ನಾನು ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಸುವೆ!

ನನ್ನಿ ಜಯಮಾಲಾ -ನಾಸೋ

ನಾಯಕರೆ! ನಾವದನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದೇ ಇಡೀ ಬದುಕನ್ನೇ ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳೂತ್ತೇವಲ್ಲ... ನನ್ನಿ! ನಿಮಗೆ -ನಾಸೋ

ಸೀತಾ ಅವರೆ! ಗಂಡು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಲ್ಬಂಡೆ! ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಾಯಿ ಬಿಟ್ಟು ಹೇಳಬೇಕು. ಅವ್ಯಕ್ತ ಮಾತುಗಳ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ವ್ಯವದಾನ, ಹೃದಯ ಹಾಗೂ ಕಿವಿಗಳು ಅವನಿಗಿರುವುದು ಅಪರೂಪ. :) -ನಾಸೋ

ನನ್ನಿ ವಿನಯ! ಯಕ್ಷಪ್ರಶ್ನೆ ಹೇಗೆನಿಸಿತು? -ನಾಸೋ

ಯಾಕಪ್ಪ ಹರ್ಷ...ಇಪ್ಪತ್ತರಲ್ಲಿ ಐವತ್ತರ ಚಿಂತೆ??? :) ನಾಸೋ

ನನ್ನಿ ಶೋಭಾರವರೆ! -ನಾಸೋ

ಮಂಸೋರೆಯವರೆ! ಕಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ನಾನಾ ಬಗೆಗಳುಂಟು. ಅತ್ಯಂತ ಮೃದುವಾದ ಟಾಲ್ಕಿನಿಂದ ಹಿಡಿದು ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣವಾದ ಗ್ರಾನೈಟಿನವರೆಗೆ.... ಟಾಲ್ಕ್, ಸುಣ್ಣದ ಕಲ್ಲು, ಬಳಪದ ಕಲ್ಲು ಮುಂತಾದವು ಕರಗಬಲ್ಲವ ಸೂಕ್ತ ಮಳೆಗೆ! -ನಾಸೋ :)

ಹೌದು. ಇವತ್ತೇ ಬರೆದದ್ದು. ಕವನವನ್ನು ಬರೆದು ವರ್ಷಗಳೇ ಆಗಿ ಹೋಗಿದ್ದವು... ನನ್ನಿ! -ನಾಸೋ

ಗಣೇಶ್...ನಿಮಗೆ ಬರೆಯಬೇಕೆಂದು ಇದ್ದುಕೊಂಡ ಅನಿಸಿಕೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಸಂತೋಷರಿಗೆ ಬರೆದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ಅದಲುಬದಲು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ. :)ಸಂತೋಷ್ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀಡಿದುದಕ್ಕೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು. -ನಾಸೋ

ಆಹಾ! ಎಂಥಾ ಮಾತು ನಾಸೋ ಸರ್, ನಿಮ್ಮಂಥವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಸಾವಿರವಾಗಲಿ..... <<<ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಗಂಡನ (ಆಕೆಯ ದೊಡ್ಡ ಮಗ!) ಯೋಗಕ್ಷೇಮವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು, >>>> ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಿಂತ ಈ ದೊಡ್ಡ ಮಗನನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಆಕೆಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕೆಲಸ.. ಅಲ್ಲವೇ ? ಸಂಬಳ , ರಜೆ, ಇಂಕ್ರಿಮೆಂಟು............ ಯಾವುದೇ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳದೇ ಕುಟುಂಬಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯಾ ವಾಚಾ ಮನಸಾ ದುಡಿವ ಹೆಣ್ಣು ಬಾಳಿನ ಕಣ್ಣು....

ನಮಸ್ಕಾರ ಸಾರ್ ನಿಮ್ಮ ಕವನ ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ. ನೀವು ಸಂತೋಷ್ ಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಉತ್ತರ ಅತ್ಯುನ್ನತವಾಗಿದೆ. ಧನ್ಯವಾದಗಳು. ಶ್ಯಾಮಲ

ನಾಸೋ ಅವರೇ, ಮನೆಮನೆಯಲಿ ದೀಪ ಮುಡಿಸಿ ಹೊತ್ತು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅನ್ನ ಉಣಿಸಿ ತಂದೆ ಮಗುವ ತಬ್ಬಿದಾಕೆ ನಿನಗೆ ಬೇರೆ ಹೆಸರು ಬೇಕೆ ಸ್ತ್ರೀ ಎಂದರೆ ಅಷ್ಟೆ ಸಾಕೆ ಜಿ.ಎಸ್.ಎಸ್ ರವರ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಜ್ನಾಪಿಸಿದಿರಿ. ಸು೦ದರ ಕವನ. ಅಭಿನ೦ದನೆಗಳು

