ಮುಸುರ್

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   verb

   = ಮುಸುರು1.

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   ಮುಸುರು 1. = ಮುಕರು, ಮುಕ್ಕುರು 1, ಮುಗುರು, ಮುಸರು. to cover; to hide; to go upon; to come, settle or fall upon, to cover, as flies, crows, etc.; to swarm or crowd together (ಸಂಛನ್ನ Śmd. Dh.; Abh. P. 2, 15; Te.). P. p. ಮುಸುರಿ (Cpr. 5, 64 va.; Abh. P. 3, 139; 10, 201 va.; Grj. 2, 106 va.). [ಪೈಣ್ದುಮ್ಬಿಗಳ್ ಮುತ್ತು ತುಂ ಮುಸುರುತ್ತುಂ ಬರೈ Pb. 9, 96; Ap. 4, 70]. ಮುಸುರ್ವುದಕೈ ನೈರೈಮುಕ್ಕುರೈನ್ದಕ್ಕು (Kk. 79, o. r. ಮುಸುಕುವದಕೈ).

2. 2.

   ಮುಸುರು. 2. a cover, a veil (ಕೌವ್ವರಿ Ct. I, 33, MS. ಮುಸರ್). — ಮುಸುರುಗಟ್ಟು. -ಕಟ್ಟು. a cover to form (over the eye by rheum, My.).