ಮೊದ್ದು

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   an utterly foolish or senseless person.

2. 2.
   adjective

   utterly foolish; senseless; unwise.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   n.

   (plant) block, log of wood [Ka. D4951] (Tĕ. (Kitt.))

2. 2.
   n.

   (mass) lump, mass [Ka. D4962] (Tĕ. (Kitt.))

3. 3.

   ಮದ್ದು (n.) (sharp)〈being〉stupid ű ಈ ಅಧಿಕಾರಿ ಮೊದ್ದು. This officer is a dull fellow.

4. 4.

   (n.) 1 (pure) 〈being〉 innocent, guiltless (as a young girl) ű ಅವನು ಕಾಣಿಸುವಂತೆ ಮೊದ್ದು ಅಲ್ಲ. He is not so innocent as he appears to be. 2 (fool) 〈being〉innocent and apt to be deceived, simpleton ű ಕೀರ್ತಿ ಒಬ್ಬ ಮೊದ್ದು, ಯಾರೂ ಮೋಸ ಮಾಡಬಹುದು. Kirti is a simpleton. Anyone can deceive him.

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   ತಿಳಿಗೇಡಿಯಾದ ವ್ಯಕ್ತಿ.

2. 2.

   ತಿಳಿಗೇಡಿಯಾದ.