ಸಾವು

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   the act of dying; the end of life; the total and permanent cessation of all the vital functions of an organism; death.

2. 2.
   noun

   the dead body of a person.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   n.

   (death) death, decease, dying

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   death (ನಿಧನ, ನಾಶ, ಮೃತ್ಯು, ಮರಣ, ಪಂಚತ್ವ, etc. Hlā.; Mr. 394; ಮರಣ Nr.; ನಿರ್ಯಾಣ, ಮೃತಿ Nn. 79; ನಿರ್ಯಾಣ, ಮೃತ 90; ಸಂಸ್ಥೈ, ಮರಣ 137; ಸಮ್ಭಾದ 156; ಬರ್ದುಗೈ Śmd. II; ಬರ್ದು Śm. 44; Abh. P. 8, 15; Bp. 13, 7; 22, 17. 18; Abhā. 2, 76; C.; B. 5, 155. 206; Tu., also the funeral rites; T. ಚಾ, ಚಾವು, Te. ಚಾವು). [ನೀಂ ನಿನ್ನ ಸಾವನದನೈನಸುಂ ನೈನೈಯದೈ Pb. 2, 21]. 2, a corpse (ಶಬ, ಮೃತ, Nn. 64; ಶಬ Mr. 521). ರೂಪಳಿದ ಸಾವು (ಮಣ್ಮಳಿ Śmd. I). ಸಾವಿಂಗೈ ಸಮ್ಮತಿಗೈ ಆವುದನ್ತರವಯ್ಯ? ಸಾವು ತಾ ಸಮ್ಮತಿಯೌಳಲ್ಲ, ಕೋಪದ ತಾವುದೈ (i. e. ತವಿಸುವದೈ) ಸಮ್ಮತಿ (Sp.). ದೌಮ್ಬರ ಸಾವು ಗಣೈಯ ಮೇಲೈ, ಬಿಲ್ಲವರ ಸಾವು ಮರದ ಮೇಲೈ. -ಸಾವಕಾರರಾದರೇನು? ಸಾವು ತಪ್ಪಿಸ್ಯಾರೇ? -ಸಾವಿಗೈ ಅಂಜದವನು ನೋವಿಗೈ ಹೈದರ್ಯಾನೇ? -ಹತ್ತರ (i. e. ಹತ್ತು ಮನ್ದಿಯ) ಸಾವು ಮದುವೇ ಸಮಾನ. -ಮನವರಿಯದ ಪಾಪವಿಲ್ಲ, ಶಿವನರಿಯದ ಸಾವಿಲ್ಲ (Prvs.; see Prv. s. ಸಾವಿರ). — ಸಾವು ನೋವು. death and pain. ಸಾವು ನೋವುಂ ಜೀವಿಗಳಿಗೈಲ್ಲ (Bp. 28, 11). — ಸಾವು ಹುಟ್ಟು. death and birth (Bp. 54, 21; Śāstrasāra in W. v. 1301).

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   ಮರಣ.