ಸೀಳು

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ತುಂಡುಮಾಡು.
   2. ಎರಡು ಪಾಲಾಗುವಂತೆ ಸಿಗಿ.
   3. ಬಗಿ.
   4. ಹರಿ.
   5. ಬಿರುಕುಬಿಡಿಸು.
   6. ಬಿರುಕುಬಿಡು.
   7. ತುಂಡಾಗು.
   8. ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸು.

2. 2.

   1. ಚೂರು.
   2. ಜಮೀನಿನ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಭಾಗ.
   3. ನೂಲಿನ ಲಡಿ.
   4. ಉಕ್ಕೆ.
   5. ಸೀಟಿ.

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.
   1.

   = ಗೀಳು, 2, ಸೀಳ್ 1. P. ps. ಸೀಳಿ (C.), ಸೀಳಿದು (= ಸೀಳ್ದು, Bp. 49, 10; 45, 27). ಸೀಳುವದಕ್ಕೈ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿರುವದು (ದಾರಿತ, ಭಿನ್ನ, ಭೇದಿತ, ಸಿಗುಳಲ್ ಪಟ್ಟದು Si. 382). ಅರೈಯಂ ಸೀಳುವಡೈ ಆನೈ ಮೈಟ್ಟಲ್ ಅಹುದೇ? (Sśś. 11). ಅವಗಡಿಸಿ, ಸಿಂಹವ ಸೀಳಿದನು(Bh. 3, 13, 30). ಹೈಬ್ಬುಲಿಯ ಸೀಳಿ, ಸಿಂಗವನಿರಿದು (Rāghc. 17, 74). ಕತ್ತೀ ಬಾಯಲಿದ್ದ ತುಪ್ಪ ನೈಕ್ಕಿ, ನಾಲಿಗೈ ಸೀಳಿ ಕೌಣ್ಡ (Prv.). see Bp. 21, 43; 45, 32; 55, 24; B. 1, 21.

2. 2.
   2.

   = ಸೀಳ್ 2. (C.; ಸೂತ್ರವೇಷ್ಟನ, ಜೇಡರು ಸುತ್ತಿದ ನೂಲು, ಪಟ್ಟೈ G.). — ಸೀಳು ಆಗು. = ಸೀಳಾಗು. a splitting or division to take place, etc. ಸೀಳು ಆದರೂ ಆಳುವುದು ಬಿಡ (Prv.). — ಸೀಳುದಾರಿ. a road that branches off, a byepath (My.). — ಸೀಳುಹಾದಿ. = ಸೀಳುದಾರಿ. (My.; ವ್ಯಧ್ವ, ದುರಧ್ವ, ವಿಪಥ, etc. Si. 104).

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   verb

   to cut lengthwise; to split.

2. 2.
   noun

   a clear, shrill sound made by whistling or blowing a whistle.

3. 3.
   noun

   a piece separated from a whole by splitting; a split; a splinter.

4. 4.
   verb

   to divide into two parts.

5. 5.
   noun

   an instrument for making whistling sounds, as by forcing the breath or steam through a slit into a cavity or against a thin edge; a whistle.

6. 6.
   noun

   a narrow opening caused by a crack or split; a fissure; a cleft.

7. 7.
   noun

   a piece of land fragmented (as for purpose of dividingd between two or among a number of persons).

8. 8.
   verb

   to break or tear apart by force; to burst; to rend; to split.

9. 9.
   noun

   a quantity of thread or yarn wound in a coil or ball; a skein.

10. 10.
    verb

    to pull apart as to make (the object as paper, cloth, etc.) two are more pieces.

11. 11.
    noun

    the act of ploughing.

12. 12.
    verb

    to cause to split by or as by bursting; to break open or out.

13. 13.
    verb

    to come apart suddenly and violently, as from internal pressure; to explode; to burst.

14. 14.
    verb

    to be broken (into pieces).

15. 15.
    verb

    to cause to part; to divide; to disunite; to separate.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.

   ಸೀಳ್1 vt. (cut) to split, to tear apart (wood for using as fuel, bamboo, etc.) = ಸೀಳು ಮಾಡು (sīḷu māḍu) vi. (cut) to split (as cotton, pomegranate, silk cotton, etc., when ripe) ű ದಾಳಿಂಬ ಹಣ್ಣಾದಾಗ ತಾನೇ ಸೀಳುತ್ತದೆ. The pomegranate opens itself when it is fully ripe. n. (cut) 1 “what has been split,” split piece of bamboo, etc. 2 fissure, crack (in the wall, etc.) ű ಗೋಡೆಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಸೀಳು ಬಿದ್ದಿದೆ. There is a large crack in the wall.