ಮುದ್ದು

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   a pampering; love; affection.

2. 2.
   adjective

   inspiring love or affection; lovable.

3. 3.
   adjective

   pleasing or attractive in a delicate or graceful way (as dif. from having striking beauty).

4. 4.
   noun

   the act or an instance of kissing; a kiss.

5. 5.
   noun

   tolerant behaviour that leads or has led to lenience and undue freedom.

6. 6.
   adjective

   pleasing to hear.

7. 7.
   noun

   the quality of pleasing or being attractive in a delicate or graceful way rather than through striking beauty; prettiness.

8. 8.
   noun

   a child's play that is attractive in this manner.

9. 9.
   noun

   a beloved person.

10. 10.
    noun

    the lip or lips.

11. 11.
    noun

    that which was or is wished for.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.

   ಮುತ್ತು (n.) 1 (charm) 〈being〉lovable (as a child or pet animal) ű ಈ ಮಗು ತುಂಬ ಮುದ್ದು. This baby is very lovely. 2 〈being〉lovely to a particular person ű ಈ ಕುರಿ ನನಗೆ ತುಂಬ ಮುದ್ದು. This lamb is very dear to me. 3 (love)〈being〉affectionate (to children, etc.) ű ಅವನಿಗೆ ಮಕ್ಕಳೆಂದರೆ ತುಂಬ ಮುದ್ದು. He loves children very much. n. (love) kiss

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   = ಮುತ್ತು 5, q. v. a kiss (ಲಲ್ಲೈ,ಅರುಮೈ Kk. 31; Śm. 75; ಓಷ್ಠಪಾನ, ವದನಕೂಟ, ಚುಮ್ಬನ Mr. 330; C.; Te.; Tu.); love, affection, charm; an object of love. [ಮುದ್ದದನ್ತು ಸೌಗಯಿಸವೇಡಾ Pb. 2, 5; Ap. 2, 65va.]. ಬುದ್ಧಿವನ್ತರ ಮೋರೈ ಮುದ್ದಿನ ಹಾಗೈ ಇದ್ದೀತು. - ಮುದ್ದೈಲ್ಲಾ ಮೂರನೈಯ ಹೈಣ್ಡತಿಗೈ (Prvs.). see Cpr. 1, 86; 1, 105 va.; Bp. 1, 51; 24, 45; 32, 45; 47, 32. 42; J. 18, 20; 28, 22; Prvs. s. ಮಕ್ಕಳು, ಮೌಲ and ಹೈಣ್ಡತಿ-ಮುದ್ದ?ಚೈ. — -ಅ?ಚೈ a charming goose (Rśv. 12, 23). — ಮುದ್ದಾಟ. -ಆಟ. frequent kissing (Cpr. 3, 42). — ಮುದ್ದಾಡಿಸು. -ಆಡಿಸು. to make (somebody) to kiss frequently (Cpr. 6, 98). — ಮುದ್ದಾಡು. -ಆಡು. to kiss mutually; to kiss frequently (Abh. P. 4, 28; Bp. 15, 14; My.; B. 3, 81). — ಮುದ್ದಾಯಿ. -ಆಯಿ. N. (Bp. 59, 6). — ಮುದ್ದಿಕ್ಕು. -ಇಕ್ಕು. to kiss (My.). — ಮುದ್ದಿಡು. -ಇಡು. = ಮುದ್ದಿಕ್ಕು. (My.). see Prv. s. ಮನೈ. - ಮುದ್ದು ಕೌಡು. = ಮುದ್ದಿಕ್ಕು (My.). — ಮುದ್ದುಗೂಸು. -ಕೂಸು. a dear child (My.). ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದವರಿಗೂನೇ ಮುದ್ದುಗೂಸು (Prv.). — ಮುದ್ದುಗೈಯ್. -ಕೈಯ್. to kiss; to treat with affection, to caress, to fondle (Rśv. 11, 104; J. 3, 31; 6, 47; 11, 15; 18, 49; 28, 20). — ಮುದ್ದುಗೈಯ್ತ. - ಕೈಯ್ತ. caressing, etc. (Cpr. 3, 44; 8, 53). ನಗೈಮೌಗಮ? ಪೌದಳಿ ಪೌಸ ಜವ್ವನಮ? ಮಿಗಿಲಪ್ಪ ಗಾಡಿಯ? ಸೌಗಯಿಪ ಮುದ್ದುಗೈಯ್ತ ಮನೌರಲ್ದಿನಿಸ? ಮನವಾರೈ ಕೇಳ್ದು ತೌಟ್ಟಗೈ ಕೌಳೈ ಮೇಲೈ ವಾಯ್ದು ಮಹಿಷಾಸುರನ? ತವೈ ಕೌನ್ದಳಾವಳ್ ಆ ಭಗವತಿ ತಾನೈ ವೀರಸಿರಿಯಕ್ಕೈ ಜಯಾಸಿಗೈ ನಾಗವರ್ಮನಾ! (one Ch. MS. as its v. 4). — ಮುದ್ದುನುಡಿ. a pleasant, sweet word. ಮನವೈಮ್ಬ ಗಿಳಿಯನೌಯ್ಯಾರದೌಳೋವಿ, ಮೈಲ್ಲನೈ ಮುದ್ದುನುಡಿಗಲಿಸೈಲೈ, ಮಾನಿನಿ! (Kp. 4, 8, 1). — ಮುದ್ದುಮಗ. a dear son (My.; B. 3, 7). — ಮುದ್ದುಮಗು. = ಮುದ್ದುಗೂಸು. (My.). — ಮುದ್ದು ಮಾಡು. = ಮುದ್ದುಗೈಯ್. to caress, etc. ಅವನನ್ನು (My.). — ಮುದ್ದುಮಾತು. = ಮುದ್ದುನುಡಿ. (My.; G. 446). — ಮುದ್ದುಮೌಗ. a sweet face (My.). ಮುದ್ದು ಮೋಹಿಸು. to cause love to dash or pierce into (anybody): to endear oneself. ಎಲ್ಲರ್ಗೈ ಮುದ್ದು ಮೋಹಿಸುತಿರ್ಪನು (J. 28, 22). — ಮುದ್ದುರ?ಗ. N. ಎಲೈ! ಎಮ್ಬುವದಕ್ಕೈ ಅವಳೇ (wife) ಇಲ್ಲ, ಮಗನ ಹೈಸರು ಮುದ್ದುರ?ಗ ಎಮ್ಬನ್ತೈ (Prv.). — ಮುದ್ದುವೀರು. -ಬೀರು. to bestow many kisses; to treat very kindly (Rśv. 4, 73; Śśv. 3, 43).

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ಪ್ರೀತಿ.
   2. ಚುಂಬನ.
   3. ಸದರ.
   4. ಚೆಲುವು.
   5. ಮಕ್ಕಳಾಟಿಕೆ.
   6. ಪ್ರೀತಿ ಪಾತ್ರವಾದ ವಸ್ತು,- ವ್ಯಕ್ತಿ.
   7. ತುಟಿ.
   8. ಬಯಸಿದುದು.