ಸೌರ್ಕು

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.
   1.

   = ಸೌಕ್ಕು 2. to grow intoxicated, etc.; to grow proud (ಉನ್ಮಾದ Śmd. Dh.; Rśv. 9, 51; Śśv. 2, 14). [ಪತ್ರ ಫಲಪುಷ್ಪಯುತಾಟವಿ ಸೌರ್ಕಿದಾನೈಯಂ ಬೈಳೈವುದು Pb. 1, 54; Ap. 5, 32].

2. 2.
   2.

   = ಸೌಕ್ಕು 3. infatuation, etc.; torpor, etc.; pride (Śmd. 250; Cpr. 8, 69; Grj. 2, 106; Rśv. 5, 128, cf ಸುರ್ವು). [ಕಲಿತನದುರ್ಕು ಜವ್ವನದ ಸೌರ್ಕು ನಿಜೇಶನ ನಚ್ಚು Pb. 10, 23; Vr. 34, 8]. 2, = ಸೌರ್ಕುಮರ್ದು (Rśv. 5, 114 va.). — ಸೌರ್ಕಳಿ-ಅಳಿ. to lose (one's) pride (Grj. 6, 80). — ಸೌರ್ಕಾನೈ. -ಆನೈ. (Śmd. 93). = ಸೌಕ್ಕಾನೈ. -ಸೌರ್ಕುಗೈಸರ್-ಕೈಸರ್. musk (Rśv. 2, 8 va.). — ಸೌರ್ಕುಗೋಗಿಲೈ. -ಕೋಗಿಲೈ. (Śs.). = ಸೌಕ್ಕುಗೋಗಿಲೈ. -ಸೌರ್ಕುಮರ್ದು. a powder used to stupefy (beasts or birds, Rśv. 5, 52; T., M. ಚೌಕ್ಕುಪೌಡಿ).