನು (My.). — ಮಣ್ಣುಹುಳ. an earth-worm (My.). — ಮಣ್ಣುಹೈಣ್ಟೈ. a clod of earth (My.). — ಮಣ್ಣೌಡ್ಡ. -ಒಡ್ಡ. an Oḍḍa who does earth-work (My.).

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ಮಣ್.
   2. ಭೂಮಿ.
   3. ಧೂಳು.
   4. ಅನಿತ್ಯವಾದುದು.