ದಿವ್ಯಾ, ವಿನಾಯಕ ಕೃಷ್ಣ ಗೋಕಾಕರು ಸಮರಸವೇ ಜೀವನ ಎಂಬ ಬೃಹತ್ ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಇದನ್ನು ಓದಿ ಕನಿಷ್ಠ ೨೫ ವರ್ಷಗಳಾಗಿವೆ. ಆದರೂ ಅದರಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ವಿಚಾರವನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಮರೆಯಲು ಆಗಿಲ್ಲ. ದಾಂಪತ್ಯ ಮೂರು ಹಂತಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆಯಂತೆ! ಮೊದಲ ಹಂತ: ನನ್ನ ಸಂಗಾತಿ ಸುಂದರ/ರಿ. ತುಂಬಾ ಒಳ್ಳೆಯವಳು/ನು. ಇಂತಹವರು ನನ್ನ ಬಾಳಿನಲ್ಲಿ ಬರಲು ನಾನು ಪುಣ್ಯ ಮಾಡಿದ್ದೆ. ನಮ್ಮ ಬಾಳು ಬಂಗಾರವಾಗುತ್ತದೆ. ‘ದೂರ ಬೆಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಪುಟ್ಟ ಮನೆಯೊಂದಿರಬೇಕು, ಆ ಮನೆಯ ಸುತ್ತ ಹೂವ ರಾಶಿ ಹಾಸಿರಬೇಕು, ತಂಗಾಳಿ ಜೋಗುಳವ ಹಾಡುತ್ತಿರಬೇಕು, ಬಂಗಾರದ ಹೂವೇ ನೀನು ನನ್ನ ಜೊತೆಗಿರಬೇಕು’ ಎಂದು ಇಬ್ಬರೂ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಏಳರ ಮೋಡದಲ್ಲಿ ತೇಲಿ ತೇಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಎರಡನೆಯ ಹಂತ: ತನ್ನ ಸಂಗಾತಿ ಎಲ್ಲರಂತೆಯೆ ರಕ್ತ ಮಾಂಸದಿಂದ ಮಾಡಿದವನು/ಳು. ಎಲ್ಲರಂತೆ ಸಹಜ ಆಸೆ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವನು/ಳು. ತನ್ನದೇ ಆದ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವನು/ಳು. ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಭಿನ್ನ ಅಭಿರುಚಿಗಳು ಇರುವುದು ನಮಗೆ ಏಕೆ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ? ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಬದುಕಲು ಸಾಧ್ಯವೆ? ಇವಳಿ/ನಿಗಾಗಿ ನಾನು ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಬೇಕೆ? ನಾನು ಆತುರ ಪಟ್ಟನೆ? ಇವನಿ/ಳಿಗಿಂತ ಒಳ್ಳೆಯ ಸಂಗಾತಿ ಸಿಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವೆ? ಯಾಕೆ ಇವಳ/ನನ್ನು ಡೈವೋರ್ಸ್ ಮಾಡಬಾರದು? ಮೂರನೆಯ ಹಂತ: ನನ್ನ ಸಂಗಾತಿ ನನಗಾಗಿ ತನ್ನೆಲ್ಲ ಆಸೆ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟಳು/ನು. ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡು ನಡೆದನು/ಳು. ನನ್ನೆಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಲ್ಲಿ ಜೊತೆಗೂಡಿದನು/ಳು. ಬಹುಶಃ ಇತರೆ ಯಾರಾದರೂ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ಇಷ್ಟು ದಿನ ನನ್ನ ಜೊತೆಗೆ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ನಾನು ಅವನ/ಳ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಭೂತಗನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಇಬ್ಬರ ಸುಖವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡಿದೆನೆಲ್ಲ. ಅವಳ/ನ ದೊಡ್ಡ ಗುಣಗಳನ್ನು ಮರತೇಬಿಟ್ಟೆನಲ್ಲ! ನಿಜಕ್ಕೂ ನೋಡಿದರೆ ನನ್ನನ್ನು ಅವನ/ಳಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡವರು ಇನ್ಯಾರು ಇಲ್ಲ. ಅರೆ! ನಿಜವಾದ ಸುಖ ನೀಡುವುದರಲ್ಲಿ ಇದೆ, ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳ್ವವುದರಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ನಾನು ಏಕೆ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ?... ಹೀಗೆ ಮೂರು ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ದಾಂಪತ್ಯ ಅರಳುತ್ತದೆಯಂತೆ! ಈ ಮೂರನೆಯ ಹಂತವೇ ನಿಜಕ್ಕೂ ಸೊಗಸು ಎನ್ನುವವರಿದ್ದಾರೆ. ನಾನು ವಿ.ಕೃ.ಗೋಕಾಕರ ಯಥಾವತ್ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಬರೆದಿಲ್ಲ. ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದಷ್ಟು ಭಾವವನ್ನು ಬರೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಈ ಕಾದಂಬರಿ ಈಗ ನನ್ನ ಹತ್ತಿರವಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಾದರೂ ಸಿಕ್ಕಿದರೆ ಕೊಳ್ಳುವ ಮನಸ್ಸಿದೆ. ಹೆಣ್ಣಾಗಿ ನೀವು ಹೇಳಬೇಕು. ದಶಕ ದಶಕಕ್ಕೂ ಹೆಣ್ಣಿನ ಆದ್ಯತೆಗಳು ಬದಲಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಅದರಂತೆ ಅವಳ ಆಚಾರ, ವಿಚಾರ, ಮಾತು, ಕತೆ , ನಡವಳಿಕೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳೆಲ್ಲ ಬದಲಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಗಂಡಸಿನಲ್ಲಿ ಅಂತಹ ಬದಲಾವಣೆ ಕಂಡುಬರುವುದು ಅಪರೂಪ. ನೀವು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ವಿವಿಧ ವಯೋಮಾನದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿ. ಕವನ ನಿಮ್ಮ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ. ದಿವ್ಯಾ... ಶುಭಸ್ಯ ಶೀಘ್ರಂ! ಹೋಳಿಗೆ ಊಟವನ್ನು ಬೇಗ ಹಾಕಿಸಿ! -ನಾಸೋ