ಸುಲಿ

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   a cow.

2. 2.
   noun

   the act of striping (something) of its skin, rind, bark, etc.; the act of removing the clothing, outer covering of or from a person.

3. 3.
   verb

   to strip (something) of its skin, rind, bark, etc.; to remove the skin, rind, etc.

4. 4.
   verb

   (the skin, rind, bark, etc.) to come off; to become separated.

5. 5.
   verb

   to break oneself suddenly from internal pressure.

6. 6.
   verb

   to remove the clothing, outer covering of or from a person; to strip.

7. 7.
   verb

   to clean the teeth (as by brushing).

8. 8.
   verb

   to force payment of; to exort; to exact (from or of).

9. 9.
   verb

   to take another's property using force, violence; to rob.

10. 10.
    verb

    to come to be seen; to appear.

11. 11.
    verb

    ಸುಲಿದ ಬಾಳೆಯ ಹಣ್ಣು sulida bāḷeya haṇṇu (fig) anything that can be understood without any difficulty.

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. (ಸಿಪ್ಪೆ, ತೊಗಟೆ, ಪೊರೆ, ಚರ್ಮ ಮೊದಲಾದುವನ್ನು) ತೆಗೆ.
   2. (ಪೊರೆ, ಚರ್ಮ ಮುಂತಾದುವು ತಾನಾಗಿ) ಉಚ್ಚು.
   3. ಬಿರಿ.
   4. ಬಟ್ಟೆ ಮೊದಲಾದುವನ್ನು ಬಿಚ್ಚು,- ತೆಗೆ.
   5. (ಚರ್ಮವು) ಕಿತ್ತುಹೋಗು.
   6. (ಹಲ್ಲು ಮೊದಲಾದು ವನ್ನು) ತಿಕ್ಕು.
   7. ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳು.
   8. ಬೇರೆಯವರ ಹಣ, ಆ¨

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.
   1.

   (= ಸುಗಿ 1). to tear or strip off; to flay, to skin; to peel, to pare; to shell, as beans, etc.; to plunder, to rob (ಕವರ್, ಇಳ್, ಸೈಳೈ Śm. 63; ಸೈಳೈ 107; Bp. 35, 38; C.; Tu. ತೌಲಿ; M. ತೌಲಿ; Mhr. ಸೋಲಣೇಂ). P. ps. ಸುಲದು, ಸುಲಿದು [ತೌಡೈಗಳುಡಿಯೈ ಪುಣ್ಗಳ್ ಸುಲಿಯೈ Pb. 11, 57 va.; ಅಬ್ಬರವ ಕೇಳಿ, ತಳವಾರನುಟ್ಟ ಸೀರೈಯ ಸುಲಿದ Bv. 111]. ಅವನನ್ನು or ಅವನ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಸುಲಿದರು (My.). ಸುಲಿಯಲ್ ಪಟ್ಟ ಧಾನ್ಯ (ಋದ್ಧ, ಆವಸಿತ Si. 306, sic!). ಹೈರರ ಬುತ್ತಿಗೈ ಉಳ್ಳಿಗಡ್ಡೈ ಸುಲಿದನ್ತೈ (Prv.). ಸುಲಿದ ಬಾಳೈಯ ಹಣ್ಣಿನನ್ದದಿ...ಸುಲಭಮಾಗಿರ್ದ ಲಲಿತವಹ ಕನ್ನಡದ ನುಡಿ (Abhā. 1, 5). ಪುಲಿಯ ತಲೈಯೌಡೈಯಿಟ್ಟು, ಸುಲಿದು ಚರ್ಮದ (Rāghc. 17, 70). ಮೇಲಿನ ತೌಗಟೇ ಸುಲಿದು (B. 3, 114). 2, to be excoriated (Bp. 38, 56; My.). [3, to clean, wash. ದರ್ಭ ಶಯಣಂ ಮಾಡಿ ಪಲ್ಲಂ ಸುಲಿದು Pb. 10, 44 va.].

2. 2.
   2.

   = ಸುಲಿದು. P. p. of ಸುಲಿ 1, in ಸುಲಿ ಸುಲಿದು (Bp. 35, 39).

3. 3.
   3.

   the state of being stripped, peeled, bare or uncovered. — ಸುಲಿಪಲ್. an uncovered, shining tooth or such teeth (Abh. P. 8, 90; Bp. 3, 27; Rśv. 4, 14 va; 5, 19 va.; 5, 51; J. 28, 9). [ಸುಲಿಪಲ್ ಮಿಂಚಿನ ಗೌಂಚಲ್ Pb. 1, 137; Ap. 4, 41 va.]. — ಸುಲಿವಲ್ಲ. -ಪಲ್ಲ. the potherb Marsilea dentata (ವಿತುನ್ನ, ಸುನಿಷಣ್ಣಕ, ನೀರುಚಂಚಲಿ Si. 159).

4. 4.
   4.

   a cow; kine (ದನ Śm. 107; cf. ಸುಲ್? ತುರು 2?).

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   vt.

   (remove) 1 to peel off, to remove the skin of《an animal, etc.》2 þfig.ß to loot, to plunder, to pillage ű ಕಳ್ಳರು ಬಸ್ಸನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಪ್ರಯಾಣಿಕರನ್ನು ಸುಲಿದರು. The robbers stopped the bus and plundered the passengers.